రష్యా సెంట్రల్ బ్యాంక్ అధికారికంగా ఒక ప్రకటన చేసింది: మార్చి 28, 2022 నుండి, రష్యన్ రూబుల్ విలువను బంగారంతో అనుసంధానించారు (పెగ్ చేశారు).

దీని ప్రకారం, ఒక గ్రాము బంగారానికి 5,000 రూబుళ్లుగా ధర నిర్ణయించబడింది.

బంగారంతో పోల్చినప్పుడు, రష్యా తీసుకున్న ఈ నిర్ణయం ప్రపంచవ్యాప్తంగా అమెరికన్ డాలర్ విలువను సుమారు 30% మేర తగ్గించేసింది.

అంతేకాకుండా, రష్యా తన చమురు మరియు సహజ వాయువును కేవలం రూబుళ్లలోనే విక్రయిస్తామని స్పష్టం చేసింది. ఇప్పుడు ఒక గ్రాము బంగారానికి 5,000 రూబుళ్లుగా ధర నిర్ణయించబడినందున, ఎవరైనా చమురు లేదా గ్యాస్ కొనాలంటే, వారు రూబుళ్లలోనైనా చెల్లించాలి లేదా బంగారాన్ని ఇవ్వాలి. ఇలా చెల్లింపుగా ఇచ్చే బంగారానికి, అమెరికన్ డాలర్ విలువతో సమానమైన ధర లభించదు!

ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రజలు డాలర్లు, యూరోలను వదిలించుకుని, రూబుళ్లను పొందేందుకు ఎగబడతారు.

*రష్యా తీసుకున్న ఈ చర్య, ఆర్థిక రంగంలో ఒక అణుబాంబును పేల్చడంతో సమానం.*

మీలో తెలివైన వారు ఎవరు?

"మీ చొక్కా సైజు తెలుసుకోవడానికి మా అన్నయ్య నాకు మెసేజ్ చేసాడు." రెండు వారాల క్రితం శ్రీమతి నాటో గారూ..

"అయ్యో దేవుడా. పుట్టినరోజు బహుమతా? వద్దు. నా సైజు 38 (ఎక్స్ఎస్ - ఎక్స్‌ట్రా స్మాల్). అది మార్కెట్లో ఎక్కడా దొరకడం లేదు. వెతికి పట్టుకోవాలి. ఒకవేళ వాళ్ళు స్మాల్ సైజు తీసుకొస్తే అది నాకు జుబ్బా లాగా వదులుగా ఉంటుంది. ఫిట్‌నెస్‌కు అర్థం లేదు." నా సమాధానం అదే. (నా పుట్టినరోజు - మార్చి 18) అయినా బహుమతి వచ్చింది. స్మాల్ సైజు. దాన్ని వేసుకుని హ్యాంగర్‌కు తగిలించాను. ఈ రోజు ఇదే వేసుకున్నాను, ఎందుకంటే వేసుకోకపోతే బాగోదు." నా ఫిట్‌నెస్ చూసి బావగారు పన్నిన కుట్ర అయి ఉంటుంది.

ఇదొక వింత వ్యాపారం!

చిన్నగా మొదలై... పెద్దగా ఎదగాలనేది వ్యాపార సూత్రం కదా?

లాభాలు రావాలి, అంతే కదా?

లాభం అంటే ఏమిటి? ఖర్చుల కంటే ఆదాయం ఎక్కువగా ఉండటం.

ఒక పట్టణంలో ఒక వ్యక్తి 'దోస' పేరుతో ఒక టిఫిన్ సెంటర్‌ను ఏర్పాటు చేశాడు. సోఫా సెట్లు, స్మార్ట్ టీవీలు, ఏసీలు... ఇలా అక్కడ ఏర్పాటు చేసిన సౌకర్యాలు చూస్తుంటే, ఏదో ఒక అద్భుత లోకంలోకి అడుగుపెట్టినట్లు ఉంటుంది. లోపలికి వెళ్ళిన వారు ఎంతసేపైనా కూర్చోవచ్చు. ఉచిత వైఫై, స్మార్ట్ టీవీలు ఉన్నాయి; క్రికెట్ సీజన్ వస్తే పెద్ద తెరపై లైవ్ మ్యాచ్‌లు కూడా చూడవచ్చు.

అంతటి విలాసవంతమైన వాతావరణంలో టిఫిన్ చేయాలని ఎవరికైనా అనిపిస్తుంది కదా?

మరి ధర ఎంత?

కేవలం ఒక్క రూపాయి! లోపలికి వెళ్లాలంటే ఒక్క రూపాయి చెల్లిస్తే చాలు. అక్కడ ఎంతసేపైనా కూర్చోవచ్చు. ఇడ్లీ, దోస, పూరీ, పిజ్జా, బర్గర్... ఇలా ఏమైనా తినవచ్చు.

జనం ఎగబడుతున్నారు, ఎప్పుడూ రద్దీగానే ఉంటుంది. మరి రద్దీగా ఉండక ఏమవుతుంది?

ఇప్పుడు అదే సంస్థ ఆ పట్టణంలో పది కేంద్రాలను ఏర్పాటు చేసింది. అంతా జోరుగా సాగుతోంది.

ఇదేంటి ఇంత వింతగా ఉంది?

విమానాశ్రయంలో ఉండే లాంజ్ లాంటి సౌకర్యాలు కల్పిస్తూ, ఇరవై నుండి అరవై రూపాయల విలువైన దోసను కేవలం ఒక్క రూపాయికే ఎలా ఇస్తున్నారు?

ఈ సంస్థ ఒక్కో కస్టమర్‌పై రోజుకు యాభై రూపాయల నష్టాన్ని భరిస్తోంది. మొదట్లో రోజుకు యాభై వేల రూపాయల నష్టం వచ్చేది. ఇప్పుడు పది కేంద్రాలు ఉండటంతో, రోజువారీ నష్టం ఐదు లక్షలకు చేరింది. అంటే నెలకు కోటిన్నర రూపాయల నష్టం, ఏడాదికి 18 కోట్ల రూపాయల నష్టం!

ఇప్పుడు ఈ సంస్థ దేశవ్యాప్తంగా ఇలాంటి కేంద్రాలను ప్రారంభించేందుకు సిద్ధమవుతోంది. దీని కోసం పది లక్షల కోట్ల రూపాయల పెట్టుబడి అవసరం. ఒకవేళ ఇది జరిగితే, ఆ సంస్థకు ఏటా వేల కోట్ల రూపాయల నష్టం వస్తుంది.

ఇదేంటి? ఇలాంటి విచిత్రమైన వ్యాపారాన్ని ఎవరు చేస్తున్నారు? ఇందులో ఎవరు పెట్టుబడి పెడతారు? అని మీకు సందేహం కలగవచ్చు.

వీరినే 'వెంచర్ క్యాపిటలిస్టులు' (Venture Capitalists) అంటారు. ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఇలాంటి వారు చాలామంది ఉన్నారు. వీరి దగ్గర భారీగా డబ్బు ఉంటుంది. ఆ డబ్బును అలాగే ఉంచితే దాని విలువ తగ్గిపోతుంది కదా? అందుకే, భవిష్యత్తులో మంచి లాభాలు వస్తాయని నమ్మిన వ్యాపారాల్లో వీరు పెట్టుబడులు పెడుతుంటారు. అలాగే మీరు కూడా అందులో భాగస్వాములు అవుతారు..

నేను చెప్పిన ఆ దోశ కంపెనీ ఒక 'స్టార్టప్'. కొత్తగా మొదలైన సంస్థనే స్టార్టప్ అంటారు. ఇలాంటి కొత్త సంస్థలు రావడం సహజం, రావాల్సిందే కూడా.

కానీ ఒక విషయం గుర్తుంచుకోవాలి; వాటి పునాదులు (fundamentals) పటిష్టంగా ఉండాలి. పునాదులు అంటే ఏమిటి? పైన చెప్పుకున్న ఉదాహరణలో లాగా, ప్రతి కస్టమర్‌పై నష్టం వస్తుంటే అది సరైన పునాది కాదు. కస్టమర్ల సంఖ్య పెరిగేకొద్దీ నష్టం కూడా పెరుగుతూ పోతుంది; కేంద్రాల (outlets) సంఖ్య పెరిగేకొద్దీ నష్టం మరింతగా పెరుగుతుంది. "భవిష్యత్తు అంతా మాదే, రాబోయే రోజుల్లో లాభాలే లాభాలు వస్తాయి, ఇప్పుడు వస్తున్న నష్టాలు కేవలం పెట్టుబడులే కదా" అని వాదించవచ్చు.

గాలి ఊదితే బెలూన్ పరిమాణం పెరుగుతుంది, చూడటానికి ఆకర్షణీయంగానే ఉంటుంది. కానీ ఏదో ఒక రోజు అది పేలిపోతుంది కదా?

ప్రస్తుతం ఇదే ట్రెండ్ నడుస్తోంది. మళ్ళీ చెబుతున్నాను, అన్ని స్టార్టప్‌లు ఇలా ఉండవు, కానీ ఇది ఒక తాజా ధోరణి.

ఏమీ లేని చోట వ్యాపారాన్ని మొదలుపెట్టడం, కృత్రిమంగా దాని విలువను పెంచడం, ఏదో ఒక వెంచర్ క్యాపిటలిస్ట్‌ను (పెట్టుబడిదారుడిని) పట్టుకోవడం, 'యూనికార్న్' (బిలియన్ డాలర్ల విలువైన) కంపెనీగా ఎదగడం, ఆ తర్వాత షేర్లను అమ్ముకుని బయటకు వచ్చేయడం... ఇదొక గొలుసుకట్టు ప్రక్రియ. ఇందులో ఎవరో ఒకరు లాభపడతారు, కానీ చివరికి వేలాది మంది నష్టపోతారు. ఇలాంటి వాటిలో కొత్తగా మోసపోయే అమాయకులు (వీటిని 'బకరా'లు అనవచ్చు) తయారవుతుంటారు.

ఆశ ఉండటం సహజం, అవసరమే.

కానీ, అత్యాశ మనిషిని ముంచేస్తుంది.

కొత్త బాధితులు వస్తూనే ఉంటారు.

"టేకు చెట్లలో పెట్టుబడి పెట్టండి, ఐదేళ్లలో మీ డబ్బు ఐదు రెట్లు అవుతుంది" — గుర్తుందా? టేకు చెట్లు, కుందేళ్ల పెంపకం, వరి సాగు... ఇలాంటి పథకాలు ఇరవై ఏళ్ల పాటు సాగాయి. వేలాది మంది ఇందులో పెట్టుబడులు పెట్టారు.

అప్పట్లో ఐదు వేలు, యాభై వేలు అని పెట్టుబడి పెట్టేవారు.

ఇప్పుడు తండ్రుల స్థానంలో కొడుకులు, కూతుళ్లు వచ్చారు. ఇది గ్లోబల్ యుగం కదా, కాబట్టి "పెద్దగా ఆలోచించాలి" (Think big) అంటారు.

ఏదో చిన్న వ్యాపారం మొదలుపెట్టి, లక్ష రూపాయలు పెట్టుబడి పెట్టి, ప్రతిరోజూ కష్టపడటం... ఇలాంటి ఓపిక ఎవరికి ఉంది? సమయం లేదు కదా! ఇది వేగవంతమైన కాలం; ఏడాది తిరిగేసరికి కోటీశ్వరులు అయిపోవాలి. లక్షల కోట్ల విలువైన కంపెనీకి నాయకుడిగా మారిపోవాలి! నేటి పట్టణ యువత, ముఖ్యంగా సంపన్న కుటుంబాల్లో పుట్టిన యువత ఆలోచనా ధోరణి ఇలా ఉంది.

ఒక స్టార్టప్ కంపెనీని తీసుకుందాం... మూడేళ్లలోనే బిలియన్ డాలర్లు సంపాదించేశామని ఇంటర్నెట్‌లో కథనాలు వస్తుంటాయి. వృద్ధి కనిపిస్తుంది, కానీ అది నిలబడుతుందా? ఎంతకాలం కొనసాగుతుంది? ఇలాంటి విషయాల గురించి వారికి పట్టదు.

ఈ కొత్త తరం వ్యాపారవేత్తలు, వ్యాపార మూలాల (fundamentals) గురించి ఆలోచించడం అనవసరమని భావిస్తారు. కేవలం ముందుకు దూసుకుపోవడమే వారి లక్ష్యం. ఎక్కడో ఒకచోట విజయం కనిపిస్తుంది, కానీ దాని వెనుక లక్షలాది వైఫల్యాలు ఉంటాయి. అయినా సరే, వీరికి ఏమాత్రం పట్టింపు ఉండదు. కేవలం వేగం, వేగం మాత్రమే ముఖ్యం! టాటా, బిర్లా వంటి పాతతరం వ్యాపార సామ్రాజ్యాలను చూసి, "ఇన్నాళ్లుగా వ్యాపారంలో ఉండి కూడా ఇంకా ఇంత తక్కువ స్థాయిలోనే ఉన్నారా?" అని వారిని తక్కువ చేసి చూస్తారు.

"ఈరోజు హైదరాబాద్‌లో ఉంటే, రేపటికి న్యూయార్క్‌లో ఆఫీసు ఉండాలి. ఏడాది ముగిసేలోపు సొంత విమానం ఉండాలి. 150 దేశాల్లో కార్యాలయాలు, పది వేల ఆఫీసులు, ఆదాయం అంకె పక్కన యాభై సున్నాలు ఉండాలి" — నేటి కొత్త తరం వ్యాపారవేత్తల ఆలోచనలు ఇలా సాగుతున్నాయి.

అయితే, అందరూ ఇలాగే ఉంటారని కాదు; ఇది ఒక కొత్త ధోరణి మాత్రమే. దీన్ని ఒక 'బెలూన్ వ్యాపారం' అని చెప్పవచ్చు. ఒక పెద్ద బెలూన్‌కు కట్టుకుని భూమి పైకి ఎగిరిపోవడం అద్భుతంగానే అనిపించవచ్చు, కానీ ఆ బెలూన్ గాలిలో ఎంతకాలం ఉండగలదు? ఒకవేళ అది పైకి వెళ్ళాక పేలిపోతే ఏమవుతుంది?

ఇక్కడ ప్రస్తావించిన కంపెనీ కేవలం ఉదాహరణ కోసం సృష్టించిన కల్పిత సంస్థ మాత్రమే.

మరియు విషయాన్ని మరింత మెరుగ్గా...

ఇప్పుడు దీనిని చూడండి.

ఉబెర్.. పేరు వినగానే, ఇది ఒక పెద్ద లాభాల కంపెనీ అనిపిస్తుంది. మీరు దానిని కొంటారా? కానీ మీకు తెలుసా? గత సంవత్సరం దాని నష్టం సుమారు లక్ష కోట్లు. అవును, నష్టాలు పెరుగుతున్నాయి. కానీ ఏదో ఒకటి జరుగుతుంది.. భవిష్యత్తులో లాభాలు వస్తాయని ఆశిస్తారు. అందుకే పెట్టుబడులు వస్తూనే ఉంటాయి. వ్యాపారం విస్తరిస్తోంది.

పే టీమ్.. జొమాటో.. ఇలాంటి ఉదాహరణలు ఉన్నాయి. తొంభై శాతం కొత్త స్టార్టప్‌లు గాలి బుడగలే.

మీలో మీరు పెట్టుబడి పెట్టండి.. కష్టపడి వ్యాపారం చేయండి.. లాభాలు సంపాదించండి.. ఇది పాత తరం.

తక్కువ పెట్టుబడి పెట్టండి.. స్టార్టప్‌ను కొనసాగించండి.. గాలికి వదిలేయండి.. బెలూన్ పెద్దగా అయితే, దానిని వెంచర్ క్యాపిటలిస్ట్‌కు అమ్మేయండి. ఇదే నేటి బుడగ వ్యాపారం.

అప్పు ఎక్కువ.. ఆదాయం తక్కువ!

పాత అప్పు తీర్చడానికి కొత్త అప్పులు చేయాల్సి వస్తుంది. రుణాలు తీసుకోవడం, పాత అప్పులు తీర్చడం, డబ్బుతో చక్రవర్తుల్లా బతుకుతుంది.. అమెరికా ఆర్థిక వ్యవస్థ గురించి చాలా మంది ఆర్థికవేత్తల అభిప్రాయం ఇది.

అమెరికా ఐదు వందల డాలర్ల విలువైనది. అది తన కరెన్సీ విలువను కృత్రిమంగా అధికంగా ఉంచుతుంది. యావత్ ప్రపంచం {అంటే అన్ని దేశాలు} అది తన సొంత కరెన్సీతోనే వ్యాపారం చేసేలా చూసుకుంటుంది. గత కొన్ని దశాబ్దాలుగా, అది తన తెలివితేటలు, పలుకుబడి, మరియు అంతర్జాతీయ ఆధిపత్యాన్ని ఉపయోగించి చక్రవర్తుల ఆర్థిక ఆధిపత్యాన్ని ప్రదర్శిస్తోంది.

ఓడలు ఓడలుగా.. ఓడలు.. ఓడలు ఓడలుగా మారిపోతాయి. ఈ ఉప్పెన ఎక్కువ కాలం నిలవదు. కృత్రిమమైనది ఎక్కువ కాలం నిలవదు.

అమెరికన్ డాలర్ ఆధిపత్యాన్ని నాశనం చేసే ప్రయత్నం మొదలైందా?

అవుననే అంటున్నారు ఆర్థికవేత్తలు.

చైనా, రష్యాలు అమెరికన్ డాలర్, వీసా, స్విఫ్ట్ మొదలైనవాటిని నాశనం చేయడానికి ప్రయత్నాలు మొదలుపెట్టాయా?

దీనికి భారతదేశం కూడా దోహదపడుతోందా? ఉక్రెయిన్‌లో యుద్ధానంతర పరిణామాలు ఈ దిశగా ప్రయత్నాలను తీవ్రతరం చేస్తున్నాయా?

ప్రస్తుతం అమెరికాకు అత్యంత బలహీనమైన నాయకత్వం ఉందా?

ప్రపంచవ్యాప్తంగా అనేక దేశాలు డాలర్‌ను వదిలిపెట్టి, తమ సొంత కరెన్సీలతో లేదా మారకపు రేట్లతో నేరుగా వాణిజ్యం చేయబోతున్నాయా?

ఈ ప్రయత్నాలు విజయవంతమైతే అమెరికా ఆర్థిక వ్యవస్థ కుప్పకూలుతుందా?

ఇది చాలా పెద్ద అంశం. దీనిపై చాలా లోతైన అవగాహన అవసరం. అంతేకాక, ఇది వివాదాస్పదమైనది కూడా.

ఏదో ఒకటి ఒక్కసారిగా జరిగిపోతుందని కాదు, కానీ మార్పు మొదలైంది.

ప్రపంచం ఇకపై మునుపటిలా ఉండదు.

మార్పు ఒక్కటే శాశ్వతమైనది.

చైనాలో కోవిడ్-19 కేసులు క్రమంగా పెరుగుతుండటంతో, షాంఘై నగరంలో రేపటి నుండి లాక్‌డౌన్ విధించనున్నారు.

తాజా వార్త!

చైనా జనాభాలో తొంభై శాతం మంది ఇప్పటికే రెండు డోసుల వ్యాక్సిన్‌ను పొందారు. వ్యాక్సిన్ తీసుకున్న వారికి కోవిడ్-19 సోకకూడదు కదా? ఒకవేళ సోకినా, అది తీవ్రమైన సమస్యగా మారకూడదు కదా? మరి అలాంటప్పుడు, లాక్‌డౌన్ గురించి ఎందుకు మాట్లాడుతున్నారు?

పాఠశాల విద్యార్థికి గుండెపోటు - మరణం.

ఏం జరగవచ్చు?

షేన్ వార్న్ తరహాలో ద్రవ ఆహారం (లిక్విడ్ డైట్).

వ్యాయామం.

వయసు పైబడటం.

ఒత్తిడి.

ఏమో మరి.

లేదా గేట్స్ తాతయ్యను అడిగి తెలుసుకోండి.

రష్యా-ఉక్రెయిన్ యుద్ధంలో ఎవరు గెలుస్తారు?

ఇప్పటికే...

1. పోలాండ్ వంటి సరిహద్దు దేశాలకు వలస వెళ్ళిన లక్షలాది మంది ఉక్రేనియన్ మహిళలు బలవంతంగా వ్యభిచార కూపంలోకి నెట్టబడ్డారు. పిల్లలు అనాథలయ్యారు. మానవ అక్రమ రవాణా ముఠాల చేతుల్లో చిక్కుకుని, వారి జీవితాలు అంధకారమయమయ్యాయి.

2. ఉక్రెయిన్‌లోనే ఉండిపోయిన పురుషులు ప్రాణాలు కోల్పోతున్నారు, గాయాలపాలవుతున్నారు.

3. ఉక్రెయిన్‌లో ఊహించలేనంతటి విధ్వంసం జరుగుతోంది. నగరాలు నేలమట్టమయ్యాయి. వేల ఏళ్లు గడిచినా, అవి మళ్ళీ పూర్వ స్థితికి రావు.

4. రష్యా వేలాది మంది సైనికులను కోల్పోయింది. ఆర్థికంగా దెబ్బతిన్నది. ప్రపంచ వేదికపై ఒంటరిగా మిగిలిపోయింది. పుతిన్ తన గోతిని తానే తవ్వుకుంటున్నారు.

5. మన దేశం వంటి చోట్ల పెట్రోల్ ధరలు పెరిగాయి, మందుల ధరలు కూడా పెరిగాయి.

ఆధునిక యుద్ధాల్లో విజేతలు ఎవరూ ఉండరు; అందరూ సర్వనాశనమవుతారు.

ఈ సత్యాన్ని మానవాళి ఇరవయ్యవ శతాబ్దం ప్రారంభంలోనే గ్రహించింది. కానీ, చరిత్రను చదవని, చరిత్ర నుండి పాఠాలు నేర్చుకోని నేటి తరం దీనిని అర్థం చేసుకోవాల్సి ఉంది.

*కరోనా నేపథ్యంలో కాలర్ ట్యూన్‌లను నిలిపివేయాలని టెలికాం సంస్థలను ఆదేశించిన కేంద్రం*

*పరిస్థితిలో వచ్చిన మార్పుల దృష్ట్యా కేంద్రం ఈ నిర్ణయం తీసుకుంది*

అమెరికాలో జన్మించిన పిల్లలకు 18 ఏళ్లు వచ్చేసరికి సుమారు 45 వ్యాక్సిన్లు వేయించుకునే అవకాశం ఉంటుంది.

వీటిలో కొన్నింటిని ఎంచుకునే వెసులుబాటు ఉంటుంది. కరోనాకు సంబంధించిన వ్యాక్సిన్లను కూడా పరిగణనలోకి తీసుకుంటే, ఏటా రెండు డోసుల చొప్పున వేయించుకోవాల్సి వస్తే, మొత్తం లెక్క ఎక్కడికి చేరుతుందో ఆలోచించండి!

అమెరికాలోని ఒక ప్రధాన రాష్ట్రం అధికారిక ప్రభుత్వ నిర్ణయం తీసుకుంది.

ఈ నిర్ణయాన్ని ప్రకటించడానికి ఆ రాష్ట్ర ముఖ్య వైద్య అధికారి డాక్టర్ జోసెఫ్ లపార్డో విలేకరుల సమావేశం నిర్వహించారు.

పిల్లలలో ఆక్యుపంక్చర్ వివిధ ఆరోగ్య సమస్యలను కలిగిస్తోందని, అందువల్ల ఆరోగ్యంగా ఉన్న పిల్లలకు ఇది అనవసరం అని, మరియు అటువంటి విధానాలను ఇకపై అనుమతించబోమని పేర్కొన్నారు.

ఇదిలా ఉండగా, అమెరికాలోని ఒక ఫార్మాస్యూటికల్ కంపెనీ ఆరు నెలల నుండి ఐదు సంవత్సరాల వయస్సు గల పిల్లల కోసం ఇంజక్షన్ రూపంలో ఇచ్చే మందును అభివృద్ధి చేసింది.

రాబోయే ఆరు నెలల్లోగా భారతదేశం కూడా ఇదే బాటలో నడుస్తుందని భావిస్తున్నారు.

టీనేజ్ పిల్లల్లో బ్రెయిన్ స్ట్రోక్ అంటే ఏమిటి?

హైదరాబాద్‌లోని ఎల్బీ నగర్‌లో ఒక పాఠశాలలో చదువుతున్న బాలిక నిన్న విరేచనాలు, వాంతుల కారణంగా కుప్పకూలిపోయింది.

ఈ సంఘటన ఇంట్లో జరిగింది. ఆసుపత్రికి తీసుకువెళ్లగా, ఆమె బ్రెయిన్ స్ట్రోక్‌తో మరణించినట్లు చెప్పారు. (ఈ సమాచారం నాకు ఇప్పుడే తెలిసింది). ఇంతకుముందు హైస్కూల్ పిల్లలకు బ్రెయిన్ స్ట్రోక్ వచ్చి చనిపోవడం మీరు ఎప్పుడైనా చూశారా? ఇంకో విషయం. ఆ బాలికకు రెండు రోజుల క్రితం వరకు ఎలాంటి అనారోగ్య సమస్యలు లేవు.

మనోహర్ రాసిన పోస్ట్

ఇటీవల చాలామంది విద్యార్థులు యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్‌కు వస్తున్నారు—వీరిలో చాలామంది జంటలుగా వస్తుంటారు. వీరిలో చదువు పూర్తి చేయడంపై దృష్టి పెట్టిన వారు చాలా తక్కువ. దానికి బదులుగా, వారు తమ సమయాన్ని పార్ట్-టైమ్ ఉద్యోగాల్లో, బెట్టింగ్ కేంద్రాల్లో లేదా అక్రమ కార్యకలాపాల్లో గడుపుతున్నారు. తమ పిల్లలు లండన్‌కు వెళ్లారని తల్లిదండ్రులు గొప్పగా చెప్పుకుంటారు, కానీ వారిలో కొందరు అత్యంత దారుణంగా ప్రవర్తిస్తున్నారు. వారు విశ్వవిద్యాలయాలకు వందల మైళ్ల దూరంలో నివసిస్తూ, చాలా కష్టతరమైన పరిస్థితుల్లో కాలం వెళ్లదీస్తున్నారు. చాలామంది విద్యార్థులు భారీగా అప్పులు చేస్తున్నారు—కొంతమంది తల్లిదండ్రులు తమ ఇళ్లను కూడా తాకట్టు పెడుతున్నారు—కానీ చివరకు ఆ విద్యార్థులు చదువు పూర్తి చేయలేకపోతున్నారు. చాలామంది 'లివ్-ఇన్' సంబంధాల్లో ఉంటూ, ఒకే గదిని పంచుకుంటున్నారు. తాము ఏ ఉద్దేశంతో ఇక్కడికి వచ్చారో పూర్తిగా మర్చిపోయి, ప్రేమ వ్యవహారాల్లో పడి దారితప్పుతున్నారు. స్వదేశంలో ఉన్న వారి తల్లిదండ్రుల పరిస్థితి తలచుకుంటేనే గుండె తరుక్కుపోతుంది.

నేను ఈ విషయాన్ని ఎందుకు పంచుకుంటున్నానంటే, ఇటీవల ఒక సంఘటన జరిగింది: తూర్పు లండన్‌లోని ఒక హైదరాబాదీ రెస్టారెంట్‌లో, అక్కడ పార్ట్-టైమ్ పనిచేస్తున్న ఒక యువతిని ఒక యువకుడు పిలిచాడు. ఎటువంటి కారణం లేకుండానే, అతను ఆమె కడుపులో కత్తితో పొడిచి అక్కడి నుండి పారిపోయాడు. వెంటనే అంబులెన్స్ మరియు ఎయిర్ అంబులెన్స్ వచ్చి ఆమెను ఆసుపత్రికి తరలించాయి; ప్రస్తుతం ఆమె పరిస్థితి విషమంగా ఉందని సమాచారం. నిందితుడిని పోలీసులు అరెస్టు చేశారు. నా దృష్టిలో, అతనికి 20 ఏళ్ల జైలు శిక్ష పడాలి. ఇరు కుటుంబాల తల్లిదండ్రుల పరిస్థితిని తలచుకుంటే చాలా బాధగా ఉంది—సముద్రాలు దాటి విదేశాలకు వెళ్లాలనే ఈ వ్యామోహం ఒక విషాదానికి దారితీసింది. తల్లిదండ్రుల పరిస్థితి నిజంగా దయనీయమైనది. ఆ ఇద్దరికీ అంతకుముందే పరిచయం ఉందో లేదో నాకు తెలియదు; పోలీసులు ప్రస్తుతం దర్యాప్తు చేస్తున్నారు.

తమ పిల్లలను విదేశాలకు పంపిన తల్లిదండ్రులందరికీ ఒక విన్నపం: దయచేసి మీ పిల్లల గురించి ఆరా తీయండి. వారు నిజంగా చదువుకుంటున్నారా? వారు ఎక్కడ ఉంటున్నారు, ఎవరితో ఉంటున్నారు? వీడియో కాల్స్ ద్వారా వారితో నిరంతరం టచ్‌లో ఉండండి మరియు వారి యోగక్షేమాలను అడిగి తెలుసుకోండి. వారు తమ చదువులో పురోగతి సాధిస్తున్నారో లేదో సరిచూసుకోండి, డిగ్రీ పూర్తి చేసే దిశగా వారు సరైన మార్గంలోనే ఉన్నారో లేదో నేరుగా అడిగి తెలుసుకోండి. అవసరమైతే, విశ్వవిద్యాలయానికి ఫోన్ చేసి కూడా నిర్ధారించుకోండి. ఇక్కడికి వచ్చిన ప్రతి ఒక్కరి గురించి నేను ఇలా అనడం లేదు, కానీ చాలామంది పరిస్థితి ఇలాగే ఉంది. విదేశాల్లో పిల్లలు ఉన్న మీకు తెలిసిన వారందరితో దీన్ని పంచుకోండి. నిజం చెప్పాలంటే, నా అభిప్రాయం ప్రకారం, యువతులను విదేశాలకు పంపకపోవడమే మంచిది.

ఆ యువతి ప్రమాదకర పరిస్థితి నుండి బయటపడాలని ఆశిస్తున్నాను, ప్రార్థిస్తున్నాను. ఆమె ఆరోగ్య పరిస్థితి గురించి మరో పోస్ట్‌లో తెలియజేస్తాను.

మనోహర్ నక్క టైమ్‌లైన్ నుండి

ఉత్తర భారతదేశంలో... ఒక ఆసుపత్రి. మొత్తం ఆరుగురు పిల్లలు అపస్మారక స్థితిలో ఉన్నారు.

రేపు.. అంటే ఆదివారం, మార్చి 27న.. హైదరాబాద్‌లోని 'కె.బి. స్కూల్' (K B School)లో నా తరగతి ఉంటుంది. ఉదయం పది గంటలకు ప్రారంభమవుతుంది. తల్లిదండ్రులు రావచ్చు, అలాగే పదేళ్లు పైబడిన పిల్లలు కూడా హాజరుకావచ్చు.

ఎవరైనా రావచ్చు. ఎలాంటి రిజిస్ట్రేషన్ అవసరం లేదు, ప్రవేశం పూర్తిగా ఉచితం. సరిగ్గా పది గంటలకు మొదలవుతుంది, ఒక్క నిమిషం కూడా ఆలస్యం ఉండదు.

పిల్లలకు స్మార్ట్‌ఫోన్ వ్యసనం నుండి రక్షణ కల్పించడం, వారి ఆరోగ్యం, చదువు మరియు ఏకాగ్రతను మెరుగుపరచుకోవడం వంటి అంశాలపై ఈ తరగతి ఉంటుంది.

దీనికి ఎటువంటి లైవ్ స్ట్రీమింగ్ ఉండదు, వీడియోలు కూడా అందుబాటులో ఉండవు. కాబట్టి, నేరుగా వచ్చి పాల్గొనాల్సి ఉంటుంది.

ఏప్రిల్ 4న.. తిరుపతిలోని 'మహతి ఆడిటోరియం' (Mahathi Auditorium)లో.. 6వ తరగతి నుండి 10వ తరగతి వరకు చదువుతున్న విద్యార్థుల కోసం ప్రత్యేక తరగతి ఉంటుంది. ఇది కేవలం పాఠశాల విద్యార్థుల కోసం మాత్రమే; పెద్దలకు అనుమతి లేదు. ఏ పాఠశాలకు చెందిన విద్యార్థులైనా సరే, నేరుగా వచ్చి కూర్చోవచ్చు. ఎటువంటి రిజిస్ట్రేషన్లు లేదా వివరాలు నమోదు చేసుకోవాల్సిన అవసరం లేదు.

ఆసక్తి ఉన్నవారు, అవసరమని భావించే వారు తప్పకుండా రండి.

'కె.బి. స్కూల్' ఎక్కడ ఉంది?

ఇక చిరునామా గురించి అడగాల్సిన పని లేదు. గూగుల్ మ్యాప్స్‌లో (Google Maps) 'K B SCHOOL' లేదా 'MAHATI AUDITORIUM' అని టైప్ చేస్తే చాలు, గూగుల్ మీకు దారి చూపిస్తుంది!

ఎంత విచిత్రమైన పరిస్థితి!

గత రెండేళ్ల అనుభవం ప్రకారం, పిల్లలకు కరోనావైరస్ వల్ల ఎలాంటి ప్రమాదం లేదు—ఈ విషయాన్ని *ది లాన్సెట్* (The Lancet) వంటి పత్రికల్లో ప్రచురితమైన కథనాలు కూడా ధృవీకరిస్తున్నాయి.

ఇక వ్యాక్సిన్ తీసుకున్న పెద్దల విషయానికొస్తే—అందరూ కాకపోయినా, కొందరు రకరకాల దుష్ప్రభావాలను (side effects) ఎదుర్కొంటున్నారు. గత రెండు నెలలుగా నేను ఈ సమాచారాన్ని విశ్లేషిస్తూ పోస్ట్‌లు పెడుతున్నాను.

దీనివల్ల నా ఫేస్‌బుక్ ఖాతా బ్లాక్ అయ్యే ప్రమాదం ఉంది. మరోవైపు, ఎవరికీ ఏమాత్రం ఉపయోగపడని కొందరు వ్యక్తులు, నాపై వ్యంగ్య వ్యాఖ్యలు చేస్తూ కాలక్షేపం చేస్తున్నారు.

ఇన్ని అడ్డంకులు ఎదురవుతున్నా, నేను వెనకడుగు వేయడం లేదు—ఎందుకంటే ఇది ప్రజల ఆరోగ్యానికి, తద్వారా మన పిల్లల భవిష్యత్తుకు సంబంధించిన విషయం. "పిల్లలకు వ్యాక్సిన్లు అవసరం లేదు" అని నేను పదేపదే చెబుతున్నాను. అయినా సరే, అదే పోస్ట్‌ల కింద ప్రజలు నన్ను, "మేము మా పిల్లలకు వ్యాక్సిన్ వేయించాలా?" అని అడుగుతున్నారు. ప్రతిరోజూ వంద మంది ఇదే ప్రశ్నతో నాకు సందేశాలు పంపుతున్నారు.

అసలు ఏం జరుగుతోంది? నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు.

నేను వారికి, "వద్దు—నా మాట నమ్మితే, పిల్లలకు వ్యాక్సిన్ వేయించకండి" అని చెబుతాను. కానీ వారు, "ఏం చెప్పడానికి ఇతనెవరు?" అని భావించి, చివరికి వ్యాక్సిన్ వేయించేస్తున్నారు.

ఆ తర్వాత, నేను వద్దని చెప్పినప్పటికీ, మళ్లీ నా దగ్గరకే వచ్చి, "మేము పిల్లలకు వ్యాక్సిన్ వేయించాలా?" అని అడుగుతున్నారు. ఇదెలాంటి వింత, అర్థం లేని ఆట?

అంతా గందరగోళంగా ఉంది—కానీ నాకు దీని గురించి ఎలాంటి సిగ్గు లేదు. రెండు రోజులు బయటకు వెళ్లాను; తిరిగి ఫేస్‌బుక్‌లోకి రాగానే మళ్లీ ఇదంతా భరించాలా?

సమస్యలు లేని జీవితం నిజంగా సంతోషకరమైనదేనా?

యువత తమ తోటివారి ప్రభావానికి సులభంగా లోనవుతారు. తరగతిలో లేదా స్నేహితుల బృందంలో ఎవరైనా ఏదైనా చేస్తే, ఆ వార్త అందరికీ తెలిసిపోతుంది. అది ఒక అబ్బాయి, అమ్మాయి మధ్య ప్రేమ వ్యవహారమైనా, లేదా కొంతమంది విద్యార్థులు మద్యం లేదా ధూమపానంతో ప్రయోగాలు చేస్తున్నా, ఆ సమాచారం నోటి మాట ద్వారా, వాట్సాప్ లేదా ఇతర సోషల్ మీడియా వేదికల ద్వారా వేగంగా వ్యాపిస్తుంది.

ఏమీ జరగనట్లు నటిస్తూ, వారు ఈ విషయాలను తమ ఉపాధ్యాయులకు, తల్లిదండ్రులకు తెలియకుండా దాచిపెడతారు. ఎవరైనా ధైర్యం చేసి ఆ విద్యార్థుల ఉపాధ్యాయులకు గానీ, తల్లిదండ్రులకు గానీ చెబితే, వారు మిగతా బృందం నుండి తీవ్రమైన వ్యతిరేకతను ఎదుర్కొంటారు—కొన్నిసార్లు అది శారీరక హింస వరకు కూడా వెళ్తుంది.

సుమారు ఎనిమిదేళ్ల క్రితం, హైదరాబాద్‌లోని ఒక అంతర్జాతీయ పాఠశాలలో, ఒక అమ్మాయి వోడ్కాతో నింపిన నీళ్ల సీసాను తీసుకువచ్చి, చిన్న విరామ సమయంలో తరగతి గదిలోనే తాగింది. ఈ విషయం తరగతిలోని ఇతర అమ్మాయిలకు తెలుసు. మద్యం ప్రభావం చూపడంతో, ఆమె తరగతి గదిలోనే నిద్రపోయింది. ఉపాధ్యాయురాలు లోపలికి వచ్చి, ఆ అమ్మాయి ఎందుకు నిద్రపోతోందని అడిగినప్పుడు, మిగతా విద్యార్థులు, "మేడమ్, ఆమెకు నెలసరి వచ్చింది, కడుపునొప్పిగా ఉంది, అందుకే నిద్రపోతోంది" అని చెప్పి ఆమెను కప్పిపుచ్చారు. {ఈ సంఘటన గురించి నాకు ఎలా తెలుసు? ఆ తరగతికి చెందిన ఒక అమ్మాయి ట్యూషన్ల కోసం మా ఉపాధ్యాయురాలి దగ్గరకు వస్తుంది. ఆమె ఈ విషయాన్ని ఉపాధ్యాయురాలితో పంచుకుని, ఎవరికీ చెప్పవద్దని కోరింది—అలా నాకు తెలిసింది.}

ఇంట్లో ఒక ఎలుక చనిపోయింది. మీరు దాన్ని కనుగొని, తీసివేసి, కలుషితమైన ఆహార పదార్థాలను పారవేసి, ఇంటిని శుభ్రం చేయాలి. కానీ మీరు దాన్ని పట్టించుకోకుండా వదిలేస్తే? ఇల్లు—చివరికి వరండా కూడా—దుర్వాసనతో నిండిపోతుంది.

ఈ కోవిడ్ అనంతర యుగంలో, ఇంటర్నెట్ పుణ్యమా అని పిల్లల ప్రవర్తన తప్పుదారి పడుతోంది. వారు స్వచ్ఛంగా, అమాయకంగా ఉండాల్సిన వయసులో, తప్పుడు మార్గంలోకి నడిపించబడుతున్నారు. పిల్లలు దేవుళ్లంత అమాయకులు—కానీ ఇంటర్నెట్ గురించి అలా చెప్పగలమా? లేదా స్మార్ట్‌ఫోన్ గురించి కూడానా?

ఒక సమస్య ఉన్నప్పుడు మీరు దాన్ని గుర్తించాలి. కౌమార ప్రేమలు, ప్రతికూల స్నేహాలు, మద్యపానం, లేదా అశ్లీల కంటెంట్‌కు గురికావడం వంటి విషయాలను వారి వయసును దృష్టిలో ఉంచుకుని వారితో చర్చించాలి. ఇలాంటి సలహాలను చాలా జాగ్రత్తగా, సున్నితంగా ఇవ్వాలి.

సమస్యను గుర్తించినప్పుడే దానికి పరిష్కారం దొరుకుతుంది.

కానీ అసలు సమస్యే లేదని నటిస్తే ఏమవుతుంది?

ఇలాంటి విషయాల గురించి పోస్టులు పెట్టడం ద్వారా, నా ఫేస్‌బుక్ పేజీని అనుసరించే పిల్లలకు నేను ఆలోచనలు ఇస్తున్నాననీ, తద్వారా వాళ్ళు తప్పుదారి పట్టే అవకాశం ఉందనీ ఒక విమర్శ ఉంది.

అయ్యో దేవుడా! ఇక్కడున్న అమాయకత్వాన్ని ఆలోచించండి—ఇది అవగాహన లోపం వల్ల వస్తుందో లేదో చెప్పడం కష్టం. ఒక పిల్లవాడు నా ఫేస్‌బుక్‌ను అనుసరిస్తున్నాడంటే, వాళ్ళ చేతిలో అప్పటికే స్మార్ట్‌ఫోన్ ఉందని అర్థం. నాకు ఫేస్‌బుక్ ఖాతా ఉంది—కానీ వాళ్ళు నా పోస్టులను మాత్రమే చూస్తారా? ఆన్‌లైన్‌లో మరేమీ చూడరా? అంతా బాగానే ఉందని అనుకుందాం; నా పోస్టులలో, ఈ చర్యల పర్యవసానాల గురించి నేను స్పష్టంగా చర్చిస్తాను. ఆ పర్యవసానాల గురించి చదవడం వల్ల నిజంగా ఎవరైనా తప్పుదారి పడతారా?

అసలు మనం ఎలాంటి కాలంలో జీవిస్తున్నాం? అదే నిజమైతే, ఇక్కడ ఒక సులభమైన పరిష్కారం ఉంది: నా ఫేస్‌బుక్ ఖాతాను బ్లాక్ చేయండి! ఏదైనా చెడు జరుగుతున్నప్పుడు, గాంధీ చెప్పిన మూడు కోతుల వలె ఉండండి—అప్పుడు సమస్య మాయమవుతుంది. అంతా పరిపూర్ణంగా సంతోషంగా మారిపోతుంది!

ఇక నా విషయానికొస్తే, నేను వేలాది మంది పిల్లలకు వారి వయసుకు తగిన మార్గదర్శకత్వం అందిస్తూ వారిని సరైన మార్గంలో నడిపిస్తున్నాను. చుట్టూ చూడండి—ప్రతిచోటా ‘మురికి నీరు’ ఉంది; మనం మన ఇంటి గుమ్మం ఎంత శుభ్రం చేసినా, ఆ మురికి లోపలికి ప్రవహిస్తూనే ఉంటుంది. కాబట్టి, మనం శుభ్రం చేస్తూనే ఉండాలి. ఇది నిరంతర ప్రక్రియ.

తెలుగు విద్యార్థుల కీర్తి ఖండాంతరాలకు వ్యాపిస్తోంది.

లండన్‌లోని ఒక రెస్టారెంట్‌లో ఒక యువకుడు తన మాజీ ప్రేయసిపై దాడి చేశాడు. మరో ఘటనలో, మాంచెస్టర్‌లో నలుగురు తెలుగు యువకులు ఒక ఆంగ్ల మహిళపై అత్యాచారానికి ప్రయత్నించారు. ఇప్పుడు అంతటా గొడవలు జరుగుతున్నాయి.

మీరు చిరునవ్వుతో జీవించాలనుకుంటున్నారా..!

ఇది 'స్వయం ఉపాధి'లో ఒక దయనీయమైన రూపం—ఇంటి నుండి లేదా హాస్టల్ నుండి పనిచేయడం.

ఇది ప్రపంచంలోనే అత్యంత పురాతనమైన వృత్తి!

ఇంట్లో ఎలా బ్రతకాలి?

డబ్బు సంపాదించాలి కదా!

దానికి ఒక ఉద్యోగం లేదా వ్యాపారం కావాలి!

దానికి జ్ఞానం, నైపుణ్యాలు అవసరం. (ఈ విషయం గురించి చదవడం మంచిది.)

కానీ తమ చదువుకు ప్రాధాన్యత ఇచ్చిన వారి సంగతేంటి?

గతంలో, మాదకద్రవ్యాలకు బానిసలైన వారు కేవలం డబ్బు సంపాదించడం కోసం ఇతరులను మాదకద్రవ్యాల సరఫరాదారులుగా మార్చేవారు.

ఇప్పుడు 'స్వయం ఉపాధి' ఇలా తయారైంది.

పాఠశాల రోజుల నుండే వారి వద్ద అశ్లీల చిత్రాలతో నిండిన స్మార్ట్‌ఫోన్‌లు ఉంటాయి. నిరంతరం వాటికి గురికావడం వ్యసనానికి దారితీస్తుంది, వారి చదువు నాశనమవుతుంది. టీనేజ్ ప్రేమలు, శృంగారం, విఫలమవడం...

అలాంటి వ్యక్తులు అసలు ఉద్యోగం ఎలా సంపాదించగలరు? ఉద్యోగాలు ఇప్పటికే చాలా అరుదుగా ఉన్నాయి, పైగా కష్టపడి పనిచేసి ఒక వృత్తికి సిద్ధపడటానికి కావలసిన తెలివితేటలు గానీ, ఓపిక గానీ ఈ వ్యక్తులకు లేవు!

అయినా, వారికి డబ్బు కావాలి—మొబైల్ రీఛార్జ్‌లకు, పబ్‌లలో గడపడానికి, ఇంకా ఇలాంటి వాటికి. వారి కుటుంబాలు వారిని ఇంకెంతకాలం పోషించగలవు?

ఇలాంటి వారికి కూడా 'స్వయం ఉపాధి' ఒక ట్రెండ్‌గా మారింది!

టాంగో, బాంగో, మ్యాంగో—ఈ ప్లాట్‌ఫామ్‌లలో నమోదు చేసుకుంటున్నారు! వర్చువల్ సెక్స్, సెక్స్ చాట్‌లు, నగ్న చాట్‌లు, లైవ్ షోలు.

ఒకప్పుడు ప్రపంచానికి తెలిసిన 'సన్నీ లియోన్' ఒక్కరే ఉండేవారు—అది గడిచిపోయిన సంగతి.

ఇప్పుడు, పట్టణమంతా 'సన్నీ లియోన్‌లే' ఉన్నారు. ఇది కేవలం అమ్మాయిలకే పరిమితం కాదు; అబ్బాయిలకు కూడా—చిన్నదే అయినా—మార్కెట్ ఉంది.

ఇదే నేటి సమాజం.

లైంగిక వ్యాపారం, ఒక 'కుటీర పరిశ్రమ'గా మారిపోయింది.

ఒకవేళ నిజం నా పక్షాన ఉంటే…!

ఒక పవిత్రమైన వృత్తిలో ఉన్న వ్యక్తి—నాకు నిజ జీవితంలో గానీ, సోషల్ మీడియాలో గానీ పరిచయం లేని వ్యక్తి—నా గురించి వ్యంగ్య వ్యాఖ్యలు చేస్తూ ఫేస్‌బుక్‌లో ఒక పోస్ట్ పెట్టారు. ఆ పోస్ట్‌కు ఇతరులు చేసిన వ్యాఖ్యలను కూడా నేను చూశాను. ఇది నిజంగా ఆశ్చర్యకరమైన విషయం!

ఆ సంఘటన జరిగి నాలుగు వారాలైంది.

సాధారణంగా నేను వాదనలకు దూరంగా ఉంటాను.

ప్రజలకు మేలు చేకూరుస్తుందని నమ్మిన విషయాలను మాత్రమే నేను ఫేస్‌బుక్‌లో పంచుకుంటాను.

దీనివల్ల నాకు వ్యక్తిగతంగా ఎటువంటి ప్రయోజనం లేదు; పైగా, ఇందులో చాలా పెద్ద ప్రమాదమే ఉంది. ప్రభుత్వాలు, వ్యవస్థలు ప్రచారం చేసే కథనాలకు వ్యతిరేకంగా నిజం మాట్లాడితే, తీవ్రమైన వ్యతిరేకతను ఎదుర్కోవాల్సి వస్తుంది!

నేను ఒక బహిరంగ సవాలు విసిరాను: "అస్పష్టతతో కూడిన 'ఇంజక్షన్ల' అంశంపై బహిరంగ చర్చ నిర్వహిద్దాం. నా వెంట వెయ్యి మందిని తీసుకువస్తాను; వారికి తలెత్తిన ఆరోగ్య సమస్యలకు కారణాలేమిటో పరిశీలిద్దాం." దీనికి ఎటువంటి స్పందన రాలేదు—అయితే, స్పందన రాదని నాకు ముందే తెలుసు.

నేను ప్రజలను తప్పుదోవ పట్టిస్తున్నానని, నాకు అసలు విజ్ఞాన శాస్త్రం (సైన్స్) గురించి ఏమీ తెలియదని నాపై నిందలు వేశారు.

ఒకవేళ నిజం నా పక్షాన ఉంటే, నేను దేవుడిని కూడా ఎదిరించి నిలబడగలను. అది నా స్వభావం.

నిరంతర ప్రయత్నాల ద్వారా నిజం ఏదో ఒక రోజు తప్పక బయటపడుతుంది.

నిన్న రాత్రి, ఒక మిత్రుడు నాకు ఇద్దరు వైద్యులు ఫేస్‌బుక్‌లో చేసిన పోస్ట్‌ల స్క్రీన్‌షాట్‌లను పంపారు.

పిల్లలకు ఇచ్చే ఈ ఇంజక్షన్లు సురక్షితమని ఎక్కడా నిరూపితం కాలేదని, కాబట్టి వాటిని ఇవ్వకూడదని ఆ వైద్యులు పేర్కొన్నారు.

నేను కూడా ఇదే మాట అన్నప్పుడు నన్ను "సైన్స్ తెలియని వ్యక్తి" అని విమర్శించిన వారు, ఇప్పుడు ఏమంటారో!

కొత్త సిద్ధాంతం; 45 నిమిషాల కంటే ఎక్కువ సమయం పడితే, దానికి వ్యాక్సినేషన్‌తో సంబంధం లేదు.

అవును. దానివల్ల ఏమీ ఫరవాలేదు కదా. జిల్లా వ్యాప్తంగా దీన్ని ఎందుకు నిలిపివేశారు ?????

పూర్వకాలంలో, ఎవరైనా కఠినమైన తపస్సు చేస్తే, దేవుడు ప్రత్యక్షమై, "నీ భక్తికి మెచ్చాను; నీకు ఏం వరం కావాలో కోరుకో!" అని అడిగి, ఆ వరాన్ని ప్రసాదించేవారని చెబుతుంటారు.

మనం ఇప్పుడు స్మార్ట్‌ఫోన్‌ల యుగంలో జీవిస్తున్నాం—ఈ కాలంలో అసూయ, ద్వేషం, ఈర్ష్య వంటి భావాలు మితిమీరిపోయాయి. తపస్సు చేయడానికి బదులుగా, ప్రజలు ఇప్పుడు రాజకీయ నాయకులను కీర్తిస్తూ, వారి ప్రతిష్టను పెంచే పనుల్లోనే సమయాన్ని గడుపుతున్నారు.

ఒక వ్యక్తి—అతనిని "అసూయపరుడు" అని పిలుచుకుందాం—ట్విట్టర్, ఫేస్‌బుక్‌లలో పగలు, రాత్రి ఒక రాజకీయ నాయకుడిని ఆకాశానికి ఎత్తేస్తూ ప్రచారం చేసేవాడు. అతనికి పోటీగా మరొక వ్యక్తి—అతనిని "ఈర్ష్యపరుడు" అనుకుందాం—వాట్సాప్‌లో అదే నాయకుడిని ఏదో దేవతలా పొగుడుతూ ఉండేవాడు.

వారి సేవలకు మెచ్చిన ఆ రాజకీయ నాయకుడు, వారికి ఏదైనా బహుమతి ఇవ్వాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.

ముందుగా అతను "ఈర్ష్యపరుడి" దగ్గరకు వెళ్లి, "మీరు చేసిన ప్రచారం అద్భుతం! మీకు ఏం కావాలో కోరుకోండి" అన్నాడు. తన స్వభావం ప్రకారం, ఆ ఈర్ష్యపరుడు, "మీరు నాకు ఏమి ఇచ్చినా, అందులో రెట్టింపు ఆ 'అసూయపరుడి'కి ఇవ్వాలి!" అని కోరాడు.

అప్పుడు ఆ రాజకీయ నాయకుడు "అసూయపరుడి" దగ్గరకు వెళ్లి విషయం చెప్పాడు.

తన ప్రత్యర్థికి తనకు వచ్చే దానికంటే రెట్టింపు దక్కుతుందనే ఆలోచనను అస్సలు భరించలేకపోయిన ఆ అసూయపరుడు, "అయ్యో! నేను కార్పొరేషన్ చైర్మన్ పదవి అడిగితే, వాడికి రెండు పదవులు వస్తాయి! ఒకవేళ ఎమ్మెల్సీ సీటు అడిగితే, వాడికి రెండు సీట్లు వస్తాయి! ఇది జరగకూడదు—వాడు బాధపడటమే నాకు కావాలి!" అని అనుకున్నాడు. వెంటనే ఆ రాజకీయ నాయకుడితో, "నా కంటిలో ఒకటి తీసేయండి!" అన్నాడు. మాట నిలబెట్టుకుంటూ, ఆ నాయకుడు అసూయపరుడికి ఒక కంటిని, అలాగే ఆ "రెట్టింపు" నిబంధన ప్రకారం ఈర్ష్యపరుడికి రెండు కళ్లను తొలగించాడు. ఆ తర్వాత, అసూయపరుడు, "ఇప్పుడు నా కాలు ఒకటి తీసేయండి!" అని డిమాండ్ చేశాడు. ఫలితంగా, అసూయపరుడికి ఒక కాలు, ఈర్ష్యపరుడికి రెండు కాళ్లు తొలగించబడ్డాయి—అచ్చం గ్యాంగ్రీన్ (కుళ్ళిపోయే వ్యాధి) సోకినట్లుగా!

చివరికి, తన ప్రత్యర్థికి ఏదీ దక్కకూడదనే తీవ్రమైన అసూయతో, ఆ వ్యక్తి, "నా ప్రాణంలో సగం తీసేయండి!" అని కోరాడు. అతని దగ్గర మిగిలి ఉన్నది కేవలం చివరి, క్షణికమైన శ్వాస మాత్రమే. అసూయతో రగిలిపోతూ, "ఆ ఒక్క ప్రశ్న..." అని అడిగాడు. నాయకుడు వాహనంలోకి ఎక్కాడు. "ఎందుకు నాయకా?... మీరు ఎన్నో వరాలు ఇచ్చారు కదా, మరి దీన్ని ఇవ్వలేరా?" అని అతను అడిగాడు.

"ఒరేయ్... నా లాంటి వాళ్లు ఉంటేనే కదా మన ఆటలు సాగేది! మీలో మీరే అసూయ, ద్వేషాలతో కొట్టుకుంటూ ఉంటే, మేము మిమ్మల్ని ఎప్పుడు పడితే అప్పుడు దోచుకోవచ్చు. అలాంటప్పుడు మాకు ఇంకేం ప్రయోజనం ఉంటుంది?" అని తుర్రుమ్ అన్నాడు.

గత వారం ఫోటో సెషన్ (BVB ఆడిటోరియంలో జరిగిన తరగతి)

ఆ వ్యక్తి ఎవరు???

పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు శ్రేయాన్ష్. తరగతి - 2.

కరీంనగర్. వాణి నికేతన్ పాఠశాల వేదికపై. సమయం 11 గంటలు.

ఈ దృశ్యాన్ని జాగ్రత్తగా గమనించండి. ఇది ఏదో ఫోటో కోసం కావాలని ఏర్పాటు చేసిన దృశ్యం కాదు.

ఫేస్‌బుక్‌లో నా స్నేహితులు తరచుగా నన్ను అడుగుతుంటారు: "మీరు ఎప్పుడు నిద్రపోతారు? ఎంతసేపు నిద్రపోతారు? అసలు నిద్రపోతారా లేదా?" అని.

మనిషికి ఆహారం, నీరు, గాలి ఎంత అవసరమో, నిద్ర కూడా అంతే అవసరం.

పిల్లలు తొమ్మిది గంటలు, పెద్దలు ఏడు గంటలు నిద్రపోవాలి.

నిద్రలో ఉన్నప్పుడు శరీరం తనను తాను పునరుద్ధరించుకుంటుంది (repair చేసుకుంటుంది). తగినంత నిద్ర లేకపోతే, ముఖంలో కళ తప్పుతుంది, కళ్ల చుట్టూ ముడతలు పడతాయి. అంతేకాదు, ఇది నెమ్మదిగా పనిచేసే విషంలా మారి, చివరికి మరణానికి కూడా దారితీయవచ్చు.

నేను రోజుకు ఏడు గంటల కంటే తక్కువ ఎప్పుడూ నిద్రపోను.

ఇంట్లో పడకపై కచ్చితంగా ఆరు గంటలు నిద్రపోతాను. అది కాకుండా, ప్రయాణాల్లో ఉన్నప్పుడు—కారులో, విమానంలో లేదా ఎక్కడైనా ఖాళీ సమయం దొరికినప్పుడు—అక్కడ కూడా నిద్రపోతాను.

చేతిలో పని ఉన్నంత వరకు నాకు నిద్ర రాదు. కానీ, పని లేని క్షణమే నేను వెంటనే నిద్రలోకి జారుకుంటాను.

కోవిడ్-19 మహమ్మారికి ముందు, నేను ఐరోపా, అమెరికా, చైనా, జపాన్, న్యూజిలాండ్ వంటి దేశాలకు ప్రయాణించేదాన్ని. అక్కడ ఒక పట్టణం నుండి మరో పట్టణానికి బస్సులో వెళ్లాలంటే సులభంగా ఆరు గంటల సమయం పట్టేది. ఆ దేశాల్లో ప్రజలు చాలా త్వరగా నిద్రలేస్తారు. బస్సు ఎక్కి ప్రయాణం మొదలవ్వగానే, ఏదో స్విచ్ నొక్కినట్లుగా వారు వెంటనే గాఢ ​​నిద్రలోకి వెళ్లిపోతారు. దిగాల్సిన చోటు రాగానే, మళ్లీ ఏదో స్విచ్ నొక్కినట్లుగా సరిగ్గా అప్పుడే నిద్ర లేస్తారు. ప్రయాణం ఆరు గంటలదైతే, వారు ఆ ఆరు గంటలూ హాయిగా నిద్రపోతారు.

వారికి నిద్రలేమి అనే సమస్యే ఉండదు.

ఇది నా శరీరం అలవాటు చేసుకున్న పద్ధతి. పని ఉంటే పనిలో ఉంటాను, లేకపోతే హాయిగా నిద్రపోతాను.

మెనీ హ్యాపీ రిటర్న్స్ ఆఫ్ ది డే కృతికా వాసిరెడ్డి.

మీరు ఒక పిల్లాడికి సెల్ ఫోన్ ఇస్తే...

మొదటగా, 30వ తేదీన ప్రారంభం కావాల్సిన తరగతిని ఉదయం 11 గంటలకు మార్చడం జరిగింది.

చివరికి, నా చేతిలోకి మైక్రోఫోన్ వచ్చేసరికి సమయం 12 అయ్యింది. అది ఆదివారం; సూర్యరశ్మి పక్క నుంచి నేరుగా పడుతోంది. వచ్చిన తల్లిదండ్రులకు ఇప్పటికే ఆకలి మొదలై ఉంటుంది, పైగా ఇంట్లో బిర్యానీ సిద్ధంగా ఉందనే ఆలోచన కూడా వారి మనసులో ఉంటుంది. ఇలాంటి క్లిష్ట పరిస్థితుల్లోనే పాఠం మొదలైంది. తరగతి ముగియకముందే ఎవరైనా తమ స్థానాల నుంచి లేచి వెళ్తే... ఇక అంతే సంగతులు! కష్టతరమైన పరిస్థితుల్లోనూ నిలబడి గెలిచినవాడే అసలైన విజేత.

కరీంనగర్‌లో సితివేణి గోపి గారు, జక్కని రాజు గారు మరియు ఇతర Fb స్నేహితులు.

వాణి నికేతన్ స్కూల్లో క్లాస్. కరీంనగర్.

అంతర్జాతీయ మీడియా విషాన్ని చిమ్ముతోంది:

అనేక ఐరోపా దేశాలు కోవిడ్-19 ఆంక్షలను ఎత్తివేసి, నిబంధనలను సరళతరం చేశాయి. ప్రజల్లో భయం ఉన్నంత కాలమే "వైద్య మాఫియా" పన్నాగం కొనసాగుతుంది; అందుకే, ప్రభుత్వాలు ఎంతగా నిబంధనలను సడలించినా, ఈ వర్గాలు మాత్రం వెనక్కి తగ్గవు. బిల్ గేట్స్ వంటి వ్యక్తులు గతంలో మీడియాను ఎలా తమకు అనుకూలంగా మార్చుకున్నారో అందరికీ తెలిసిందే.

ప్రస్తుతం, అంతర్జాతీయ మీడియా ఐరోపా ప్రభుత్వాలపై ఒత్తిడి తెస్తూ, విషపూరిత ప్రచారాన్ని చేస్తోంది. ఒమిక్రాన్ కేసులు పెరుగుతుండటంతో, వారు మళ్లీ రంగంలోకి దిగారు. "నిబంధనలను సడలించడం అవివేకమైన చర్య" అని వాదిస్తూ, ఆంక్షలను వెంటనే పునరుద్ధరించాలని డిమాండ్ చేస్తున్నారు—అవసరమైతే లాక్‌డౌన్‌లను కూడా విధించాలని సూచిస్తున్నారు. ప్రజల మెదళ్లను కడిగేసి (బ్రెయిన్‌వాష్ చేసి), వారిలో భయాన్ని నింపి, తద్వారా ప్రభుత్వాలు లొంగిపోయేలా ఒత్తిడి పెంచడమే వీరి వ్యూహం. అయితే, ఐరోపా ప్రజలు తెలివైనవారు; ఇటువంటి శక్తులు ఆడుతున్న "నాటకాల" పట్ల వారికి ఏమాత్రం సహనం లేదు. అందుకే, పాత ఆంక్షలను తిరిగి అమలు చేయాలనే ఒత్తిడిని ప్రభుత్వాలు తిరస్కరిస్తున్నాయి.

తెలుగు మీడియా ఈ కథనాన్ని పెద్దగా పట్టించుకోకపోవడం ఒక మంచి పరిణామం. కొన్ని వెబ్‌సైట్లలో ఇలాంటి వార్తలు వచ్చి ఉండవచ్చు, లేదా ఏదో ఒక మూల పేజీలో చిన్న కథనం కనిపించి ఉండవచ్చు; కానీ, భయంతో ఉన్న కొందరు వ్యక్తులు వీటిని వాట్సాప్ గ్రూపుల్లో షేర్ చేస్తున్నారు. ప్రజలు ఇలాంటి ప్రతికూల వార్తలను షేర్ చేయడం మానేస్తే, పరిస్థితి మరింత మెరుగుపడుతుంది.

కరీంనగర్‌లో! రేపు! అందరికీ స్వాగతం!

లైవ్ ఉండదు. వీడియోలను పోస్ట్ చేయడానికి వీలుపడదు.

ఒక ప్రశ్నకు నా సమాధానం!

ఫార్మా రంగంలో పనిచేసే వారందరూ చెడ్డవారు కాదు. జీవనోపాధి కోసం నిజాయితీగా పనిచేసేవారే ఎక్కువమంది ఉన్నారు. ఫార్మా రంగంలో సీనియర్ మేనేజర్ హోదాలో ఉన్నవారు కూడా నాకు అభిప్రాయాలను తెలియజేస్తుంటారు. ఫార్మా రంగంలో అత్యున్నత శిఖరాలను అధిరోహించిన వరప్రసాద్ గారు నాకు మంచి స్నేహితులు. అయితే, కేవలం తమ లాభాల కోసం ప్రజల ప్రాణాలతో చెలగాటమాడే, మనిషి రూపంలో ఉన్న కొందరు వ్యక్తులకు నేను 'ఫార్మాకర్స్' (Pharmacurs) అని పేరు పెట్టాను.

చాలా మంచి ప్రశ్న.

శుభోదయం, అమర్‌నాథ్! ఇటీవల మీ వీడియోలు పెద్దగా కనిపించలేదు. నా స్నేహితులతో కలిసి ఒక విషయం గురించి చర్చిస్తున్నాను: భిక్షాటన చేసేవారు, అపరిశుభ్రమైన పరిస్థితుల్లో ఉండేవారు లేదా చెత్త ఏరుకునే వారిలో కోవిడ్ వల్ల మరణించిన వారి సంఖ్య చాలా తక్కువగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తోంది. అదే సమయంలో, అన్ని జాగ్రత్తలు పాటించిన మనలాంటి వారిలో మరణాల రేటు ఎక్కువగా ఉంది. దీనికి కారణం ఏమిటి? వారికి సహజంగానే బలమైన రోగనిరోధక శక్తి ఉండటం వల్లనా? లేక వారు నిరంతరం భయంలో జీవించకపోవడం, అలాగే భయాన్ని వ్యాప్తి చేసే వ్యక్తుల మధ్య లేకపోవడం వల్లనా? మీ పరిశోధనలో దీనికి సంబంధించి మరేదైనా ఆసక్తికరమైన విషయాలు తెలిశాయా? క్లుప్తంగా వివరించగలరా?

నా సమాధానం ఇది:

నేను 2020 జూలైలో దీనిపై విశ్లేషణ చేశాను. అప్పట్లో హైదరాబాద్ నగరంలోని ఒక సర్కిల్ ఇన్‌స్పెక్టర్ నాకు ఒక విషయం చెప్పారు—ఆయన పోలీస్ స్టేషన్ పరిధిలోని ఫుట్‌పాత్‌లపై నివసించే వారిలో ఒక్కరు కూడా ఆసుపత్రిలో చేరాల్సిన అవసరం రాలేదట. దీనికి నేను గుర్తించిన కారణాలు ఇవే: వారు టెలివిజన్ చూడరు—అంటే ఆ "భయాన్ని కలిగించే పెట్టె"కు వారు దూరంగా ఉంటారు. అలాగే, సోషల్ మీడియాలో ప్రచారమయ్యే భయాందోళన కలిగించే తప్పుడు వార్తలను వారు ఇతరులకు చేరవేయరు; తద్వారా వారు నిరంతరం భయాందోళనలో ఉండరు. అంతేకాకుండా, వారు ఎండలో గడుపుతారు, శారీరక శ్రమ చేస్తారు మరియు అతిగా తినరు. అంతే—విషయం చాలా సరళమైనది.

మన దేశంలో నాలుగవ దశ (ఫోర్త్ వేవ్) ఎప్పుడు వస్తుంది?

ఇంగ్లాండ్‌లో మరియు మరికొన్ని ఐరోపా దేశాల్లో, కేవలం రెండు నెలలు కూడా గడవకముందే కేసులు మళ్లీ పెరుగుతున్నాయి! ఎందుకు?

ఒక దశకు, మరో దశకు మధ్య కనీసం ఆరు నెలల విరామం ఉండాలి కదా? ఇంగ్లాండ్‌లో డిసెంబర్‌లో 'ఒమిక్రాన్' దశ వచ్చింది. కానీ, రెండు మూడు నెలలు కూడా గడవకముందే మళ్లీ కేసులు పెరుగుతున్నాయి. ఎందుకు?

ప్రస్తుతం ఇంగ్లాండ్‌లో వ్యాప్తి చెందుతున్న వేరియంట్ 'BA.2' — ఇది ఒమిక్రాన్‌కు చెందిన ఒక ఉప-రకం (సబ్-లీనియేజ్).

బ్రిటిష్ మీడియా కథనాల ప్రకారం, గతంలో ఒమిక్రాన్ దశలో ఇళ్లకే పరిమితమై దాని బారిన పడకుండా తప్పించుకున్న వారికి ఇప్పుడు 'BA.2' సోకుతోంది. ఒమిక్రాన్ సోకిన వారిలో రోగనిరోధక శక్తి (ఇమ్యూనిటీ) ఏర్పడింది; అయినప్పటికీ, ఈ కొత్త ఉప-రకం వారిని కూడా తిరిగి ఇన్ఫెక్షన్‌కు గురి చేస్తోందని అక్కడి వైద్య నిపుణులు చెబుతున్నారు.

మరి వ్యాక్సిన్ల సంగతేంటి? పదేపదే వేయించుకున్న డోసుల వల్ల రక్షణ లభించకూడదా?

ఈ సమాచారం మన దేశంలో ఫార్మాస్యూటికల్ సంస్థల ప్రయోజనాల కోసం సాగుతున్న ప్రచారాల్లోని ద్వంద్వ ప్రమాణాలను ఎత్తి చూపుతోంది — వీటిని ఎవరూ కాదనలేరు.

ఇవి ఏదో అనధికారిక కథనాలు కావు; 'యూకే హెల్త్ సెక్యూరిటీ ఏజెన్సీ' (UKHSA) నిర్వహించిన సర్వేలో వెల్లడైన అధికారిక గణాంకాలు ఇవి:

1. కేవలం 90 రోజుల వ్యవధిలోనే, 62 మంది వ్యక్తులకు కరోనావైరస్ యొక్క వివిధ వేరియంట్లు నాలుగుసార్లు సోకాయి.

2. (డేటా సేకరించిన మార్చి నాటికి) 7,640 మందికి మూడుసార్లు ఇన్ఫెక్షన్ సోకింది.

ఇది కేవలం ఒక నమూనా అధ్యయనం (శాంపిల్ స్టడీ) మాత్రమేనని, మొత్తం ఇంగ్లాండ్ దేశవ్యాప్తంగా చూస్తే ఈ సంఖ్య ఇంకా చాలా ఎక్కువగా ఉంటుందని బ్రిటిష్ ప్రభుత్వ సంస్థ పేర్కొంది.

యూకేలోని 'యూనివర్సిటీ ఆఫ్ ఈస్ట్ ఆంగ్లియా'కు చెందిన వైద్య ప్రొఫెసర్ పాల్ హంటర్ — ఈయన ఎవరో అజ్ఞాత వ్యక్తి కాదు — మీడియాకు ఇలా చెప్పారు:

1. "ఇళ్లకే పరిమితమైన వారిలో, ముఖ్యంగా ఇంట్లోనే సంరక్షణ పొందుతున్న వృద్ధులలో వ్యాక్సిన్ ప్రభావం వేగంగా తగ్గిపోతోంది." అంటే, వ్యాక్సినేషన్ ద్వారా పొందిన రోగనిరోధక శక్తి చాలా వేగంగా బలహీనపడుతోంది. వీరు మళ్లీ వ్యాక్సిన్ వేయించుకోవాల్సి ఉంటుంది. (చూశారా? ఆయన అధికారికంగానే చెప్పారు. ఇక వ్యాక్సిన్ విఫలమైందని ఎవరైనా ఎలా అనగలరు? అసలు విషయం ఏమిటంటే, ఇంట్లోనే ఉండటం వల్ల రోగనిరోధక శక్తి బలహీనపడుతుంది.) అంటే, 'ఇంట్లోనే ఉండాలి' (స్టే-ఎట్-హోమ్) అనే విధానం విఫలమైందని ఆయన పరోక్షంగా అంగీకరించారన్నమాట. ఆయన ఇంకా ఏమన్నారో చదవండి.

2. ఇంగ్లాండ్‌లో, ప్రస్తుతం కొత్త కరోనావైరస్ వేరియంట్ బారిన పడుతున్న వారిలో ఎక్కువమంది, రెండు నెలల క్రితం వచ్చిన ఒమిక్రాన్ వేవ్ నుండి తప్పించుకున్న వారే. {దీని అర్థం, ఒమిక్రాన్ సోకడం ద్వారా పొందిన రోగనిరోధక శక్తి ఇంకా అలాగే ఉందని. మరి, వ్యాక్సినేషన్ ద్వారా లభించిందని చెబుతున్న రోగనిరోధక శక్తి, సబ్బు బుడగలా కరిగిపోయిందా?}

3. పాల్ హంటర్ ఇంకా ఏమన్నారు? ఒకసారి కరోనావైరస్ సోకిన తర్వాత, ఆ తర్వాత మళ్లీ వైరస్ సోకినా దాని ప్రభావం చాలా తక్కువగా ఉంటుంది. {గత రెండేళ్లుగా నేను ఇదే చెబుతున్నాను—ఒక రకంగా చెప్పాలంటే గట్టిగా అరుస్తూనే ఉన్నాను! చూడండి, ఒకసారి వైరస్ సోకినప్పుడు మీ శరీరంలో యాంటీబాడీలు తయారవుతాయి (ఇవి సుమారు ఆరు నెలల పాటు ఉండవచ్చు). అంతేకాకుండా, మీకు 'T-సెల్' రక్షణ లభిస్తుంది; ఇది జీవితకాలం పాటు, లేదా కనీసం 15 ఏళ్ల వరకు ఉంటుంది. మీకు కరోనావైరస్ ఎన్నిసార్లు సోకినా, ఈ T-సెల్ రక్షణ వల్ల అది కేవలం సాధారణ జలుబులాగే చాలా స్వల్ప ప్రభావాన్ని మాత్రమే చూపుతుంది. దీన్ని ఇంకెన్నిసార్లు చెప్పాలి? పదే పదే టైప్ చేసి చేసి నా వేళ్లు కూడా అరిగిపోతున్నాయి!}

4. పాల్ హంటర్ అభిప్రాయం ప్రకారం, ఈ వైరస్ మన జీవితంలో ఒక భాగంగా మారిపోనుంది. ఇది బహుశా ప్రతి ఆరు నెలలకు ఒకసారి, లేదా ఏడాదికో రెండేళ్లకో ఒకసారి తిరిగి రావచ్చు. మన మునిమనవళ్లు, భవిష్యత్ తరాలు కూడా కోవిడ్-19ను ఎదుర్కోవాల్సిందే. {ఏప్రిల్ 5, 2020న—అంటే మొదటి లాక్‌డౌన్ మొదలైన వారం రోజులకే—నేను ఒక వీడియో పోస్ట్ చేశాను. అందులో, కరోనావైరస్‌ను 'పూర్తిగా అరికట్టవచ్చు' అనుకోవడం అర్థరహితమని చెప్పాను. ఇది ఎలా ఉంటుందంటే, అండమాన్ దీవుల్లోని బీచ్‌లో రాత్రిపూట చొక్కా లేకుండా పడుకుని, కేవలం చేతులతో దోమలను చంపడానికి ప్రయత్నించడం లాంటిది! ఒకవేళ మీరు ఏడు సముద్రాల అవతల ఎక్కడో ఒంటరిగా ఒక టవర్ కట్టుకుని నివసించినా, అక్కడ కూడా కరోనావైరస్ నుండి తప్పించుకోలేరు.} ఇది ప్రతిఒక్కరికీ చేరుతుంది—ఇది మనకు చేరుతూనే ఉండటం ఖాయం. ఎండలో నడవడం, అప్పుడప్పుడు విటమిన్ బి12 సప్లిమెంట్లు తీసుకోవడం (శాకాహారుల కోసం), ప్రోటీన్ అధికంగా ఉండే ఆహారం తీసుకోవడం, మరియు శరీరానికి తగినంత నీరు అందించడం—ఈ పద్ధతులు కోవిడ్-19ను ఎదుర్కోవడానికి మీకు సహాయపడతాయి. ఒకవేళ మీకు ఇన్ఫెక్షన్ సోకితే, మీ శరీరం మొదట యాంటీబాడీల ద్వారా రక్షణను అందిస్తుంది, ఆ తర్వాత టి-కణాల నుండి మరింత బలమైన రక్షణ లభిస్తుంది—ఇది వైరస్‌కు సమర్థవంతంగా ముగింపు పలుకుతుంది. సహజంగా సంక్రమించిన ఇన్ఫెక్షన్ ద్వారా పొందిన రోగనిరోధక శక్తి, వ్యాక్సిన్‌ల ద్వారా లభించే దానికంటే తరచుగా మరింత శక్తివంతంగా ఉంటుంది; దీనిని "ప్రాథమిక రోగనిరోధక శక్తి" అని అంటారు. నేను ఈ విషయాలను పదే పదే చెబుతూనే ఉన్నాను.

సంక్షిప్తంగా:

1. కోవిడ్-19 అంతరించిపోదు; అది వ్యాప్తి చెందుతూనే ఉంటుంది—అది దాని స్వభావం.

2. ప్రభుత్వ సర్వేల ప్రకారం, మన దేశంలోని 90% జనాభా మొదటి రెండు వేవ్‌ల సమయంలో ఇన్ఫెక్షన్‌కు గురయ్యారు, దానివల్లే వారు ఈ రోగనిరోధక శక్తిని పొందారు. అందుకే, మూడవ వేవ్ (ఒమిక్రాన్) వచ్చినప్పుడు, దానిని సులభంగా అధిగమించగలిగారు. ఒమిక్రాన్ కూడా 90% కంటే ఎక్కువ జనాభాకు ఇన్ఫెక్షన్‌ను కలిగించింది. ముఖ్యంగా, దేశంలోని అత్యధిక ప్రజలు రెండుసార్లు ఈ వ్యాధి బారిన పడి, ప్రాథమిక రోగనిరోధక శక్తిని పెంపొందించుకున్నారు.

3. యాంటీబాడీ స్థాయి

జులై నాటికి వైరస్ వ్యాప్తి తగ్గుముఖం పట్టవచ్చు, ఆ సమయంలో BA.2 వంటి వేరియంట్ ఉద్భవించవచ్చు—లేదా ఇంతకుముందు ఒమిక్రాన్‌కు దూరంగా ఉన్నవారు ఈ కొత్త రకం వైరస్‌ బారిన పడే అవకాశం ఉంది. అయితే, ఇప్పటికే వైరస్ సోకిన వారికి, ఒక్కసారి వైరస్ సోకడం వల్ల పెద్దగా నష్టం ఉండదు; మీ రోగనిరోధక శక్తి బలంగా ఉన్నంత కాలం—టి-కణాలు వాటి పనిని సరిగ్గా చేస్తున్నంత కాలం—ఆందోళన చెందాల్సిన పనిలేదు. మీకు ఇంకా వైరస్ సోకకపోయినా, మీకు కావలసిందల్లా ఒక బలమైన రోగనిరోధక వ్యవస్థ మాత్రమే.

4. ఈ "ఫార్మా-షార్క్‌లు" వెనక్కి తగ్గరు—ఒకసారి రక్తం రుచి చూశాక, ఈ జిత్తులమారి వేటగాళ్లు ఎప్పుడైనా వదులుతారా? వారు భయాన్ని కలిగించడం కొనసాగిస్తారు. వారి దుష్ప్రచారానికి లొంగిపోయిన వారు దయనీయమైన స్థితిలో మాత్రమే మిగిలిపోతారు. వారిని ఎవరూ కాపాడలేరు. ఇప్పటివరకు, ప్రతి ఆరు నెలలకు ఒక డోస్ సరిపోతుందని వారు వాదించారు. కానీ ఇప్పుడు, వ్యాక్సిన్ ప్రభావం వేగంగా తగ్గుతున్నందున, ప్రతి రెండు లేదా మూడు నెలలకు ఒక డోస్ అవసరమవుతుందని వారు చెబుతున్నారు. ఇది నమ్మినవారు నాశనానికి వెళుతున్నారు.

మీ ముందు రెండు మార్గాలు ఉన్నాయి.

మొదటిది—'తదుపరి వేవ్', 'రాబోయే లాక్‌డౌన్‌లు', 'టీకా వేయించుకోకపోతే చనిపోతారు', 'లాంగ్ కోవిడ్' వంటి అన్ని రకాల భయంకరమైన, మృత్యు ఛాయలు చూపించే కథనాల గురించి నివేదికలను చదవడం లేదా వినడం కొనసాగించడం...

జరుగుతున్న ప్రతిదాన్నీ గమనించడం—సోషల్ మీడియాలో పోస్టులు పంచుకోవడం, నిరంతరం భయంతో జీవించడం, మాస్కులు ధరించడం, 'ఇంట్లోనే ఉండండి' అనే మంత్రాన్ని జపించడం, పదేపదే ఇంజెక్షన్లు తీసుకోవడం—ఇవన్నీ చేస్తూనే, చుట్టూ జుట్టు రాలడం, మహిళల్లో రుతుక్రమ అక్రమాలు, గుండెపోటులు వంటి సంఘటనలను చూస్తూ ఉండటం. అయినప్పటికీ, మీరు చూస్తూనే ఉంటారు, ఈ సమస్యలకు ద్రవ ఆహారాలు, వాతావరణ మార్పులు లేదా వ్యాయామం వంటి వాటిని కారణాలుగా చెప్పే మోసపూరిత 'విశ్లేషణలను' స్వీకరిస్తూ—మిమ్మల్ని మీరు పూర్తిగా తప్పుదోవ పట్టనిస్తూ—ఒకానొక రోజు, బహుశా అక్కడే మీ సోఫాలో లేదా మీ బాత్రూంలో శాశ్వత నిద్రలోకి జారుకుంటారు. ప్రత్యామ్నాయంగా: ఎండలో అరగంట నడక. శాకాహారుల కోసం, అప్పుడప్పుడు B12 సప్లిమెంట్ తీసుకోవడం. తగినంత నిద్రపోవడం, శరీరానికి తగినంత నీరు అందించడం, ప్రోటీన్‌కు ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం, తెల్ల అన్నం పరిమితం చేయడం, మరియు ఆకుకూరలు, కూరగాయలు ఎక్కువగా తినడం. శుద్ధి చేసిన చక్కెరను మానుకునే వారికి ఆరోగ్యకరమైన దంతాలు ఉండే అవకాశం ఉంది. చిరునవ్వుతో జీవించడం, నవ్వుకోవడానికి కారణాలను వెతుక్కోవడం, భయానికి దూరంగా ఉండటం, పిల్లలతో నాణ్యమైన సమయాన్ని గడపడం, మరియు జీవితాన్ని నిజంగా ఆస్వాదించడం... ఇది మీ జీవితం - మీ ఎంపిక. మీరు ఏ మార్గంలో వెళ్లాలనుకుంటున్నారో మీరే నిర్ణయించుకోండి.

అమర్‌నాథ్ వాసిరెడ్డి—50 ఏళ్ల వయసులోనూ చిరయువకుడిగా, నేటి యువతకు స్ఫూర్తిదాయకంగా నిలిచిన వ్యక్తి.

ఎంతోమంది సివిల్ సర్వెంట్లను, ప్రభుత్వ కమిషన్ అధికారులను తీర్చిదిద్దిన మార్గదర్శి ఆయన.

కోవిడ్-19 మహమ్మారి సమయంలో, క్లిష్ట పరిస్థితుల్లో ఉన్న లక్షలాది మందికి ధైర్యాన్ని నూరిపోస్తూ, ఆశాకిరణంగా నిలిచారు.

నేను ఏదైనా సమస్యను అమర్‌నాథ్ గారి దృష్టికి తీసుకెళ్లినప్పుడల్లా, ఆయన అందించిన మార్గదర్శకత్వం ఒక "జీవదాత"లా పనిచేసి, మరణపు అంచుల్లో ఉన్న ఎంతోమందిని కాపాడింది.

మహమ్మారి సమయంలో ఆయనపై నమ్మకం ఉంచిన వారు, దైవానుగ్రహంతో ఆ వైరస్‌ను ధైర్యంగా జయించగలిగారు.

సాధారణంగా కోవిడ్ సోకినప్పుడు ప్రజలు వైద్యులను ఆశ్రయిస్తారు; కానీ, సోషల్ మీడియాలో అమర్‌నాథ్ గారిని అనుసరించే మేము మాత్రం ఆయనపై ఉంచిన అపారమైన నమ్మకంతో, ఆయన ఈ అంశంపై చేసిన లోతైన, విస్తృతమైన పరిశోధనలను నమ్మి ఆయనను సంప్రదించాము.

ఆయనను ఎంత పొగిడినా తక్కువే అవుతుంది.

ఆయనలో అహంకారం అస్సలు లేదు—చాలా నిరాడంబరమైన, వినయవంతుడైన వ్యక్తి ఆయన.

అంతటి గొప్ప వ్యక్తిత్వం కలిగిన ఆయనకు, భగవంతుడు సంపూర్ణ ఆరోగ్యంతో, సుఖసంతోషాలతో కూడిన సుదీర్ఘ జీవితాన్ని—పూర్తిగా 108 ఏళ్ల ఆయుష్షును—ప్రసాదించాలని కోరుకుంటున్నాను.

అసాధ్యం ❌

ఇది సాధ్యమే. ☑️✔️☑️✔️☑️✔️

- అమర్‌నాథ్.

ఈ కోవిడ్-19 మహమ్మారి సమయంలో ఎంతో మందికి నిస్వార్థ సేవ అందించిన స్లేట్ పాఠశాలల అధిపతి అమర్‌నాథ్ వాసిరెడ్డి గారికి హృదయపూర్వక జన్మదిన శుభాకాంక్షలు!!

మీరు మరెన్నో పుట్టినరోజులు జరుపుకోవాలని ఆశిస్తున్నాము, సార్!!

పిల్లలపై నా ప్రభావం ఎలా ఉందో చెప్పడానికి ఒక ఉదాహరణ.

మీరు జ్ఞానానికి సజీవ నిలయం.

మీరు నవ్వుల ప్రపంచానికి బ్రాండ్ అంబాసిడర్. కష్టాల్లో ఉన్నవారికి మీరు ఆశాకిరణం. ఓటమిని చవిచూసిన వారికి మీరు ధైర్యాన్ని ఇచ్చే శక్తి. కోవిడ్-19 మహమ్మారి వల్ల పెద్దలను కోల్పోయిన పిల్లలకు, మీరు దైవం పంపిన వరం వంటివారు. అలసట అనే పదమే తెలియని రైతుల వలె మీరు అవిశ్రాంతంగా శ్రమిస్తారు. ఇంకేం చెప్పగలను? మీరు ఈ గుణాలన్నింటినీ పుణికిపుచ్చుకున్న ఒక దివ్య స్వరూపం. నిండు మనసుతో... మీకు పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు, అమర్‌నాథ్ వాసిరెడ్డి గారూ!

దక్షిణ కొరియాలో రోజుకు ఆరున్నర లక్షల (6,50,000) కేసులు నమోదవుతున్నాయి.

మేధావులమని చెప్పుకునే కొందరు దీన్ని ఉపయోగించి భయాందోళనలను వ్యాప్తి చేస్తున్నారు!

రెండేళ్ల క్రితం మీరు ఏమని చెప్పారు?

"కోవిడ్-19ను అదుపు చేయడంలో దక్షిణ కొరియా అనుసరిస్తున్న విధానం అద్భుతం—ఇది ప్రపంచానికే ఆదర్శం! ప్రతి దేశం దీన్నే అనుసరించాలి" అని మీరు గట్టిగా చెప్పారు కదా! ఇతరులు ఆలోచించే అవకాశం కూడా ఇవ్వకుండా, మీరు పదేపదే ఇదే విషయాన్ని ప్రచారం చేశారు.

మరి ఇప్పుడు ఏమైంది? ఆ "అద్భుతమైన" నమూనా ఏమైపోయింది? అదే నమూనాను ఉపయోగించి ఆ దేశం పరిస్థితిని ఎందుకు అదుపులో ఉంచుకోలేకపోతోంది? వేరే విషయాల గురించి మాట్లాడే ముందు, ముందు దీనికి సమాధానం చెప్పండి!

నియంత్రణ చర్యల ద్వారా వ్యాప్తిని కొంతకాలం వాయిదా వేసి, అందరికీ వ్యాక్సిన్లు ఇచ్చి, ఆ తర్వాత ఆర్థిక కారణాల దృష్ట్యా ఆ ఆంక్షలను ఎత్తివేశారని మీరు చెబుతున్నారా? ఈ విధానం వల్ల మరణాల సంఖ్య తగ్గిందని మీ ఉద్దేశమా? ప్రస్తుతం దక్షిణ కొరియాలో 500 మరణాలు నమోదవుతున్నాయి—ఇది చిన్న సంఖ్య ఏమీ కాదు కదా! పైగా, ప్రతి ప్రాణం విలువైనదేనని మీరే చెప్పారు కదా?

ఇజ్రాయెల్‌లో కొత్త వేరియంట్ అట! ఇది మరో ఆందోళనకరమైన వార్త.

అయ్యో—ప్రపంచంలోనే అత్యంత వేగంగా నాలుగు డోసుల వ్యాక్సిన్‌ను ప్రజలకు అందించిన మొదటి దేశం అదే కదా! "వ్యాక్సిన్ వేయించుకోకపోతే కొత్త వేరియంట్లు పుట్టుకొస్తాయి" అని హెచ్చరించిన మీ నోళ్లు ఇప్పుడు ఏమయ్యాయి? మరి అక్కడ కొత్త వేరియంట్ ఎలా వచ్చింది?

కొత్త వేరియంట్ల నివారణ గురించి మాట్లాడుతున్నారే—మీ భుజాల మీద ఉన్నవి మెదళ్లేనా, లేక మట్టి కుండలా? వందల ఏళ్ల క్రితం వచ్చిన 'స్పానిష్ ఫ్లూ' వైరస్‌ను ఒకసారి ఆలోచించండి—గత శతాబ్ద కాలంలో అది ఎన్ని వేరియంట్లను సృష్టించి ఉంటుంది? అప్పట్లో అవి ఎలాంటి హాని కలిగించలేదా? మరి ఇప్పుడు ఈ హడావిడి, ఈ ప్రచారం ఎందుకు?

అయినప్పటికీ, మీ ప్రచారానికి లోబడి లక్షలాది మంది ప్రజలు ప్రభావితమవుతున్నారు, మరికొందరు తమ ఆరోగ్యాన్ని పాడు చేసుకుంటున్నారు.

ప్రతిరోజూ—నిరంతరం—ఎంతోమంది తమ జీవిత ప్రయాణాన్ని మధ్యలోనే ముగిస్తున్నారు; ఎవరూ లేని సమయంలో, సోఫాల్లోనో లేదా బాత్‌రూమ్‌లలోనో ప్రాణాలు కోల్పోతున్నారు. ఇది ఇంకా సరిపోలేదా? మీ సంచులు, మీ గోదాములు ఇంకా నిండలేదా?

చాలా ఏళ్లుగా, నా పుట్టినరోజును 'స్లేట్' (Slate) పాఠశాల విద్యార్థులతో కలిసి జరుపుకోవడం నాకు ఒక ఆనవాయితీగా మారింది.

2020 – కరోనా వైరస్ కారణంగా, నా పుట్టినరోజుకు మూడు రోజుల ముందు ప్రభుత్వం పాఠశాలలను మూసివేసింది.

2021 – పరిస్థితి అలాగే కొనసాగింది.

2022 – పాఠశాలలు తెరిచి ఉన్నాయి, పిల్లలు హాజరవుతున్నారు, కానీ ఆ రోజు హోలీ పండుగ కావడంతో సెలవు వచ్చింది. మరి ఇప్పుడు ఎలా?

పుట్టినరోజును జరుపుకోవడం అంటే అసలు అర్థం ఏమిటి?

"అందరికీ పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు... కానీ, తమ పుట్టుకకు గల అసలు ఉద్దేశ్యం ఎంతమందికి తెలుసు?" అని ఒక కవి ప్రశ్నించారు.

ప్రతి పని వెనుక ఒక అర్థం, ఒక లోతైన ఉద్దేశ్యం ఉండాలి.

పుట్టినరోజు అంటే కేవలం కేక్ కత్తిరించడం లేదా పిల్లలకు ఐస్‌క్రీములు, మిఠాయిలు పంచడం మాత్రమే కాదు. నేను వారిని ఒక ప్రత్యేకమైన పుట్టినరోజు కానుక అడిగేవాడిని: "మీరు పుస్తకాలు చదవాలి—కేవలం బట్టీ పట్టే పద్ధతికి దూరంగా ఉండండి. చదివిన విషయాన్ని అర్థం చేసుకోండి, దానిని మీలో లీనం చేసుకోండి, విశ్లేషించండి, ఆ జ్ఞానాన్ని మీ సొంతం చేసుకోండి, సమస్యలకు పరిష్కారాలను కనుగొనడానికి దానిని ఉపయోగించండి. ఈ కానుకను నాకు ఇస్తారా?"

నా పూర్వ విద్యార్థులు ఐఐటీలు (IITs), వైద్య కళాశాలలు లేదా నేషనల్ లా యూనివర్సిటీలలో చదువుకున్నా—అలాగే వారు అమెరికా, ఆస్ట్రేలియా, ఢిల్లీ లేదా బెంగళూరు వంటి ప్రాంతాల్లో స్థిరపడినా—వారు మానవీయ విలువలను పాటిస్తూ తమ జీవితాలను గడుపుతున్నారు.

అది గతం... మరి ఇప్పుడు పరిస్థితి ఏమిటి?

రెండేళ్ల ఆన్‌లైన్ విద్యాభ్యాసం వల్ల, చాలామంది పిల్లల మాదిరిగానే మన పిల్లలు కూడా మొబైల్ ఫోన్లకు బానిసలయ్యారు. వారిని ఈ అలవాటు నుండి బయటపడేలా చేయడమే నా లక్ష్యం. అదే నాకు కావాల్సిన పుట్టినరోజు కానుక.

ప్రతి సంక్షోభాన్ని ఒక అవకాశంగా చూడాలి.

నా పుట్టినరోజు హోలీ పండుగ రోజున రావడం అంటే నా దృష్టిలో అర్థం ఏమిటి? పుట్టినరోజు వేడుకలు 16వ తేదీనే మొదలయ్యాయి. నేను ఏడు, ఎనిమిది, తొమ్మిది తరగతులకు చెందిన 3,000 మంది విద్యార్థుల కోసం ఒక ప్రత్యేక సెషన్‌ను నిర్వహించాను. అందులో మొబైల్ ఫోన్ల వల్ల కలిగే నష్టాలను వారికి స్పష్టంగా వివరించాను. "చెప్పండి, మీరు మొబైల్ ఫోన్లను వదిలేస్తారా?" అని అడిగాను. వారు ఏకకంఠంతో, "అవును సార్!" అని సమాధానమిచ్చారు. అయితే, కేవలం వారి మాటలే కాదు—వారి ముఖాల్లో కనిపించిన భావాలు, వారి శరీర భాష చాలా ముఖ్యమైనవి. వారి అందరిలోనూ ఒక స్పష్టమైన మార్పు కనిపించింది.

నేను BATE (బేసిక్ అకడమిక్ ట్రైనింగ్ అండ్ ఎడ్యుకేషన్) పాఠశాలల ప్రధానోపాధ్యాయులకు ఇటువంటి సెషన్లను ఎలా నిర్వహించాలో శిక్షణ ఇచ్చాను. వారు వెంటనే దానిని ఆచరణలో పెట్టి, నేను చూపిన విధంగానే చాలా సమర్థవంతంగా పాఠాన్ని బోధించారు. ఆ సాయంత్రమే వారు ఆ పనిని విజయవంతంగా పూర్తి చేశారు.

మరుసటి రోజు—అంటే నిన్న, 17వ తేదీన—నేను అమీర్‌పేట, హిమాయత్ నగర్, అబిడ్స్, ఖర్మన్‌ఘాట్ మరియు బౌరంపేట వంటి పలు శాఖలను సందర్శించాను. జంతుప్రదర్శనశాల (జూ) సందర్శన ముగించుకుని తిరిగి వచ్చిన రెండో తరగతి విద్యార్థులను కూడా కలిశాను. మొత్తం మీద, ఒకటి నుండి ఆరో తరగతి వరకు ఉన్న 6,000 మంది విద్యార్థులతో నేను మాట్లాడాను. అప్పటికే వారి ప్రధానోపాధ్యాయుల ద్వారా వారు విషయాలను విన్నారు, అయినా సరే నేను వారితో మరోసారి మాట్లాడాను—క్లుప్తంగా, అదే శారీరక భాషను (body language) ఉపయోగిస్తూ. ఆ చిన్న పిల్లల్లో—అచ్చం చిన్న పిల్లి పిల్లల్లా—మరింత స్పష్టమైన మార్పు కనిపించింది.

నేను వారిని ఇలా అడిగాను, "చెప్పండి, మీరు మీ మొబైల్ ఫోన్లను వదిలేస్తారా? అలా చేస్తే, అది మీరు నాకు ఇచ్చే బహుమతి అవుతుంది—అప్పుడు మాత్రమే నేను కేక్ కట్ చేస్తాను. నాకు మాట ఇవ్వండి!" పెద్దలకు—ఉదాహరణకు వారి తల్లిదండ్రులకు—మొబైల్ ఫోన్లు అవసరం కావచ్చు, కానీ వారు వాటిని అతిగా ఉపయోగించకూడదని నేను వారికి వివరించాను. అలాగే, నేటి కాలంలో చాలా మంది మహిళలు టీవీలో సీరియల్స్ చూస్తూ సమయాన్ని గడుపుతున్నారని, తండ్రులు తరచుగా వాట్సాప్‌కే అతుక్కుపోయి ఉంటున్నారని చెప్పాను—ఒకవేళ పిల్లలు ఈ విషయాన్ని వారి తల్లిదండ్రుల దృష్టికి తీసుకెళ్తే, వారు ఖచ్చితంగా ఆశ్చర్యపోతారు! పిల్లలు పెద్దపెట్టున నవ్వారు; మనిషి నవ్వినప్పుడు, విషయాలను గ్రహించే మనస్సు సామర్థ్యం పెరుగుతుంది. ఇది ఒక బోధనా పద్ధతి—కేవలం ఇంట్లో ఉన్న పిల్లలకే కాదు, అందరికీ వర్తిస్తుంది. నా అపార్ట్‌మెంట్ కాంప్లెక్స్‌లో ఉండే పిల్లలతో—అంటే భవిష్యత్తులో నాయకులు కాబోయే వారితో—నేను ఎప్పుడూ సరైన మార్గంలోనే నడవాలని చెబుతుంటాను. అంతేకాదు, వారు ఇతరులకు కూడా మార్గనిర్దేశం చేయాలి. (ఇదొక ప్రత్యేక పద్ధతి: మీరు ఏదైనా విషయాన్ని ఇతరులకు చెబితే, అది మీ మనస్సులో మరింత బలంగా ముద్ర పడుతుంది—ఇది చాలా ప్రభావవంతమైన పద్ధతి.)

అందరూ "సరే సార్!" అని చెప్పారు. నేను కేక్ కట్ చేశాను, పిల్లలకు చిక్కీలు, ఐస్‌క్రీమ్‌లు ఇచ్చారు. కానీ, అది నా పుట్టినరోజు బహుమతి మాత్రం కాదు. నేను మీతో పంచుకున్న జ్ఞానాన్ని మీ హృదయాల్లో భద్రపరుచుకోండి. అంతకంటే ముఖ్యంగా, దాన్ని అందరితోనూ పంచుకోండి! అదే మీరు నాకు ఇవ్వగలిగే గొప్ప బహుమతి.

బుధవారం సాయంత్రం 6 గంటలకు ఆడిటోరియంలో ఒక తరగతి నిర్వహించాను, ఆ తర్వాత జిమ్‌లో వ్యాయామం చేశాను. అమీర్‌పేటలో మొదలుపెట్టి, హిమాయత్‌నగర్, అబిడ్స్, జూ పార్క్ ప్రాంతం, కర్మాన్‌ఘాట్ మీదుగా ప్రయాణించి... ఆపై ఔటర్ రింగ్ రోడ్ (ORR) వెంబడి మరో అరవై కిలోమీటర్లు ప్రయాణించి బౌరంపేట చేరుకున్నాను. మొత్తంగా పదకొండు సెషన్లు నిర్వహించాను! అంతేకాదు, సాయంత్రం మళ్లీ జిమ్‌కు కూడా వెళ్లాను. ఆ రాత్రి రాయలసీమ శైలి వంటకాలను ఆస్వాదించాను—నా డైట్‌కు పూర్తిగా విరామం ఇచ్చేశానన్నమాట! పులిహోర, చిట్టి గారెలు, బెల్లం పొంగలి—ఇలా చాలానే తిన్నాను.

ఈరోజు అసలైన పుట్టినరోజు, కానీ ఈసారి చాలా సాదాసీదాగా, ఇంట్లోనే విశ్రాంతి తీసుకుంటూ గడుపుతున్నాను.

మీరు పంపుతున్న పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలన్నీ చూస్తున్నాను. అయితే ఒక చిన్న సమస్య ఉంది—నేను అన్నింటికీ "లైక్" కొడితే ఏమవుతుందంటే... మూడేళ్ల క్రితం, ఫేస్‌బుక్ ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్ నా కార్యకలాపాలను "స్పామ్"గా గుర్తించింది. ఎందుకంటే నేను మరీ ఎక్కువగా "లైక్" బటన్ నొక్కాను, దాంతో రెండు రోజుల పాటు నేను ఏమీ పోస్ట్ చేయకుండా ఫేస్‌బుక్ నన్ను బ్లాక్ చేసింది! అందుకే, నేను మీ పోస్ట్‌లను "లైక్" చేయలేకపోతున్నాను, అలాగే మీలో ప్రతి ఒక్కరికీ విడివిడిగా కృతజ్ఞతలు కూడా చెప్పలేకపోతున్నాను. దయచేసి ఏమీ అనుకోవద్దు...

దీన్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకోండి! మీ అందరికీ చాలా ధన్యవాదాలు.

ప్రత్యేక ధన్యవాదాలు...

నా ఫేస్‌బుక్‌ను రహస్యంగా అనుసరిస్తూ, నా పోస్టులను గమనిస్తూ, దాని ఫలితంగా కడుపులో యాసిడ్‌తో బాధపడుతూ, చివరికి వ్యంగ్యమైన, నీచమైన జోకులు వేస్తూ తిరిగే ఆ "మేధావుల"ందరికీ ప్రత్యేక ధన్యవాదాలు. ఓ "యాంటాసిడ్‌పై ఆధారపడిన మేధావులారా," కొంచెం నీళ్ళు తాగండి, పీచు పదార్థాలు తినండి, ఆ ప్రతికూల భావాలను తగ్గించుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. సంతోషంగా జీవించండి!

సర్వేజన సంతోషంగా ఉంది!

పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు సార్

దీనిని ఏమని పిలుస్తారు?

వేడుకలు, ఉత్సవాలు

అబిడ్స్, అమీర్‌పేట్, కర్మన్‌ఘాట్, హిమాయత్‌నగర్, బోరమ్‌పేట్ - ఒకటి నుండి పదవ తరగతి వరకు ఉన్న విద్యార్థులను చేర్చారు (గమనిక: అబిడ్స్‌లో ఐదవ తరగతి, అమీర్‌పేట్‌లో ఐదవ మరియు ఆరవ తరగతులను చేర్చలేదు).

నేను అందరికీ బహుమతి ఇచ్చానా? మేము మొబైల్ ఫోన్‌లను ఉపయోగించడం వల్ల కలిగే నష్టాల గురించి శాస్త్రీయ దృక్కోణం నుండి చర్చించాము. దానికి బదులుగా, నేను వారి నుండి ఒక బహుమతిని అందుకున్నాను! వారు, "మేము మొబైల్ ఫోన్‌లను ముట్టుకోము" అని ప్రతిజ్ఞ చేశారు. వారు తమ తల్లిదండ్రులకు మొబైల్ ఫోన్ వాడకాన్ని తగ్గించడంలో సహాయపడతామని వాగ్దానం చేశారు మరియు అటువంటి పరికరాలను ఉపయోగించడం వల్ల కలిగే హాని గురించి ఇతరులకు అవగాహన కల్పిస్తామని నిబద్ధత చూపారు. ఇవే నిజమైన వేడుకలు - ఒక రోజు ముందుగానే వచ్చిన ఉత్సవాలు!

ఈ భూమిపై నేటికీ జీవించి ఉన్న ఏకైక వాగ్గేయకారుడితో

స్టెల్త్ లేదా స్టెల్త్ ఒమిక్రాన్. ఒమిక్రాన్ అనేది కరోనా యొక్క ఒక ఉపజాతి. ఇవి లక్షలాదిగా రాబోతున్నాయి.

అవి మాయమైపోతాయి. భయపెట్టే వార్తలను పట్టించుకోవద్దు. ఫార్మసిస్టుల చేతుల్లో చిక్కుకోకండి మరియు భయంతో మీ ఇంటిని, శరీరాన్ని అపవిత్రం చేసుకోకండి.

దక్షిణ కొరియాలో నాలుగు లక్షల కేసులు.. జపాన్‌లో యాభై వేలు.. న్యూజిలాండ్‌లో ఇరవై వేలు.. చైనాలో పూర్తి లాక్‌డౌన్.

ఎందుకు?

ఈ దేశాలన్నీ గతంలో కరోనాను ఎదుర్కొన్నాయి. ఇప్పుడు అక్కడ మళ్లీ వ్యాప్తి చెందుతోంది. దక్షిణ కొరియాలో 80 శాతం మందికి వ్యాక్సినేషన్ పూర్తయింది, 60 శాతం మందికి బూస్టర్ డోస్ కూడా ఇచ్చారు.

అయినా కేసులు తగ్గడం లేదు.

దీనిని బట్టి కరోనా వ్యవస్థ విఫలమైందని అర్థమవుతోంది. కానీ, ఫార్మా కంపెనీలు వీటిని చూపి మనల్ని భయపెడుతున్నాయి. వారు చెప్పినవన్నీ పూర్తిగా అబద్ధమని తేలినా సరే... వారు విషయాలను వక్రీకరిస్తూ, అసలు నిజాలను దాచిపెట్టి, వాటిని అణచివేస్తున్నారు.

మొదటి రెండు దశల్లోనే 90 శాతం మందికి సహజ రోగనిరోధక శక్తి (natural immunity) లభించింది. అందుకే ఒమిక్రాన్ సోకినప్పటికీ పెద్దగా ప్రభావం చూపలేదు. బహుశా 90 శాతం మందికి ఒమిక్రాన్ సోకి ఉండవచ్చు. ఇప్పుడు అది ఒమిక్రాన్ అయినా, మరొక కొత్త వేరియంట్ అయినా... పెద్దగా తేడా ఏమీ లేదు. ఇది సాధారణ జలుబు లాంటిదే... వస్తుంది, వెళ్ళిపోతుంది. వంద ఏళ్ల క్రితం కూడా ఇలాగే జరిగింది. అప్పట్లో ఫార్మా కంపెనీలు లేవు, భయపెట్టే మార్కెటింగ్ ప్రచారాలు లేవు.

ఇప్పుడు కరోనా పేరుతో వందల కోట్ల వ్యాపారం జరుగుతోంది.. దీన్ని వారు వదులుకోరు కదా!

మీ భయమే వారి వ్యాపారం.

భయపడే వారికి భవిష్యత్తు ఉండదు. వారి విషపూరిత ప్రచారాన్ని నమ్మేవారిని ఎవరూ కాపాడలేరు. ఫార్మా కంపెనీల ప్రచార మోసాన్ని గ్రహించలేక, సోఫాల్లో కూర్చుని... ఎంతమంది దురదృష్టవంతులు ఈ ప్రపంచాన్ని వదిలి వెళ్ళిపోతున్నారో!

"సెల్ ఫోన్ వ్యసనం {సెల్ ఫోన్ వ్యసనాన్ని ఎలా అధిగమించాలి?} – ఈ అంశంపై నేను తరగతులు నిర్వహిస్తుంటాను. నా ఫేస్‌బుక్ మిత్రుల్లో కొందరు, 'ఈ సెషన్లలో మీరు ఏం చెబుతారో మాకు కూడా చెప్పండి' అని అడిగారు.

దీనికి ఎలా సమాధానం చెప్పాలో నాకు సరిగ్గా తెలియడం లేదు. రెండు రోజుల క్రితం, నేను 'సెల్ ఫోన్ బానిసత్వం' (Cell Phone Slavery) అనే శీర్షికతో ఒక పోస్ట్ రాశాను. ఆ పోస్ట్‌కు శ్రీధర్ గారు చేసిన వ్యాఖ్యను ఒకసారి చూడండి. ఆయన తిరుపతిలో పిల్లలకు విద్యాబోధన చేయడంలో నిమగ్నమై ఉండటంతో పాటు, అక్కడ ఒక కోచింగ్ ఇన్‌స్టిట్యూట్‌ను కూడా నడుపుతున్నారు. ఆయన తిరుపతిలో నేను నిర్వహించిన తరగతికి హాజరయ్యారు; ఆ పోస్ట్, ఆ సెషన్‌లో చర్చించిన అంశాలకు సారాంశంలా ఉందని ఆయన పేర్కొన్నారు. నిజం చెప్పాలంటే, అది అక్షరాలా నిజం.

నేను జ్ఞానాన్ని నా దగ్గరే దాచుకోను; జ్ఞానం అనేది పంచుకునే కొద్దీ పెరిగే సంపద.

అయితే, ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన విషయం ఉంది—బహుశా మీలో చాలామందికి ఇది పూర్తిగా అర్థం కాకపోవచ్చు: ఒక తరగతికి ప్రత్యక్షంగా హాజరు కావడం, దాన్ని లైవ్‌లో చూడటం, మరియు దాని గురించి రాసిన ఒక పోస్ట్‌ను చదవడం—ఈ మూడూ చాలా భిన్నమైన అనుభవాలు.

సెల్ ఫోన్ల గురించి నేను అసలు ఏం చెబుతాను? మరెవరికీ తెలియని ఏదో రహస్య జ్ఞానాన్ని నేను బయటపెడతానా? అసలు ఈ విషయాలు ఎవరికీ తెలియవా?

తిరుపతిలో జరిగిన ఆ సెషన్‌కు శ్రీరాములు గారు, సుధాకర్ రెడ్డి గారు కూడా హాజరయ్యారు. శ్రీరాములు గారు ఒక డిగ్రీ కళాశాల రిటైర్డ్ ప్రిన్సిపాల్ కాగా, ఎస్.వి. యూనివర్సిటీలో రిటైర్డ్ ప్రొఫెసర్‌గా పనిచేసిన సుధాకర్ రెడ్డి గారు, ప్రస్తుతం తిరుపతిలోని 'భారతీయ విద్యా భవన్'కు అడ్మినిస్ట్రేటర్‌గా వ్యవహరిస్తున్నారు. వారి అభిప్రాయం ప్రకారం—మరియు ఆ సెషన్‌కు హాజరైన అందరి ఏకాభిప్రాయం ప్రకారం—ఆ తరగతి చాలా ప్రభావవంతంగా ఉంది. ఇది లోతైన ఆలోచనకు ప్రేరేపించింది మరియు ఖచ్చితంగా మార్పుకు దారితీస్తుంది.

ఇక్కడ ముఖ్యమైనవి ఏమిటంటే—చర్చించే అంశాలు, వాటిని ప్రెజెంట్ చేసే విధానం, మాటల్లోని హెచ్చుతగ్గులు (voice modulation), మరియు ఆ అంశంపై వక్తకు ఉన్న లోతైన అవగాహన—వీటితో పాటు స్పష్టమైన ఆలోచన, అంకితభావం ఉండటం. దీని వెనుక ఎంతో కృషి ఉంటుంది. దీన్నే మనం 'ప్రభావం' (impact) అని అంటాం.

ప్రొఫెసర్ సుధాకర్ రెడ్డి గారు యూనివర్సిటీలో నాకు గురువు. తిరుపతిలో తరగతి మొదలవ్వడానికి కొద్దిసేపటి ముందు..." వేదిక పక్కన కూర్చున్న ఒక వ్యక్తి నా దగ్గరకు వచ్చారు. ముప్పై ఏళ్లు గడిచిపోయాయి—అతను ఎవరో కూడా నాకు గుర్తులేదు! అతను తన పేరు చెప్పాడు. వారు నాకు కొన్ని పుస్తకాలు ఇచ్చి వెళ్ళిపోయారు; వారు హాలు నుండి నిష్క్రమించారని నేను భావించాను. మరుసటి రోజు, నేను హైదరాబాద్ చేరుకున్నాక, అతని నుండి నాకు ఫోన్ వచ్చింది. "నేను మొత్తం మూడు గంటల పాటు—చివరి వరకు అక్కడే ఉన్నాను. చాలా అద్భుతంగా ఉంది!" అని అతను చెప్పాడు. తన గురువుకు ఎంతో ఆనందాన్ని కలిగించిన విద్యార్థి ఇతను.

ఒక సాధారణ కార్యక్రమాన్ని తీసుకుందాం—జిల్లా పోలీసు సూపరింటెండెంట్ (SP) స్థాయి అధికారిని అతిథిగా ఆహ్వానించడం ఎంత కష్టం? ఒకవేళ ఆహ్వానించినా, వారు అంగీకరించడం అంత సులభమా? ఒకవేళ వారు వచ్చినా, చాలామంది ఆలస్యంగా వచ్చి, ఏదో రిబ్బన్ కత్తిరించి, వెంటనే వెళ్ళిపోతుంటారు. అంతేనా, ఇంతేనా వారి పాత్ర?

మూడేళ్ల క్రితం నెల్లూరులో ఒక సంఘటన జరిగింది. నేను అక్కడ ఒక సెషన్ నిర్వహిస్తుండగా, అప్పటికి జిల్లా ఎస్పీగా ఉన్న నా పూర్వ విద్యార్థి ఒకరు విషయం తెలుసుకుని, తాను కూడా హాజరు కావాలని కోరారు. ఎవరైనా విద్యార్థిగా వచ్చి వినవచ్చని నేను చెప్పాను. ఆయన తన భద్రతా సిబ్బందిని బయటే ఉంచి, అందరితో పాటు మూడు గంటల పాటు తరగతిలో కూర్చున్నారు—అంతేకాదు, తన సెల్ ఫోన్‌ను కూడా స్విచ్ ఆఫ్ చేశారు! ఒక గురువుగా నా ప్రభావం ఇది.

నేను నా తరగతులను ఒక 'యజ్ఞం'లా భావిస్తాను; ఎటువంటి అంతరాయాలను నేను సహించను. నా సెషన్లకు హాజరై, ఏమాత్రం ప్రభావితం కాకుండా వెళ్ళిన వారు ఎవరూ లేరు. మూడు నెలల క్రితం, హైదరాబాద్ శివార్లలోని వర్ధమాన్ ఇంజనీరింగ్ కళాశాలలో—ఇంజనీరింగ్ విద్యార్థులు నైతిక బోధనలను వింటారా? సాధారణంగా అయితే వారు ఈలలు వేయడం, అల్లరి చేయడం, గందరగోళం సృష్టించడం వంటివి చేస్తారు కదా? మరి అక్కడ ఏం జరిగింది? నేనే చెబితే అది నా గొప్పతనాన్ని నేనే చెప్పుకుంటున్నట్లు అనిపించవచ్చు—కానీ వారి కళ్ళలో ఆనందబాష్పాలు రాలాయి. నేను "బై" చెప్పి వేదిక దిగుతున్నప్పుడు, వారి కళ్ళలో కన్నీళ్లు ఉన్నాయి... నిన్న, భారతీయ విద్యా భవన్ ఆడిటోరియంలో—ఏడు, ఎనిమిది, తొమ్మిదవ తరగతుల విద్యార్థులతో వేర్వేరు బ్యాచ్‌లలో సెషన్లు నిర్వహించాను; అక్కడ కూడా అదే విధమైన ప్రభావం కనిపించింది.

చివరిగా ఒక మాట: చాలా సందర్భాల్లో, పిల్లలు అత్యంత చెడు ప్రవర్తనతో ఉన్నప్పుడు కూడా, తల్లిదండ్రులు వారిని నా దగ్గరకు కౌన్సెలింగ్ కోసం తీసుకువచ్చారు. ఒక వారం తర్వాత, వారు ఇలా స్పందించారు: "సార్, మీరు చెప్పిన అంశాలనే మేము వారికి వివరించాము—కానీ వారు మా మాట వినలేదు! మీరు ఏ మంత్రం వేశారు? ఏదో మంత్రముగ్ధులైనట్లుగా, వారు పూర్తిగా మారిపోయారు!"

మంత్రాలా? తంత్రాలా? అవేమీ నాకు తెలియదు. నా పద్ధతి చాలా సరళమైనది—హృదయానికి హత్తుకునేలా బోధించడం. బహుశా మీరు కేవలం మేధస్సుపైనే ఎక్కువ దృష్టి పెడుతుండవచ్చు; ప్రత్యక్ష తరగతి అయినా లేదా రికార్డ్ చేసిన వీడియో అయినా, సమాచారం కేవలం మెదడుకు మాత్రమే చేరుతుంది. నిజమైన మార్పు అనేది హృదయ అంతరాలను తాకినప్పుడు మాత్రమే జరుగుతుంది.

నిన్ననే, హైదరాబాద్‌లోని ఒకటి నుండి ఆరవ తరగతి విద్యార్థుల కోసం నేను తరగతులు ప్రారంభించాను; ఏడు, ఎనిమిది, తొమ్మిదవ తరగతుల బాధ్యతను మా ప్రధానోపాధ్యాయులు తీసుకున్నారు. ఈరోజు నేను ఆరు, ఐదు, నాలుగు, మూడవ తరగతుల విద్యార్థులతో మళ్ళీ పని చేస్తున్నాను. వచ్చే వారం నాటికి, నర్సరీ స్థాయి వరకు ప్రతి తరగతి విద్యార్థులను కవర్ చేస్తాను.

పిల్లలకు ఉన్న మొబైల్ ఫోన్ వ్యసనాన్ని వదిలించడం అసాధ్యమని మీలో చాలామంది నమ్ముతారు. ఆ అసాధ్యమైన పనిని సుసాధ్యం చేయడమే నా లక్ష్యం. నా గురించి నేనే గొప్పగా చెప్పుకోవడం బాగుండదు, కానీ...

ఇక్కడ పదిహేను వేల మంది తల్లిదండ్రులు ఉన్నారు—బహుశా వారిలో ఒకరిద్దరు మీకు తెలిసే ఉండవచ్చు. ఈ నెల చివరలో వారిని సంప్రదించి, అసలు ఏం జరిగిందో అడిగి తెలుసుకోండి.

మనస్సు యొక్క స్వచ్ఛత, అంకితభావం, కఠోర శ్రమ, పట్టుదల, నైతికత మరియు నిజాయితీ—ఇవే నేను పాటించే సూత్రాలు; ఇవే నేను అధిగమించిన మెట్లు. కరోనా వైరస్ ప్రపంచాన్నే కుదిపేసిన సమయంలో కూడా, నేను లక్షలాది మందికి ఈ పాఠాలను బోధించాను.

ఇతరులు ఏమనుకున్నా సరే, ఒక్కటి గుర్తుంచుకోండి: మీ ప్రపంచానికి మీరే సర్వాధికారి. మీరే రాజు, మీరే సైనికుడు, మీరే మంత్రి, మరియు మీరే మొత్తం సైన్యం. జీవితమనే పాఠశాలలో, మీరే పలక, మీరే బలపం; మీరే ప్రశ్న, మీరే సమాధానం. మీరే అన్నీ కావాలి—ప్రతిరోజూ శ్రమించాలి, అనుకున్న లక్ష్యాన్ని సాధించాలి, అవమానాలు ఎదురైనా సరే పట్టుదలతో ముందుకు సాగాలి. సందేహాలను శుభసూచకాలుగా, అనిశ్చితిని ఒక సందేశంగా, మరియు ఎగతాళిని ఒక గుర్తింపుగా భావించండి. ధైర్యంగా అడుగు ముందుకు వేయండి; ముళ్లు పరిచిన మార్గాన్ని ఎంచుకోండి. అలసట కలిగినా సరే, మీరు కలల్లో ఊహించుకున్న ఆ పూలవనాన్ని చేరుకునే వరకు ప్రయాణాన్ని కొనసాగించండి. ప్రతి ఒక్కరూ తమ సొంత ప్రపంచంలో, ఎవరికీ పట్టని బాధల్లో మునిగిపోయిన ఈ లోకంలో, మీరు మీతోనే ప్రయాణించాలి. మీరే మీకు బలం, మీరే మీకు ఆసరా; ఈ ఆట మీదే, విజయం కూడా మీదే.

ఎప్పటికీ వెనకడుగు వేయకండి!

మీ కోరిక బలంగా ఉన్నప్పుడు..

అది సాధించడానికి అవసరమైన శక్తులన్నీ మీకు లభిస్తాయి! చాలామందికి అసాధ్యమనిపించే పనిని ఇప్పుడు ప్రయత్నిస్తున్నాను! పిల్లలను స్మార్ట్‌ఫోన్ వ్యసనం నుండి బయటపడేయడమే ఆ లక్ష్యం. ఈ రోజు ఒక గొప్ప కార్యక్రమానికి శ్రీకారం చుడుతున్నాను.

సాంకేతికతను మనం స్వీకరించాలి, కానీ అది మనకు ఒక సాధనంగా మాత్రమే ఉండాలి—మనం ఎప్పటికీ దానికి బానిసలు కాకూడదు.

మొబైల్ ఫోన్ల విషయానికి వస్తే:

వాటిని అవసరమైనప్పుడు మాత్రమే ఉపయోగించాలి. నేటి ఆధునిక జీవనశైలిలో ఫోన్లు లేకుండా గడపడం కష్టమే అయినప్పటికీ, వాటిని చాలా క్రమశిక్షణతో, కేవలం అత్యవసర పనుల కోసం మాత్రమే వాడాలి.

ఒక వ్యక్తిగత విషయం:

మొబైల్ ఫోన్‌లో మాట్లాడటం వల్ల అధిక స్థాయి రేడియేషన్‌కు గురయ్యే ప్రమాదం ఉంది. ఒకవేళ నేను నా వృత్తిపరమైన పనులన్నింటినీ ఫోన్ కాల్స్ ద్వారానే నిర్వహించాల్సి వస్తే, ఉదయం నుండి రాత్రి వరకు రోజంతా ఫోన్‌కే అంకితం కావాల్సి వస్తుంది. ఇది క్యాన్సర్ వంటి తీవ్రమైన ఆరోగ్య సమస్యలకు దారితీయవచ్చు.

నేను గత కొన్ని ఏళ్లుగా ఒక పద్ధతిని పాటిస్తున్నాను: నా పాఠశాల నిర్వహణ బృందానికి, అత్యంత అత్యవసర పరిస్థితుల్లో తప్ప నాకు ఫోన్ చేయవద్దని చెప్పాను. గత పదేళ్లుగా, పాఠశాలకు సంబంధించిన పనులన్నీ వాట్సాప్ (WhatsApp) ద్వారా—టెక్స్ట్ లేదా వాయిస్ మెసేజ్‌ల రూపంలో—జరుగుతున్నాయి. నేను తరగతి బోధిస్తున్నప్పుడు లేదా ఇతర పనుల్లో నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు, నేరుగా వచ్చే ఫోన్ కాల్ అంతరాయం కలిగిస్తుంది. అదే వాట్సాప్ మెసేజ్ అయితే, నేను ఖాళీగా ఉన్నప్పుడు లేదా తరగతి పూర్తయ్యాక దాన్ని చూసి సమాధానం ఇవ్వగలను. అంతేకాకుండా, వాట్సాప్ వాయిస్ మెసేజ్ (నేరుగా చేసే వాయిస్ కాల్ కాదు) ద్వారా వచ్చే రేడియేషన్, నేరుగా ఫోన్ కాల్ మాట్లాడటంతో పోలిస్తే చాలా తక్కువ.

నా ఫోన్‌లో ఒక ప్రత్యేక ప్రోగ్రామ్ ఉంది; ఇది నా కాంటాక్ట్ లిస్టులో లేని నంబర్ల నుండి వచ్చే కాల్స్‌ను ఆటోమేటిక్‌గా డిస్‌కనెక్ట్ చేస్తుంది—ఫోన్ అసలు రింగ్ కూడా అవ్వదు. కొందరు వ్యక్తులు ఎలాగోలా నా నంబర్‌ను కనిపెట్టి కాల్ చేసినా, వారికి ఈ పరిస్థితే ఎదురవుతుంది. కొందరికి, నేరుగా వాయిస్ కాల్ ద్వారా మాట్లాడితేనే అది ఒక సంభాషణగా అనిపిస్తుంది కాబోలు! కోవిడ్-19 సమయంలో, నేను ఫేస్‌బుక్ మెసెంజర్ (Facebook Messenger) ద్వారా వేలాది మందితో సంభాషించాను. ఎవరైనా నాకు టెక్స్ట్ లేదా వాయిస్ మెసేజ్ పంపితే, నేను తిరిగి వాయిస్ మెసేజ్ ద్వారానే సమాధానం ఇస్తాను. పాఠశాల నుండి ఇంటికి వెళ్లేటప్పుడు లేదా ఒక శాఖ నుండి మరో శాఖకు ప్రయాణించే సమయాన్ని, వాట్సాప్ మరియు మెసెంజర్‌లలోని సందేశాలకు సమాధానాలు ఇవ్వడానికి ఉపయోగిస్తాను. ఇది సమయ పాలనలో ఒక భాగం; దీనివల్ల పనులు సమర్థవంతంగా పూర్తవుతాయి, పనిలో ఉన్నప్పుడు ఎటువంటి అంతరాయాలు ఉండవు, మరియు అనవసరమైన రేడియేషన్ బారిన పడకుండా ఉండవచ్చు. నేను నా మొబైల్ ఫోన్‌లో యూట్యూబ్ వీడియోలను లేదా ఇతర కంటెంట్‌ను చూడను. ఏదైనా చూడాల్సి వస్తే, ఇంటర్నెట్‌కు అనుసంధానించబడిన ఇంట్లోని స్మార్ట్ టీవీని ఉపయోగిస్తాను; అలాగే నా దగ్గర డెస్క్‌టాప్ కంప్యూటర్ కూడా ఉంది. నిజానికి, ఈ సందేశాన్ని—మరియు ఫేస్‌బుక్‌లో నేను పోస్ట్ చేసే సుమారు 90% సందేశాలను—నేను ఆ డెస్క్‌టాప్ నుండే పంపుతాను.

ఇక వాట్సాప్ గ్రూపుల్లో తరచుగా వచ్చే "గుడ్ మార్నింగ్" సందేశాలు, రోజువారీ పలకరింపులు లేదా పంచాంగం వంటి పోస్టుల విషయానికి వస్తే—నేను వాటిని పట్టించుకోను, స్పందించను కూడా. స్నేహితుల గ్రూపుల్లో ఏదైనా చర్చ జరుగుతుంటే, నాకు తీరిక ఉన్నప్పుడు మాత్రమే స్పందిస్తాను. అయితే, కేవలం "గుడ్ మార్నింగ్" సందేశాలను పంపడానికే ప్రత్యేకంగా "బ్రాడ్‌కాస్ట్ గ్రూపులు" సృష్టించే వ్యక్తులు కొందరు ఉంటారు; అటువంటి వారిని నేను వాట్సాప్‌లో బ్లాక్ చేస్తాను.

కొంతమంది పెద్దవారికి మొబైల్ ఫోన్ వాడకం అవసరం కావచ్చు—కొన్నిసార్లు ఇది తప్పనిసరి కూడా కావచ్చు—అలాంటప్పుడు ఈ క్రింది విషయాలను గుర్తుంచుకోండి:

1. మొబైల్ ఫోన్‌ను మీ జేబులో ఉంచుకోవద్దు. దాన్ని ఏదైనా బ్యాగులో ఉంచండి లేదా మీ వాహనంలోనే వదిలేయండి. ఇంటర్నెట్ అవసరమయ్యే పనుల కోసం మొబైల్ ఫోన్ కంటే ల్యాప్‌టాప్—అంతకంటే మంచిది డెస్క్‌టాప్ కంప్యూటర్—వాడటం ఉత్తమం. ల్యాప్‌టాప్‌ను మీ ఒడిలో పెట్టుకోకుండా, టేబుల్ మీద ఉంచి ఉపయోగించండి.

2. మొబైల్ ఫోన్‌ను మీ పడకపై (బెడ్ మీద) ఉంచుకోవద్దు. నేను సాయంత్రం 7:00 గంటల నుండి ఉదయం 7:00 గంటల వరకు నా ఫోన్‌ను 'మ్యూట్'లో ఉంచుతాను. కోవిడ్-19 సమయంలో, అత్యవసర పరిస్థితులు వచ్చే అవకాశం ఉన్నందున మెసెంజర్ నోటిఫికేషన్‌లను ఆన్‌లో ఉంచాను.

3. ఫోన్ కాల్‌లో మాట్లాడటం కంటే వాట్సాప్ సందేశాల ద్వారా సమాచారం పంపుకోవడం మంచిది. ఒకవేళ ఫోన్ కాల్ చేయాల్సి వస్తే, ఇయర్‌ఫోన్‌లను ఉపయోగించండి.

4. షర్టు జేబులో మొబైల్ ఫోన్ ఉంచుకోవడం ప్రమాదకరం; ఇది మీ హృదయ స్పందనపై ప్రభావం చూపవచ్చు. ప్యాంటు జేబులో ఉంచుకోవడం వల్ల పురుషులలో వీర్యకణాల సంఖ్య తగ్గే అవకాశం ఉంది.

5. వేగంగా కదులుతున్న వాహనాల్లో మొబైల్ ఫోన్‌లను ఉపయోగించకూడదు, ఎందుకంటే అటువంటి పరిస్థితుల్లో రేడియేషన్ స్థాయిలు ఎక్కువగా ఉంటాయి. సమయాభావం వల్ల నేను కూడా తరచుగా కారులో ఫోన్ వాడుతుంటాను, కాబట్టి ఈ నియమాన్ని పాటించడం నాకు కూడా కష్టంగానే ఉంటుంది. లేకపోతే, నేను వాట్సాప్, ఫేస్‌బుక్ లేదా మెసెంజర్‌నే వాడతాను.

మొబైల్ ఫోన్లు మరియు పిల్లలు:

ఏడేళ్ల బాలుడు తన తండ్రి చేతిలో దెబ్బలు తినడంతో ఇంటి నుంచి పారిపోయి ఒక రైల్వే ప్లాట్‌ఫామ్‌కు చేరుకున్నాడు. అక్కడ, అతను తనలాంటి ఇతర పిల్లలతో కలిశాడు. ఏడేళ్ల వయసు వచ్చేసరికే అతను చౌకబారు మద్యం సేవించడం మొదలుపెట్టాడు, ఆ తర్వాత గంజాయి కూడా మొదలుపెట్టాడు. చౌకబారు మద్యం కొనడానికి డబ్బులు లేనప్పుడు, మత్తు కోసం నెయిల్ పాలిష్ ఉపయోగించేవాడు—ఆ స్థితిలోనే అతను స్వలింగ సంపర్క చర్యలకు కూడా గురయ్యాడు. 14 ఏళ్ల వయసు వచ్చేసరికి, అతనికి ఎయిడ్స్ సోకింది, మరియు అతని కాలేయం, మూత్రపిండాలు తీవ్రంగా దెబ్బతిన్నాయి. 20 ఏళ్ల వయసు వచ్చేసరికి, అతను సజీవ శవంలా మారిపోయాడు, మరియు 27 ఏళ్ల వయసులో మరణించాడు.

22 ఏళ్ల విశ్వవిద్యాలయ విద్యార్థి తన స్నేహితుల ఒత్తిడితో బీరు తాగాడు. ఆ తర్వాత, అతను అప్పుడప్పుడు తాగేవాడు, కానీ అది ఎప్పుడూ అలవాటుగా మారలేదు—కేవలం స్నేహితులతో పార్టీలలో మాత్రమే తాగేవాడు. అతను 45 ఏళ్ల వయసులో పూర్తిగా మానేసి, ఆరోగ్యంగా ఉన్నాడు.

మద్యం ఆరోగ్యానికి హానికరం అయినప్పటికీ, 21 ఏళ్లలోపు వారికి ప్రవేశం లేదని బార్‌లు ఎందుకు బోర్డులు పెడతాయి?

25 ఏళ్లలోపు వ్యక్తులలో, ప్రీఫ్రంటల్ కార్టెక్స్

మెదడు ఇంకా పూర్తిగా అభివృద్ధి చెందదు; తత్ఫలితంగా, వారికి ఆత్మనియంత్రణ లోపిస్తుంది. వారికి ఒక అలవాటు ఏర్పడితే, దానిని అదుపులో ఉంచుకోవడానికి వారు చాలా కష్టపడతారు, దీనివల్ల ఆ అలవాటు వ్యసనంగా మారే అవకాశం ఎక్కువగా ఉంటుంది.

పైన పేర్కొన్న సంఘటనలో, ఏడేళ్ల వయసులో మద్యం సేవించిన ఒక బాలుడు మరో బాలుడి ప్రాణం ఎలా తీశాడో మీరు చూశారు. మీరు బాలల నిర్బంధ కేంద్రాన్ని సందర్శిస్తే, ఇలాంటి అనేక కేసులను మీరు చూస్తారు.

అదేవిధంగా, ఒక బిడ్డకు మూడేళ్ల వయసులో మొబైల్ ఫోన్ ఇస్తే, వారు దానికి బానిసలయ్యే అవకాశం ఉంది—ఈ పరిస్థితిని పెద్దలు కూడా తరచుగా అదుపు చేయలేక ఇబ్బంది పడతారు. అంతేకాకుండా, పిల్లల మెదడు, కళ్ళు, మెడ మరియు వెన్నెముక ఇంకా సున్నితమైన, అభివృద్ధి చెందుతున్న దశలో ఉంటాయి; మొబైల్ ఫోన్ ప్రభావం వారిపై ఇరవై రెట్లు ఎక్కువ హానికరం కావచ్చు.

పిల్లల మెదడుపై.

కంపెనీలు ప్రైవేట్ పాఠశాలలకు వస్తాయి. భారీ ఆఫర్లు ఇస్తాయి. మీ పిల్లల ట్యాబ్‌లు లేదా ల్యాప్‌టాప్‌లు బాగు చేయండి. ఇదిగో మీకోసం ఆఫర్.. ఇదిగో అడ్వాన్స్ నగదు.

ఇలాంటి ఆఫర్ 2014లోనే వచ్చింది. పిల్లలకు నిజంగా ట్యాబ్‌లు అవసరమా లేదా అని మా ఉపాధ్యాయులతో చర్చించాను. నేను వద్దని నిర్ణయించుకున్నప్పటికీ. ఆధునిక యుగంలో మీరు ట్యాబ్‌లు మరియు ల్యాప్‌టాప్‌లను ఎందుకు వ్యతిరేకిస్తున్నారని బ్రెయిన్‌ఫీడ్ నన్ను ఇంటర్వ్యూ చేసింది. నేను అభ్యంతరం చెప్పడం లేదు. అది అవసరం కాకపోయినా, తమ లాభం కోసం తల్లిదండ్రులను బలిపశువులుగా, పిల్లలను ఆపదలో పెట్టడాన్ని యాజమాన్యం వ్యతిరేకిస్తుంది. ఫ్రాన్స్ ప్రభుత్వం, పాఠశాలల్లో ల్యాప్‌టాప్‌లు, ట్యాబ్‌లు మరియు సెల్‌ఫోన్‌లను నిషేధిస్తూ గత రెండేళ్లుగా ఒక చట్టాన్ని చేసింది. చట్టాలు లేని అమెరికాలో గత ఎనిమిదేళ్లలో ADHD ఉన్న పిల్లల సంఖ్య ముప్పై శాతం పెరిగింది.

బద్ధకంగా ఉండకండి. అవసరాన్ని ఉపయోగించుకోవాలి.

నిజానికి పిల్లలకు నెట్ అవసరం, కానీ అది ల్యాప్‌టాప్ లేదా డెస్క్‌టాప్‌లో ఉండాలి. ఆ ల్యాప్‌టాప్ లేదా డెస్క్‌టాప్ పడకగదిలో కాకుండా ప్రధాన హాలులో ఉండాలి. పిల్లులు పెద్దల వస్తువులను చూడవు, దానికి సాఫ్ట్‌వేర్ లాక్ {చైల్డ్ లాక్} ఉండాలి. మీకు ఇది నచ్చకపోతే, మీకు నెట్ యాక్సిస్ అస్సలు అవసరం లేదు.

నాకు వీటిలో ఏవీ వద్దు. అవసరం లేదు... ఇది కొత్త తరం.. మీరు దీన్ని సాంకేతిక తరం అనుకుంటే.. క్యాన్సర్లు, ఏడీహెచ్‌డీ, టీనేజ్ ప్రేమలు, ఆత్మహత్యలు కూడా కొత్త తరం పోకడలే.

ప్రతిదానికీ ఒక పర్యవసానం ఉంటుంది. మీ ఆలోచనే మీ భవిష్యత్తు. మీ కుటుంబానికి అదే దిక్సూచి.

నమ్మశక్యంకాని నిజాలు!

అమెరికాలోని 43 శాతం మంది పిల్లలు ఊబకాయంతో బాధపడుతున్నారు. ఒకవేళ ఊబకాయం తీవ్రతను తక్కువగా అంచనా వేసినా, ఇతర తీవ్రమైన ఆరోగ్య సమస్యలు కూడా అధిక సంఖ్యలో ఉన్నాయి: 26% మంది అలర్జీలతో, 13% మంది ఆస్తమాతో, మరియు 7% మంది మైగ్రేన్‌లతో బాధపడుతున్నారు.

అంతేకాకుండా, 13 శాతం మంది పిల్లలకు నేర్చుకోవడంలో ఇబ్బందులు (లెర్నింగ్ డిజబిలిటీస్) ఉన్నాయి, మరియు మరో 10 శాతం మంది ADHDతో బాధపడుతున్నారు.

అంటే అమెరికాలోని ప్రతి ఇద్దరు పిల్లలలో ఒకరు అనారోగ్యంతో ఉన్నారు—ఈ పరిస్థితి తరచుగా ఆసుపత్రి సందర్శనలను తప్పనిసరి చేస్తుంది.

ప్రతి నలుగురిలో ఒకరు మానసిక రుగ్మతతో బాధపడుతున్నారు.

ADHD అంటే అటెన్షన్ డెఫిసిట్ హైపర్యాక్టివిటీ సిండ్రోమ్. ఇది ఒక మానసిక రుగ్మత—లేదా, మరింత కచ్చితంగా చెప్పాలంటే, ఒక నాడీ సంబంధిత రుగ్మత.

అమెరికాలోని పది మిలియన్ల మంది పిల్లలు ADHDతో బాధపడుతున్నారు.

ఒకచోట స్థిరంగా కూర్చోలేకపోవడం, దృష్టి పెట్టడంలో ఇబ్బంది, చిరాకు, అసహనం, అధికంగా మాట్లాడటం, మరియు తొందరపాటుతో ప్రవర్తించడం వంటివి దీని లక్షణాలు. ఈ పరిస్థితి ఉన్న పిల్లలు తమ పాఠశాల స్థాయి విద్యను దాటి ముందుకు వెళ్లే అవకాశం తక్కువ.

అమెరికాలో ADHD ఉన్న పిల్లల సంఖ్య ఎందుకు ఇంత ఎక్కువగా ఉంది?

ఇతర దేశాలలో ఇలాంటి సమస్యలకు పరీక్షలు చేయడం గానీ, వ్యాధిని నిర్ధారించడం గానీ జరగనప్పటికీ, అమెరికాలో మాత్రం వాటిని చురుకుగా నిర్ధారిస్తున్నారని, అందుకే ఈ సంఖ్య ఎక్కువగా ఉందని కొందరు వాదిస్తారు. అయితే, ఇందులో ఏమాత్రం నిజం లేదు. వేలాది మంది పిల్లలను పరిశీలించిన నా 22 సంవత్సరాల అనుభవం ఆధారంగా, భారతదేశంలో ఈ సమస్య అంత ఎక్కువగా లేదని నేను చెప్పగలను.

అమెరికాలో, గత ఎనిమిదేళ్లలో ఇలాంటి పిల్లల సంఖ్య 30% పెరిగింది. భారతదేశంలో కూడా ఈ సంఖ్య పెరుగుతోంది.

సెల్ ఫోన్లను అధికంగా వాడటం మెదడు కణాలను నాశనం చేస్తుంది, దీని పర్యవసానంగా ADHD రావచ్చు. మీ పిల్లలకు సెల్ ఫోన్లు ఇవ్వకండి; ఒకవేళ ఇస్తే, వారు వాటికి బానిసలవుతారు. దీనివల్ల క్యాన్సర్, ADHD వంటి వ్యాధుల ప్రమాదం తగ్గుతుంది.

పిల్లల చేతుల్లో సెల్ ఫోన్ ఉండటం ఒక టైమ్ బాంబు లాంటిది. సమయం లేదు. వారి ప్రాణాలు ప్రమాదంలో పడకముందే వారి చేతుల నుండి సెల్ ఫోన్‌ను లాగేసుకోండి.

మీకు సమాధానం తెలుసా?

కోవిడ్ ఉప్పెన ఉందా? లేదు.

అది త్వరలో రానుందా? ప్రపంచ ప్రఖ్యాత శాస్త్రవేత్తలు ఇది స్థానికంగా వ్యాపించి ఉందని చెబుతున్నారు.

టీకా వేయించుకున్న వారికి కోవిడ్ ప్రమాదకరమా?

ప్రపంచవ్యాప్తంగా కోట్లాది మందికి టీకాలు వేశారు.

అయితే టీకా ఎందుకు?

టీకా వేయించుకుంటే, వ్యాధి సోకినా కూడా దాని తీవ్రత తగ్గుతుందని చెబుతున్నారు. అది నిజమే.

కానీ టీకాలు వేయించుకోని కోట్లాది మంది పిల్లలకు కోవిడ్ సోకలేదా? వారిలో కోవిడ్ వల్ల చనిపోయిన ఒక్క బిడ్డనైనా మీరు చూపించగలరా? పిల్లలలో ACE2 గ్రాహకాలు తక్కువగా ఉండటం వల్ల వారు తీవ్రమైన అనారోగ్యానికి గురికారని *ది లాన్సెట్* లో ప్రచురితమైన ఒక వ్యాసంతో సహా వివిధ అధ్యయనాల ద్వారా నిరూపించబడలేదా? అంతేకాకుండా, జనాభాలో అధిక భాగం గతంలో వచ్చిన ఇన్ఫెక్షన్ ద్వారా ఇప్పటికే ప్రాథమిక రోగనిరోధక శక్తిని పొందలేదా? మరియు టీకా ద్వారా పొందిన రోగనిరోధక శక్తి కంటే, నిజమైన ఇన్ఫెక్షన్ ద్వారా పొందిన రోగనిరోధక శక్తి 20% ఎక్కువ ప్రభావవంతంగా ఉంటుందని నిరూపించబడలేదా?

ఇటీవల, గుండెపోటు కారణంగా మరణాలు పెరిగాయి. ఇది 'లాంగ్ కోవిడ్' వల్ల జరుగుతోందని ప్రచారం జరుగుతోంది. దీని అర్థం, టీకా వేయించుకున్నా కూడా 'లాంగ్ కోవిడ్' నుండి తప్పించుకోలేమని, మరణం సంభవించవచ్చని కాదా?

అయితే ఇప్పుడు 12-14 ఏళ్ల పిల్లలకు ఎందుకు టీకాలు వేయిస్తున్నారు? ఎవరి ప్రయోజనం కోసం?

మీకు తెలిస్తే చెప్పండి. ఇది నిజంగా పిల్లలకు ప్రయోజనకరమైతే, సిఫార్సు చేసే వారిలో నేనే మొదటి వ్యక్తిని అవుతాను. పాఠశాలలు బలవంతం చేస్తుంటే, మీరు అక్కడి నుండి వెళ్లిపోండి. కేంద్ర ప్రభుత్వం ముంబై హైకోర్టుకు సమర్పించిన అఫిడవిట్ ప్రకారం, టీకా వేయించుకోవడం స్వచ్ఛందం. ఎవరినీ బలవంతం చేయకూడదు.

సెల్ ఫోన్ వ్యసనం:

మూడేళ్ల చిన్న పిల్లల నుండి డెబ్బై ఏళ్ల వృద్ధుల వరకు, ప్రతి ఒక్కరూ సెల్ ఫోన్ లేనిదే జీవించలేమనే స్థితికి చేరుకున్నారు. పిల్లలు తమ చదువుల కోసం, పెద్దలు తమ ఉద్యోగాలు లేదా వ్యాపారాల కోసం కేటాయించాల్సిన సమయాన్ని, అలాగే నిద్రకు కేటాయించాల్సిన సమయాన్ని కూడా వదిలేసి, ఫోన్లలో వినోదం కోసం లేదా కాలక్షేపం కోసం అంతకంటే ఎక్కువ సమయాన్ని వెచ్చిస్తున్నారు.

ప్రస్తుతం మనం మానవ చరిత్రలో "స్మార్ట్‌ఫోన్ మహమ్మారి కాలం"లో జీవిస్తున్నాం. ముప్పై ఏళ్ల క్రితం విడుదలైన 'జంబలకిడి పంబ' చిత్రంలో, ప్రజలు తమ విచక్షణ కోల్పోయి వింతగా ప్రవర్తించే సన్నివేశాలు ఉంటాయి; నేడు మనం చూస్తున్న పరిస్థితి సరిగ్గా అలాగే ఉంది. పిల్లలు రాత్రి 2 గంటల వరకు ఫోన్లలో వీడియో గేమ్స్ ఆడుతూ, సరైన నిద్ర లేక, తరగతి గదిలో ఉపాధ్యాయుడు పాఠం చెబుతుండగా నిద్రపోతుంటారు—ఇలాంటి వింత ప్రవర్తనలు నేడు సర్వసాధారణమైపోయాయి.

పొలంలోకి దూరి పంటను నాశనం చేసే ఎద్దులా:

ప్రజలు పగలు, రాత్రి తేడా లేకుండా వాట్సాప్ గ్రూపుల్లో పనికిరాని చర్చలు, రాజకీయ గాసిప్పులతో కాలక్షేపం చేస్తున్నారు. "వాళ్ల పార్టీ ఎప్పుడు నాశనమవుతుంది?", "ఇతను ఎప్పుడు జైలుకు వెళ్తాడు?", "ఎవరు గెలుస్తారు?" వంటి ప్రశ్నలతో సమయాన్ని వృథా చేసుకుంటున్నారు. గతంలో ప్రజలు ఉదయం వార్తాపత్రిక చదివేటప్పుడు రాజకీయాల గురించి కాసేపు ఆలోచించేవారు లేదా ఎన్నికల సమయంలో చర్చించుకునేవారు. ప్రజల్లో రాజకీయ అవగాహన ఉండటం మంచిదే, కానీ రాజకీయాలు అంటే ఏడాది పొడవునా, రోజుకు 24 గంటలూ సాగే క్రికెట్ మ్యాచ్‌లా ఉండాలా? "ఎవరు గెలుస్తున్నారు?", "వాళ్ల పని అయిపోయింది!", "వాళ్ల పరువు పోయింది!", "వాళ్లకు గట్టిగా బుద్ధి చెప్పారు!", "అతను అసభ్య పదజాలం వాడాడు!"—ఇలాంటి పనికిరాని, రెచ్చగొట్టే శీర్షికలతో కూడిన వీడియోలు ప్రజలను ఆకర్షించి, వారిలో అనవసరమైన ఆందోళనను, ఉద్రిక్తతను కలిగిస్తున్నాయి. ఈ ఉద్రిక్తత శరీరంలో 'కార్టిసోల్' (cortisol) అనే ఒత్తిడి హార్మోన్‌ను విడుదల చేస్తుంది. దీని వల్ల నిద్రలేమి, జుట్టు రాలడం, ఆకలి మందగించడం లేదా అతిగా ఆకలి వేయడం, అధికంగా తినడం, ఊబకాయం, మధుమేహం, రక్తపోటు, గుండెపోటు మరియు పక్షవాతం వంటి తీవ్రమైన ఆరోగ్య సమస్యలు తలెత్తుతున్నాయి. నేడు పెద్దల పరిస్థితి ఇలా ఉంది. ఆవు పొలంలో మేస్తుంటే, దూడ గట్టున ఉంటుందా?

ఇక మహిళల విషయానికొస్తే—టీవీ సీరియళ్లలో అత్తాకోడళ్ల మధ్య నిరంతర సంఘర్షణలు, కుట్రలు, కుతంత్రాలు, చివరికి విషప్రయోగాలు వంటివి కనిపిస్తాయి. ఇవి ఎంతకాలం సాగుతాయంటే, బహుశా 'కలియుగం' కంటే కూడా ఎక్కువ కాలం కొనసాగుతాయేమో అనిపిస్తుంది!

పట్టణ ప్రాంతాల్లో పరిస్థితి మరీ దారుణం. వెబ్ సిరీస్‌లు, సినిమాల్లో మహిళల మధ్య స్వలింగ సంబంధాలు, అసభ్యకరమైన శృంగార దృశ్యాలు వంటివి ఉంటున్నాయి. ఇవి సాధారణ సినిమాల కంటే వేల రెట్లు తీవ్రంగా ఉండి, దాదాపు అశ్లీలత (పోర్నోగ్రఫీ) స్థాయికి చేరుకుంటున్నాయి. దీనికి తోడు యూట్యూబ్ వీడియోలు, వాట్సాప్ గ్రూపులు ఈ పరిస్థితిని మరింత దిగజారుస్తున్నాయి.

నేడు "పెద్దవాళ్లు" అంటే ఇలా తయారయ్యారు.

ఆవు పొలంలో మేస్తుంటే, దూడ గట్టున మేస్తుందా? నేటి కాలంలో ఒక చిన్న బిడ్డ చేతికి అందే మొదటి వస్తువు—బహుశా నామకరణం రోజునే కావచ్చు—ఒక "నరకపు ఫోన్" (Hell-phone). ఇది అక్షర దోషం కాదు; నరకానికి దారితీసే ఫోన్ అని నా ఉద్దేశ్యం. స్మార్ట్‌ఫోన్—అంటే బతికుండగానే నరకాన్ని చూపించే పరికరం! ఈ సెల్ ఫోన్ బాల్యాన్ని ముక్కలు చేసి, జీవితాలను నాశనం చేస్తోంది.

సెల్ ఫోన్ మీ జీవితంలో, మీ పిల్లల జీవితాల్లో చిచ్చు పెట్టి, సర్వనాశనం చేస్తుంది. దీనివల్ల సమస్యలు రావా?

ఒకవేళ వస్తాయని మీరు భావిస్తే, ఈ సందేశాన్ని చివరి వరకు చదవండి. అలా కాదు, సెల్ ఫోన్ అనేది ఆధునిక నాగరికతకు చిహ్నం, పురోగతికి సంకేతం అని మీరు నమ్మితే, ఇక్కడితో చదవడం ఆపేయవచ్చు. వాట్సాప్ గ్రూపుల్లో హాయిగా "గుడ్ మార్నింగ్", "గుడ్ నైట్" సందేశాలను పంపుకుంటూ, మీకు వచ్చిన ప్రతి సందేశాన్ని పది సెకన్లలోనే ఇతరులకు ఫార్వర్డ్ చేస్తూ కాలక్షేపం చేయండి. కానీ, ఏదో ఒక రోజు క్యాన్సర్ చికిత్స కోసం మీ తల గుండు చేయించుకోవాల్సి వచ్చినప్పుడు, ఈ మాటలను గుర్తు తెచ్చుకోండి. ఇలా అన్నందుకు క్షమించండి—కానీ నిజం తరచుగా కఠినంగానే ఉంటుంది.

పెద్దవారి పరిస్థితి వేరు; కానీ పిల్లలు ఇంకా శారీరక ఎదుగుదల దశలోనే ఉంటారు. వారిపై సెల్ ఫోన్ చూపే ప్రభావం వేల రెట్లు ఎక్కువ హానికరం.

పిల్లల మెదడులో "ప్రీఫ్రంటల్ కార్టెక్స్" (prefrontal cortex) అనే భాగం ఇంకా పూర్తిగా అభివృద్ధి చెంది ఉండదు. ఇది సాధారణంగా 25 ఏళ్ల వయస్సు వచ్చే వరకు పూర్తిగా అభివృద్ధి చెందుతుంది. చిన్న వయసులో, ఇది ఇంకా అభివృద్ధి చెందుతున్న దశలో ఉంటుంది. పర్యవసానంగా, అటువంటి వ్యక్తులకు వారి భావోద్వేగాలపై నియంత్రణ తక్కువగా ఉంటుంది మరియు విచక్షణ సామర్థ్యం పరిమితంగా ఉంటుంది. వారు ఒకసారి దేనికైనా అలవాటుపడితే, దాని నుండి బయటపడటం వారికి చాలా కష్టం. వారు "ఆవేశపూరిత ప్రవర్తన"కు లోనవుతారు—సంభావ్య హానిని గ్రహించకుండా, మనసులో మెదిలే ఏ ఆలోచన ప్రకారం అయినా ప్రవర్తిస్తారు. పెద్దలు వారికి నచ్చచెప్పడానికి ప్రయత్నించినప్పటికీ, ఒకసారి వ్యసనానికి లోనయ్యాక, వారు తరచుగా ఆ ఆధారపడటం నుండి తప్పించుకోలేకపోతారు.

పిల్లలు గంటల తరబడి తమ సెల్ ఫోన్‌లకు అతుక్కుపోతే ఏమి జరుగుతుంది? మొబైల్ ఫోన్‌కు బానిస కావడం వల్ల కలిగే పరిణామాలు ఏమిటి?

1. గేమర్స్ థంబ్ (గేమర్ బొటనవేలు): ఇది దెబ్బతింటుంది. ఒక నిర్దిష్ట స్థాయి వరకు, దీనిని ఫిజియోథెరపీ ద్వారా సరిచేయవచ్చు. సమస్య తీవ్రమైతే, శస్త్రచికిత్స అవసరం కావచ్చు; కొన్ని సందర్భాల్లో, బొటనవేలును తొలగించాల్సి కూడా రావచ్చు.

2. ట్రిగ్గర్ ఫింగర్ (ట్రిగ్గర్ వేలు): ఇది చేతిలోని మిగిలిన నాలుగు వేళ్లకు వర్తిస్తుంది, పైన బొటనవేలుకు సంబంధించి పేర్కొన్న సమస్యలే ఇందులో కూడా ఉంటాయి.

3. కార్పల్ టన్నెల్ సిండ్రోమ్: ఇది అరచేయి/చేతి మొత్తాన్ని ప్రభావితం చేసే ఒక పరిస్థితి.

4. టెన్నిస్ ఎల్బో: మోచేయి దెబ్బతింటుంది.

5. మెడ: మెడలోని కండరాలు మరియు ఆ ప్రాంతంలోని వెన్నెముక దెబ్బతినవచ్చు, దీనివల్ల తలనొప్పులు మరియు మెడను సరిగ్గా తిప్పలేకపోవడం వంటి సమస్యలు వస్తాయి. శస్త్రచికిత్స తర్వాత కూడా, కొన్నిసార్లు జీవితాంతం మెడ సమస్యలతో మిగిలిపోవచ్చు, తీవ్రమైన పరిమితులతో కూడిన జీవితాన్ని గడపాల్సి రావచ్చు—దాదాపుగా ఒక "సజీవ శవం" లాగా.

6. భుజాలు మరియు తల: తల మాదిరిగానే, భుజాలు కూడా ముందుకు వంగినట్లుగా లేదా వాలిపోయినట్లుగా కనిపించవచ్చు.

7. కళ్ళు: సెల్ ఫోన్‌ల నుండి వెలువడే నీలి కాంతి అధిక శక్తిని కలిగి ఉంటుంది. ఇది కనుపాపలోకి చొచ్చుకుపోయి రెటీనాను దెబ్బతీస్తుంది. ఫలితంగా, రెటీనా కణాలు క్రమంగా చనిపోవడం ప్రారంభిస్తాయి. కళ్ళు మరియు మెదడు శరీరంలో ప్రత్యేకమైన భాగాలు; శరీరంలోని ఇతర భాగాలలో కొన్ని కణాలు నాశనమైతే వాటిని పునరుత్పత్తి చేయగలిగినప్పటికీ, కళ్ళు మరియు మెదడులోని కణాలు—ఒకసారి దెబ్బతింటే—ఎంత డబ్బు ఖర్చు చేసినా పునరుద్ధరించలేము. సమస్యలు కళ్ళ నుండి నీరు కారడం, మంటగా అనిపించడం, కళ్ళు పొడిబారడం, దృష్టి కేంద్రీకరించలేకపోవడం నుండి పాక్షిక లేదా పూర్తి అంధత్వం వరకు ఉండవచ్చు.

8. మెదడు: మెదడులోని హిప్పోకాంపస్ అనే భాగం దెబ్బతింటుంది. గ్రే మ్యాటర్ కూడా ప్రభావితమవుతుంది. ఈ ప్రభావాలు శాశ్వతమైనవి.

ఇది ఏకాగ్రత లోపం, అసహనం, చిరాకు, కోపం మరియు ఆత్మగౌరవం కోల్పోవడానికి దారితీస్తుంది.

న్యూనతా భావాలు, ఆత్మహత్య ఆలోచనలు, హింసాత్మక ప్రవర్తన, ఐదు నిమిషాల పాటు కూడా ఒకే చోట నిశ్చలంగా కూర్చోలేకపోవడం, అతి చురుకుదనం మరియు జ్ఞాపకశక్తి సమస్యలు—ఇవి కొన్ని పరిణామాలు. ఇలాంటి పిల్లలు తరచుగా ఒంటరిగా ఉండటానికి ఇష్టపడతారు; వారు చదువుతున్నట్లు నటిస్తూ తమ గదుల్లోనే తాళం వేసుకుంటారు, కానీ వారి మొబైల్ ఫోన్లు ఇవ్వనప్పుడు తీవ్ర ఆందోళనకు గురవుతారు లేదా పిచ్చిపట్టినట్లు ప్రవర్తిస్తారు. వారు ఏడవవచ్చు లేదా తమ జీవితాలను ముగించుకుంటామని బెదిరించవచ్చు.

ఈ రోజుల్లో, ప్రతి 100 మంది పిల్లలలో 70 మందిలో ఈ లక్షణాలు కనిపిస్తున్నాయి—వాటి తీవ్రతలో లేదా స్థాయి లో మాత్రమే తేడా ఉంటుంది. పరిస్థితి మరింత దిగజారితే, ఈ పిల్లలు మానసిక వైకల్యాలకు గురికావచ్చు లేదా ఏడీహెచ్‌డీ (అటెన్షన్ డెఫిసిట్ హైపర్యాక్టివిటీ డిజార్డర్) అనే రుగ్మతను అభివృద్ధి చేసుకోవచ్చు.

మొబైల్ ఫోన్ రేడియేషన్, పెద్దలతో పోలిస్తే పిల్లల మెదళ్లపై ఇరవై రెట్లు ఎక్కువగా ప్రభావం చూపుతుంది మరియు దీనివల్ల క్యాన్సర్ వచ్చే ప్రమాదం కూడా ఉంది.

స్మార్ట్‌ఫోన్‌లు 2010 తర్వాతే మన జీవితాల్లోకి ప్రవేశించాయి. 2016లో తక్కువ ధరకే డేటా ప్లాన్‌లు అందుబాటులోకి రావడంతో వీటి వినియోగం మరింత పెరిగింది. గత ఆరేళ్లుగా మాత్రమే మొబైల్ ఫోన్‌లను ఉపయోగించడం మొదలుపెట్టిన వారిలో కూడా క్యాన్సర్ కేసులు గణనీయంగా పెరుగుతుండటం ఇప్పటికే కనిపిస్తోంది. లాక్‌డౌన్‌లు మరియు ఆన్‌లైన్ విద్య వైపు మారిన పరిస్థితుల వల్ల, పిల్లలు ఇప్పుడు ఈ పరికరాలకు బానిసలైపోయారు. మెదడు క్యాన్సర్ చికిత్స కోసం తల గొరిగించుకుని, రేడియేషన్ పొందుతూ, ఒక రకమైన "జీవచ్ఛవాలు"గా మారిన పిల్లలను మనం చూడాల్సి వస్తుందా?

పిల్లల్లో మొబైల్ ఫోన్ వ్యసనం వివిధ దశల్లో ఉంది; కొందరు ఇంకా ప్రారంభ దశలోనే ఉన్నారు. ఉపాధ్యాయులు మరియు తల్లిదండ్రులు కలిసి ప్రయత్నిస్తే, అటువంటి పిల్లలను సరైన మార్గంలోకి తీసుకురావచ్చు. అయితే, కొందరు పరిస్థితి ఎంతవరకు వెళ్లిందంటే, వారికి ప్రవర్తనా చికిత్స (behavioral therapy) కూడా పనిచేయదు. అటువంటి వారికి మానసిక వైద్యుల పర్యవేక్షణలో 'ఫ్లునిల్' (Flunil) వంటి మందులు అవసరమవుతాయి. మందుల వల్ల వారు మెరుగుపడతారా? ఖచ్చితంగా చెప్పలేం, కానీ దుష్ప్రభావాలు (side effects) మాత్రం దాదాపు తప్పవు. నేటి బాల్యానికి ఇదే వాస్తవం.

ఇక సెల్ ఫోన్ వ్యసనం విషయానికి వస్తే, ఇది మనిషిని ఒంటరిని చేస్తుంది. వయస్సును బట్టి, దీనితో పాటు మరికొన్ని సమస్యలు కూడా తలెత్తుతాయి: మద్యం మరియు పొగాకు సేవించడం, కౌమారదశలో ప్రేమ వ్యవహారాలు, వివాహానికి ముందే శారీరక సంబంధాలు, వేధింపులు (bullying), ర్యాగింగ్, హింసాత్మక ప్రవర్తన, అశ్లీల చిత్రాలకు (pornography) అలవాటు పడటం, అలాగే గంజాయి లేదా ఇతర మాదకద్రవ్యాల వినియోగం వంటివి. దీనివల్ల చదువు పాడవుతుంది, జీవితం పూర్తిగా నాశనమవుతుంది.

ఇది కొత్తగా గమనించిన విషయం ఏమీ కాదు. సాంకేతికత మనకు సేవకుడిగా ఉండాలి, కానీ నేటి సమాజంలో చాలామంది దానికి బానిసలైపోయారు. ఈ పరిస్థితులను గమనించి, ప్రజల్లో అవగాహన కల్పించాలనే ఉద్దేశంతో, 2018లో నేను "ఓ చిన్న విద్యార్థీ... ఎందుకురా ఈ బుద్ధి?" అనే పేరుతో ఒక పాటను రూపొందించాను. నా మిత్రుడు వందేమాతరం శ్రీనివాస్ దీనిని పాడారు. యూట్యూబ్‌లో దీనిని లక్షకు పైగా ప్రజలు వీక్షించారు—మీరు యూట్యూబ్‌లో "O Chinni Vidyarthi" అని వెతికితే ఈ పాటను చూడవచ్చు.

పిల్లల శరీరాల్లో ACE2 రిసెప్టర్లు తక్కువగా ఉంటాయి. అందుకే, వారికి కోవిడ్-19 సోకినా పెద్దగా ప్రభావం ఉండదని నేను ఎన్నోసార్లు చెప్పాను. ఇది నా సొంత కల్పన లేదా నా వ్యక్తిగత ఇష్టం కాదు; ఇది అంతర్జాతీయ శాస్త్రవేత్తల పరిశోధన ఆధారంగా తేలిన విషయం. ఇది తోటివారి సమీక్షకు గురై, *ది లాన్సెట్* వంటి వైద్య పత్రికలలో ప్రచురించబడింది.

ప్రజలు ఇలా అడిగారు, "వాసిరెడ్డి అమర్‌నాథ్‌కు ఏం తెలుసు? అతను అసలు డాక్టరేనా? తన వ్యాపారాన్ని కాపాడుకోవడానికి మాత్రమే పాఠశాలలను మూసివేయడాన్ని వ్యతిరేకిస్తున్నాడు! ఒకవేళ పిల్లలకు ఏమైనా జరిగితే ఎవరు బాధ్యత తీసుకుంటారు?" కానీ, కోవిడ్-19 మూడవ వేవ్ ప్రత్యేకంగా పిల్లలనే లక్ష్యంగా చేసుకుంటుందని చెప్పి భయాన్ని రెచ్చగొట్టిన ఆ "మేధావులు" ఇప్పుడు ఎక్కడున్నారు? మీ విషపూరిత ప్రచారం వల్ల, ఆన్‌లైన్ విద్యా సంస్థలు, గేమింగ్ కంపెనీలు విపరీతంగా లాభపడ్డాయి. ప్రతి ఇంట్లోనూ పిల్లలు సెల్ ఫోన్ వ్యసనం అనే మహమ్మారికి బలి అయ్యారు.

ఒక అవినీతి సమాజం పిల్లల బాల్యంలోని రెండేళ్లను దోచుకుంది. ఇప్పుడు ప్రకృతి తన ప్రతీకారం తీర్చుకుంటోంది.

ఒక వినూత్న ఆలోచన. ఒక వినూత్న కార్యక్రమం.

మార్చి నెలాఖరు నాటికి, 'స్లేట్' (డిజిటల్ టాబ్లెట్/పరికరం) ఉపయోగిస్తున్న ఏ విద్యార్థీ మొబైల్ ఫోన్‌ను తాకకుండా చూస్తాను. మొబైల్ ఫోన్ వ్యసనం పట్ల నాకు ఆందోళన ఉంది.

నేను దీనికి సంబంధించిన వివరాలను వెల్లడించలేను—అయితే దేవుడికి ఇవి తెలుసు. ఇందులో ఎలాంటి మంత్రతంత్రాలు లేవు; ఇది పూర్తిగా శాస్త్రీయమైనది.

మీకు తెలిసిన వారిలో ఎవరైనా తమ పిల్లలకు ఇటువంటి 'స్లేట్ల' ద్వారా విద్యను అందిస్తుంటే, ఏప్రిల్ మొదటి వారంలో వారిని అడిగి తెలుసుకోండి—నేను చెప్పినది నిజమైందో లేదో మీకే అర్థమవుతుంది.

2020 మార్చిలో, కరోనా గురించి ఎటువంటి భయాలు లేని సమయంలో, నేను కొందరిని చూసి, వారు ప్రచార పిచ్చితో ఊగిపోతున్నారని భావించేలా చేశాను.

2022 మార్చిలో నేను చెబుతున్నాను: మన పిల్లలు మొబైల్ ఫోన్ వ్యసనం నుండి విముక్తులవుతారు—అదీ కేవలం రెండు వారాల్లోనే. దీని కోసం ఇప్పటికే ఒక కార్యక్రమం సిద్ధంగా ఉంది.

కొందరు, "అబ్బో, మళ్లీ మొదలుపెట్టాడా!" అని అనుకోవచ్చు. అటువంటి వారికి నా సందేశం ఒక్కటే: "నరకానికి పోయి కుళ్ళిపోండి."

విద్యావేత్త అమర్‌నాథ్ వాసిరెడ్డి

శనివారం తెల్లవారుజామున ప్రయాణం.

అవతలి వైపు మూడు గంటల తరగతి. ఆ తర్వాత మూడు గంటల పాటు ఇంటర్వ్యూలు. నిన్న ఆదివారం; మూడు గంటల తరగతి, నాలుగు గంటల ఇంటర్వ్యూలు. రాత్రిపూట తిరుగు ప్రయాణం, రాత్రి 11 గంటలకు ఇంటికి చేరుకున్నాను. ఈరోజు సోమవారం, సమయం ఉదయం 9:30 అవుతోంది. ఈ సమయంలో జిమ్‌లో 75 నిమిషాల వ్యాయామం! దీన్నే తెలుగులో 'పట్టుదల' అంటారు, ఇంగ్లీషులో 'కమిట్‌మెంట్' (నిబద్ధత) అంటారు. కానీ ఫార్మసిస్టులు మాత్రం దీన్ని 'హార్ట్ అటాక్' (గుండెపోటు) అని పిలుస్తారు.

వాసిరెడ్డి అమర్‌నాథ్ - ఉపాధ్యాయులకు ఒక స్ఫూర్తి...

ఈరోజు ఉదయం 7 గంటలకు నా తరగతి సమయం.

యాక్ట్ ఛాయిస్ 34 అనే స్థానిక టీవీ ఛానల్, దిన్నితిరుపతి, నెల్లూరు పట్టణాలలో ప్రత్యక్ష ప్రసారం చేయబోతోంది. మేము దీనిని ఫేస్‌బుక్‌లో రెండు విధాలుగా లైవ్ స్ట్రీమ్ చేయబోతున్నాము. ఒకటి నా ఫేస్‌బుక్ ద్వారా. కానీ ఇది మొబైల్ ద్వారా ప్రత్యక్ష ప్రసారం చేయబడుతుంది. బహుశా సౌండ్ స్పష్టంగానే ఉండవచ్చు. నేను కింద పోస్ట్ రూపంలో మరొక లింక్‌ను పెట్టాను. అది స్లేట్ తిరుపతి ఫేస్‌బుక్ పేజీ. అందులో కూడా ప్రత్యక్ష ప్రసారం ఉంటుంది. అందులో సౌండ్ బాగుంటుంది. నా ఫేస్‌బుక్ లైవ్ ఒక గంట పాటు ఉంటుంది. అంటే 11:30కి ముగిసి, వెంటనే తిరిగి ప్రారంభమవుతుంది. మీకు అంతరాయం కలగకుండా చూడాలంటే, మీరు స్లేట్ తిరుపతి పేజీ ద్వారా చూడవచ్చు.

మీరు లైవ్ లింక్ కోసం స్కాన్ చేయవచ్చు.

ఉదయం 4 గంటలకు విమానాశ్రయానికి బయలుదేరాలి. మూడు గంటలకే లేచి ఈ పేపర్లు చదువుతున్నాను.

ఆంధ్రజ్యోతి పత్రికలో ఒక ఆసక్తికరమైన వార్త. ఉక్రెయిన్‌లో అమెరికా వైరస్ తయారీ ప్రయోగశాలలను ఏర్పాటు చేసిందని రష్యా ఆరోపిస్తోంది. "రష్యా అసలు అలాంటి ఆరోపణ ఎందుకు చేసింది?" అని నేను కాసేపు ఆశ్చర్యపోయాను. మీరు విదేశీ పత్రికలు చూస్తే, దీనిపై రష్యా ఆరోపణలు, అమెరికా ఆరోపణలు - అంతర్జాతీయ మీడియాలో గందరగోళం.

ఒక చిన్న ప్రయాణానికి సిద్ధమవుతున్నాను. ఈ అంశంపై పూర్తిగా అధ్యయనం చేయడానికి సమయం లేదు. సరే, ఆంధ్రజ్యోతి క్లిప్పింగ్‌ను పంచుకుందాం. అవసరమైతే మా అభిప్రాయంతో తర్వాత పోస్ట్ చేస్తాము. రష్యా చెప్పింది నిజం కావచ్చు. లేదా ఇది యుద్ధ వ్యూహంలో భాగం కావచ్చు అని నా ఆలోచన.

విమానాశ్రయానికి బయలుదేరాను (డ్రైవర్ తీసుకువెళ్తాడు). నేను అది పోస్ట్ చేసినందుకు ఒక వ్యక్తి నాపై కోపంతో ఒక వ్యాఖ్య పోస్ట్ చేశాడు. మేము కేవలం ఒక వార్తాపత్రిక క్లిప్పింగ్‌ను పోస్ట్ చేశాము. అంతర్జాతీయ మీడియా దీని గురించి రాద్ధాంతం చేస్తోంది. నా పోస్ట్ వల్ల ప్రజలకు కలిగే నష్టం ఏమిటి? అతను ఎందుకు అంత కోపంగా ఉన్నాడు? అతను నన్ను దాని గురించి ఆలోచింపజేశాడు. విమానాశ్రయానికి చేరుకున్నాను. మాస్క్ తీసుకోకుండానే కారు దిగారా? భద్రతా తనిఖీ వద్ద మాస్క్ అవసరం. నేను ముగ్గురిని మాస్క్ ఇవ్వమని అడిగాను. చివరికి ఒకతను మాస్క్ కోసం బతిమాలాడు. ఫేస్‌బుక్ కామెంట్ గొప్పతనం అంటే ఇదే.

తిరుపతి ప్రయాణం మొదలైంది.

ఈరోజు పుత్తూరులో: ఉదయం తల్లిదండ్రుల కోసం 3 గంటల సెషన్, ఆ తర్వాత మధ్యాహ్నం 4 గంటల పాటు ఇంటర్వ్యూలు ఉంటాయి. రేపు తిరుపతిలో (రేణిగుంట రోడ్డులోని 'భీమాస్ పారడైజ్'లో): ఉదయం 10:30 గంటలకు పేరెంటింగ్ సెషన్ జరుగుతుంది. ఈ కార్యక్రమాన్ని స్థానిక టీవీ ఛానెళ్లు (తిరుపతి మరియు నెల్లూరులలో) ప్రత్యక్ష ప్రసారం చేస్తాయి, అలాగే ఫేస్‌బుక్‌లో కూడా లైవ్ స్ట్రీమింగ్ ఉంటుంది. మధ్యాహ్నం 2:00 గంటల నుండి తిరుపతిలోని 'స్లేట్' (Slate) పాఠశాలలో ఇంటర్వ్యూలు ఉంటాయి. రాత్రి 8:00 గంటలకు హైదరాబాద్‌కు విమానం ఉంది; రాత్రి 11:00 గంటలకల్లా నేను ఇంటికి చేరుకుంటాను.

చైనాలో మళ్ళీ లాక్‌డౌన్ ఎందుకు విధించారు?

ఇంత వేగంగా వ్యాపించే కరోనావైరస్ నుండి తప్పించుకోవడం అసాధ్యం. లాక్‌డౌన్‌లు, "ఇంట్లోనే ఉండండి" ఆదేశాలు, భౌతిక దూరం వంటి నివారణ చర్యలు వినడానికి బాగానే ఉన్నా, ఆచరణలో వాటిని అమలు చేయడం అసాధ్యం. ప్రతిఒక్కరికీ సోకే వరకు ఈ వైరస్ వదలదు. సూర్యరశ్మికి గురికావడం (విటమిన్ డి కోసం) మరియు భయాన్ని తొలగించడం వంటి పద్ధతుల ద్వారా దీనిని ఎదుర్కోవాలి. ఈ విధానం మరణాల సంఖ్యను గణనీయంగా తగ్గించగలదు. జనాభాలో అధిక శాతం మందికి వైరస్ సోకిన తర్వాత, వారిలో టి-కణాల ద్వారా రక్షణ ఏర్పడుతుంది—దీనినే సహజ రోగనిరోధక శక్తి లేదా "హెర్డ్ ఇమ్యూనిటీ" అంటారు. కరోనావైరస్‌ను జయించడానికి ఇదే ఏకైక మార్గం. … ఏప్రిల్ 5, 2020 రాత్రి 9:00 గంటలకు ఒక ఫేస్‌బుక్ లైవ్ వీడియోలో నేను మాట్లాడిన మాటలు ఇవి.

లాక్‌డౌన్‌లు, పరీక్షలు, మరియు ఈ చర్యలన్నీ—అసలు ఏం జరుగుతోంది? భారతదేశంలో రెండవ వేవ్ వచ్చేసరికే, 90% జనాభాకు వైరస్ సోకింది. నివారణ వ్యూహం పూర్తిగా విఫలమైంది. జనాభాలో 90% మందికి ఇప్పటికే వ్యాధి సోకి, సహజ రోగనిరోధక శక్తిని పెంపొందించుకున్నప్పుడు, టీకా అవసరం ఎందుకు? ఔషధ పరిశ్రమ ప్రభుత్వాన్ని మాయ చేసింది. ప్రజలకు టీకాలు వేశారు.

ఒమిక్రాన్ వేరియంట్‌తో, మరణాలు దాదాపుగా లేవు. దీనికి కారణం, జనాభాలో 90% మందికి ఇప్పటికే టి-సెల్ రక్షణ ఉండటమే. కేవలం టీకా వల్లే తాము బ్రతికి బయటపడ్డామని నమ్మేలా "మాఫియా" (ఫార్మాస్యూటికల్ లాబీ) ప్రజల మెదళ్లను కడిగేసింది. లక్షలాది మంది అనారోగ్యానికి గురైతే, వారు ఆ నిజాన్ని దాచిపెట్టి, కారణం పూర్తిగా వేరేదని చెబుతారు.

"మీరు ఇతరులకు హాని తలపెడితే, చివరికి మీరే బాధపడతారు" అనే సామెతకు చైనా ఒక చక్కటి ఉదాహరణ. ప్రపంచ వినాశనానికి వారే మూల కారణం. వారు కఠినమైన నియంత్రణలు విధించి, టీకాలు వేశారు—కానీ ఏం జరిగింది? రెండేళ్ల క్రితం మనం ఎదుర్కొన్న దాన్నే వారు ఇప్పుడు అనుభవిస్తున్నారు—ముఖ్యంగా హాంగ్‌కాంగ్‌లో. కొంతవరకు, ఇది న్యూజిలాండ్‌లో కూడా నిజం.

స్పష్టమైన విషయం ఏమిటంటే:

కరోనావైరస్‌కు సంబంధించిన విధానాలు చెత్తగా ఉన్నాయి. టీకా విఫలమైంది. భారతదేశంలో ఇది పెద్ద సమస్యగా మారదు, ఎందుకంటే మనకు ఇప్పటికే ఈ వ్యాధికి వ్యతిరేకంగా రోగనిరోధక శక్తి లభించింది.

మీడియా సహజంగానే భయాన్ని కలిగించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది; ఇదంతా కేవలం మోసం మాత్రమే. ఎన్ని కొత్త ఉత్పరివర్తనాలు (mutations) వచ్చినా, మనకు ఏమీ కాదు. ఇకపై ఎటువంటి లాక్‌డౌన్‌లు ఉండవు. కరోనావైరస్ పూర్తిగా అంతరించిపోదు. 'వైద్య మాఫియా' మరియు 'మీడియా మాఫియా'ల కుతంత్రాలు ఎప్పటికీ ఆగవు! మీరు వారి అబద్ధాలను నమ్మితే, మీ జీవితం నాశనమవుతుంది.

చైనాకు చెందిన నేషనల్ హెల్త్ కమిషన్, చైనా తయారు చేసిన కోవిడ్-19 వ్యాక్సిన్‌ను తీసుకున్న వారిలో పెద్ద సంఖ్యలో ప్రజలకు రక్త క్యాన్సర్ (బ్లడ్ క్యాన్సర్) వస్తోందని పేర్కొంటూ ప్రభుత్వానికి ఒక రహస్య పత్రాన్ని పంపింది.

వారు పరిస్థితిని ఎంతగా తారుమారు చేయడానికి ప్రయత్నించినా లేదా మోసపూరిత ఎత్తుగడలను అనుసరించినా, నిజాన్ని దాచలేరు—నిజం అగ్ని వంటిది (అది ఏదో ఒక సమయంలో తప్పక వెలుగులోకి వస్తుంది).

ప్రపంచవాదులకు (globalists) ఆధిపత్యం కల్పించడం వల్ల కలిగే పరిణామం ఇది.

రష్యా-ఉక్రెయిన్ యుద్ధం కొనసాగుతున్న తరుణంలో, ఉక్రెయిన్ ప్రభుత్వ కూర్పును ఒకసారి పరిశీలిద్దాం:

ఉక్రెయిన్ అధ్యక్షుడు జెలెన్‌స్కీకి అత్యంత సన్నిహితంగా ఉండి, కీలక నిర్ణయాలు తీసుకునే బృందం, ఆయన నటుడిగా ఉన్న కాలంలోని స్నేహితులతోనే ఏర్పడింది.

1. అధ్యక్ష భవన చీఫ్ ఆఫ్ స్టాఫ్, ఆండ్రీ యెర్మాక్ ఒక కామెడీ ప్రొడ్యూసర్;

2. అధ్యక్ష పరిపాలనా విభాగం అధిపతి, ఆండ్రీ బోడిన్ వినోద పరిశ్రమకు చెందిన న్యాయవాది;

3. అధ్యక్షుడి ప్రధాన విధాన సలహాదారు, సెర్గీ షెఫీ ఒక కామెడీ రచయిత;

4. ఉక్రెయిన్ సుప్రీం ఇంటెలిజెన్స్ సర్వీస్ డిప్యూటీ చైర్మన్, ఇవాన్ బకానోవ్ ఒక కామెడీ ఫిల్మ్ కంపెనీ యజమాని;

5. ఉక్రెయిన్ జాతీయ రక్షణ కమిటీకి సీనియర్ సలహాదారుగా ఉన్న సెర్గీ సివోకో, ఒక హాస్యనటుడు మరియు జెలెన్‌స్కీకి నటనలో భాగస్వామి.

వీరి నేపథ్యాన్ని (resume) చూస్తే, ఇది ఒక చలనచిత్ర నిర్మాణ సంస్థా లేక ఒక దేశానికి సంబంధించిన అత్యున్నత నిర్ణయాధికార వ్యవస్థా అని అర్థం చేసుకోవడం కష్టమే.

గత కొన్నేళ్లుగా ఉక్రెయిన్ ఎందుకు భౌగోళిక రాజకీయ సంబంధాలను (geopolitical relations) పూర్తిగా విస్మరించింది? వీరికి దేశ భద్రతతో గానీ, జాతీయ అభివృద్ధితో గానీ ఎలాంటి సంబంధం లేనట్లు కనిపిస్తుంది—ఎందుకంటే వారికి అది ఏమాత్రం పట్టదు; నిజానికి వీరు అసలు ఉక్రెయిన్ పౌరులే కాదు.

ఉక్రెయిన్‌లో ద్వంద్వ పౌరసత్వానికి అవకాశం ఉండటంతో, ప్రభుత్వంలోని ఉన్నతాధికారులలో 80% మంది అమెరికన్లే. అంతేకాకుండా, అక్కడి ధనవంతుల సంపదలో 90% లండన్ లేదా స్విట్జర్లాండ్‌లోనే ఉన్నాయి.

2008 ఒలింపిక్స్ సమయంలో, పుతిన్ ఆదేశాల మేరకు దాడికి దిగి ఓడిపోయి, పదవిని కోల్పోయిన జార్జియా అధ్యక్షుడు సాకాష్విలి (అమెరికా అనుకూలవాది), ఆ తర్వాత ఉక్రెయిన్‌లోని ఒడెసా ప్రాంతానికి గవర్నర్‌గా మారారు.

ఉక్రెయిన్ ఆరోగ్య శాఖ మంత్రిగా పనిచేసిన మహిళ దీనికి ఒక చక్కని ఉదాహరణ. ఆమె అమెరికాలో జన్మించారు. 2013 వరకు అక్కడ సాధారణ వైద్యురాలిగా పనిచేశారు. ఆ తర్వాత ఉక్రెయిన్‌కు వచ్చి, 2015లో అక్కడి పౌరసత్వం పొందారు. 2016లో ఆరోగ్య శాఖ డిప్యూటీ మంత్రిగా పదోన్నతి పొందగా, 2019లో జెలెన్‌స్కీ అందరి వ్యతిరేకతను పక్కనపెట్టి ఆమెను ఆరోగ్య శాఖ మంత్రిగా నియమించారు. నవంబర్ 2014లో ఉక్రెయిన్ పార్లమెంటు నియమించిన ముగ్గురు మంత్రులు కూడా విదేశీయులే:

ఖజానా శాఖ మంత్రి (ట్రెజరీ సెక్రటరీ) అమెరికన్;

ఆరోగ్య శాఖ మంత్రి జార్జియన్;

ఆర్థిక శాఖ మంత్రి లిథువేనియన్;

జార్జియా మాజీ అధ్యక్షుడు ఒడెసా గవర్నర్‌గా పనిచేశారు;

గత అధ్యక్షుడు పెట్రో పోరోషెంకో, CIAకి సమాచారం అందించేవారని (ఇన్ఫార్మర్ అని) చెబుతుంటారు.

ఇక క్షేత్రస్థాయి దళాల విషయానికొస్తే, ముందు వరుసలో ఉన్న కమాండర్లలో చాలామంది అమెరికన్లు ఉన్నారు; వీరు ఇటీవలి సంవత్సరాల్లో ఉక్రెయిన్‌లో చేరారు.

గణాంకాల పరంగా చూస్తే, పరిస్థితి ఇలా ఉంది:

① ఉన్నతాధికారులలో 80% మందికి అమెరికా పౌరసత్వం ఉంది (అక్కడ ద్వంద్వ పౌరసత్వం చట్టబద్ధం).

② ధనికుల సంపదలో 90% ఐరోపా మరియు అమెరికా దేశాల్లోనే ఉంది.

③ జెలెన్‌స్కీ రష్యన్ లేదా పోలిష్ కాదు, ఆయన యూదుడు; అంతేకాకుండా, అమెరికాలో ఆయనకు ఒక భవనం మరియు భారీ ఆస్తులు ఉన్నాయి.

ఇలాంటి దేశంలో సామాన్య ప్రజలకు ఏమైనా ఆశ ఉందా?

యుద్ధం వచ్చినప్పుడు, దేశం మరియు జాతి దృక్కోణం నుండి ఈ భూమి గురించి ఆలోచించే వారు ఎవరైనా ఉంటారా?

అమెరికా మరియు పశ్చిమ ఐరోపా దేశాలకు చెందిన ఇంతమంది వ్యక్తులు ఉక్రెయిన్‌లోకి ప్రవేశించడం వెనుక అసలు లక్ష్యం ఏమిటి?

ఉక్రెయిన్ ప్రభుత్వం, ఉక్రెయిన్ దేశం మరియు ప్రజల పేరుతో గొప్ప మాటలు చెబుతుంటుంది. కానీ వాస్తవానికి, ఇది ఒక 'నీడ ప్రభుత్వం' (shadowy cabinet) తప్ప మరొకటి కాదు. ఇలాంటి దేశంలో జీవించడం అత్యంత నిస్సహాయమైన, విషాదకరమైన పరిస్థితి. 4 కోట్ల మందికి పైగా ఉన్న ఉక్రెయిన్ ప్రజల పరిస్థితి నిజంగా చాలా దయనీయం!

రష్యా-ఉక్రెయిన్ యుద్ధం మూడు రోజుల్లో ముగిసిపోతుందని నేను భావించాను, కానీ అది ఇప్పటికే రెండు వారాలుగా కొనసాగుతోంది.

ఉక్రెయిన్ అధ్యక్షుడి వైఖరిని—ఆయన దేశభక్తిని, పట్టుదలను—ధైర్యసాహసాలు అనాలా లేక కేవలం మూర్ఖత్వం అనాలా అన్నది అర్థం కావడం లేదు. అమెరికా మరియు ఐరోపా దేశాలు ఉక్రెయిన్‌కు గట్టి మద్దతునిస్తుండటంతో, ఈ సంఘర్షణ ఇంతకాలం కొనసాగుతూనే ఉంది.

ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న మీడియా సంస్థలు ఎప్పుడో నిజం చెప్పడం మానేశాయి; ప్రచురితమయ్యే ప్రతి వార్తా కథనం ఒక రకమైన "పెయిడ్ న్యూస్" (డబ్బు తీసుకుని ప్రచురించే వార్తలు) అని విమర్శకులు వాదిస్తున్నారు. మీడియా వ్యవస్థ పూర్తిగా భ్రష్టుపట్టిందని, బిల్ అండ్ మెలిండా గేట్స్ ఫౌండేషన్ వంటి సంస్థల చేతుల్లో అమ్ముడుపోయిందని, తద్వారా నిజాయితీని పక్కన పెట్టేశాయని అందరికీ స్పష్టమైంది. అమెరికా ప్రపంచ మీడియాను కొనుగోలు చేసి, ఈ సంఘర్షణలో రష్యాకు వ్యతిరేకమైన కథనాలను ప్రచారం చేస్తోందని విమర్శకులు పేర్కొంటున్నారు.

కోవిడ్-19 మహమ్మారి మొదలైనప్పుడు, దక్షిణ కొరియా వైరస్‌ను అరికట్టడానికి ఒక "నూతన" (innovative) విధానాన్ని అనుసరించిందని పెద్ద ఎత్తున ప్రచారం జరిగింది. వాస్తవానికి, ఇందులో ఎటువంటి అద్భుతం లేదు—వారు కేవలం ఎక్కువ పరీక్షా కిట్లను కొనుగోలు చేసి, ఎక్కువ పరీక్షలు నిర్వహించారు; తద్వారా అంతర్జాతీయ ఫార్మాస్యూటికల్ కంపెనీల జేబులు నింపారు. ఇదీ అసలు కథ. ఇప్పుడు, ప్రపంచవ్యాప్తంగా కోవిడ్ కేసులు గణనీయంగా తగ్గినప్పటికీ, దక్షిణ కొరియాలో రోజుకు 3,50,000 కేసులు నమోదవుతున్నాయి. మరి వారి గొప్ప "నూతన" వ్యూహాలు ఏమయ్యాయి? అక్కడ ఇన్ని కేసులు ఎందుకు నమోదవుతున్నాయి? మరణాల సంఖ్య తక్కువగానే ఉన్నప్పటికీ, న్యూజిలాండ్ ఉదాహరణను చూడండి—అక్కడి మహిళా నాయకురాలు వైరస్ వ్యాప్తిని అరికట్టడానికి కఠినమైన చర్యలు తీసుకున్నారని విస్తృతంగా ప్రచారం జరిగింది. అయినప్పటికీ, అక్కడ ఇప్పుడు రోజుకు 25,000 కేసులు నమోదవుతున్నాయి. మరణాలు తక్కువగా ఉండవచ్చు, కానీ "మెడికల్ మాఫియా" సిగ్గులేకుండా "లాంగ్ కోవిడ్" (long COVID) అనే కథనాన్ని ప్రచారం చేస్తోంది—అంటే, వైరస్ సోకిన చాలా కాలం తర్వాత కూడా గుండెపోటు వంటి ఆరోగ్య సమస్యలు వస్తాయని వారు వాదిస్తున్నారు. దక్షిణ కొరియా మరియు న్యూజిలాండ్ ప్రజలకు నిజంగానే ఏదైనా ముప్పు ఉందా?

ఎవరైనా దీన్ని నమ్ముతున్నారంటే, ప్రపంచవ్యాప్త మెడికల్ మాఫియా ఎన్నిసార్లు అబద్ధాలు ప్రచారం చేసినా వారు నమ్ముతూనే ఉంటారు. ఇలాంటి పరిస్థితికి సిగ్గుపడాలి. షేన్ వార్న్ 'లిక్విడ్ డైట్' (ద్రవ రూప ఆహారం) వల్ల మరణించారు. వారి భాషలోనే అడుగుదాం. ఆయన కేవలం ద్రవ ఆహారం (liquid diet) తీసుకోవడం వల్లే చనిపోయారని ఎక్కడైనా వార్త వచ్చిందా? 'లాన్సెట్' (Lancet) వంటి పత్రికల్లో ప్రచురితమైందా? దీనిపై పీర్ రివ్యూ (నిపుణుల సమీక్ష) జరిగిందా? ఏమీ లేదు. మరి అలాంటప్పుడు ద్రవ ఆహారం వల్ల చనిపోయారని ఎలా చెప్పగలరు? షేన్ వార్న్ గాలి పీల్చుకున్నారు కాబట్టే చనిపోయారని కూడా అనవచ్చు కదా? లేదా ఉదయాన్నే నిద్రలేచి పళ్లు తోముకోవడం వల్ల చనిపోయారని చెప్పవచ్చా? ఇలాంటి వాదనలు అర్థరహితం. "నాకు గుండె ఉంది, అందుకే నాకు గుండెపోటు వచ్చింది" అని ఎవరైనా అంటే ఎలా ఉంటుంది? గుండె ఉన్న ప్రతి ఒక్కరూ వెంటనే వెళ్లి 2D ఎకో టెస్ట్, ఈసీజీ (ECG) చేయించుకోవాలి. డెల్టా వేరియంట్ తర్వాత పరిస్థితి కొంత శాంతించినట్లు అనిపించింది.

కానీ, నిజంగానే పరిస్థితి మెరుగుపడిందా? లక్షలాది మందిలో దుష్ప్రభావాలు (side effects) కనిపిస్తున్నాయి.

మా డ్రైవర్ స్వామికి కంటిలో రక్తం గడ్డకట్టింది (blood clots). ఎందుకు ప్రత్యేకంగా చెబుతున్నానంటే... ఆరు నెలల క్రితమే ఆయనకు కంటి శస్త్రచికిత్స జరిగింది. ఇలాంటి సమస్యతోనే వందలాది మంది అక్కడికి వస్తున్నారు. గత వారం ఆయనకు మరోసారి కంటి శస్త్రచికిత్స చేయాల్సి వచ్చింది. ఆసుపత్రిలో పరిస్థితి దారుణంగా ఉంది. ఇది ఎందుకు జరుగుతుందో అందరికీ తెలుసు, కానీ వారు దీన్ని బయటకు రాకుండా జాగ్రత్త పడుతున్నారు.

సరే, జరిగిందేదో జరిగిపోయింది... కరోనా గొడవ ముగిసిందని అనుకుంటున్నారా? ఈ వైరస్ ఊరుకుంటుందా? హాంకాంగ్‌లో కొత్త వేరియంట్ కలకలం రేపుతోంది. ఇది ఇప్పటివరకు వచ్చిన వాటిలో అత్యంత ప్రమాదకరమైనది. వీరు కూడా ఏదో ఒకటి సృష్టించారేమో! మాఫియా ముఠాలా తయారయ్యారు! ఇప్పటివరకు హాంకాంగ్‌లోకి కరోనా రాకుండా జాగ్రత్త పడ్డారు—అసలు ఇది చైనాలో భాగమే కదా? ఇప్పుడు ఒమిక్రాన్‌కు సంబంధించిన 'B2' వేరియంట్ అక్కడ విస్తరిస్తోంది. మన దేశంలో ఆల్ఫా, డెల్టా వేరియంట్లు వ్యాప్తి చెందినప్పుడు, ప్రజల్లో యాంటీబాడీలు, టీ-సెల్స్ (T-cells) ద్వారా సహజ రక్షణ వ్యవస్థ ఏర్పడింది. అందుకే ఒమిక్రాన్ మన దగ్గర అంత తీవ్రంగా లేదు. కానీ హాంకాంగ్ ప్రజలకు అటువంటి రక్షణ లేదు. పైగా, వారు చైనా తయారు చేసిన వ్యాక్సిన్‌నే తీసుకున్నారు. దీనివల్ల, ఒమిక్రాన్ కొత్త వేరియంట్ కారణంగా అక్కడ మరణాలు సంభవిస్తున్నాయి. దేవుడా... ఈ కొత్త వేరియంట్ చాలా ప్రమాదకరమైనది గురూ! గేట్స్ తాతగారి నాయకత్వంలో వైద్య మీడియా మాఫియా ప్రపంచాన్ని మళ్లీ మూసివేయాలని ప్రచారం మొదలుపెట్టింది.

చరిత్ర క్షమించదు. మీరు కచ్చితంగా ఇంతే అనుభవిస్తారు.

ప్రభావవంతమైన ప్రసంగం, మాధురి!

ఒక చిన్న విద్యార్థి

పిల్లలు సెల్ ఫోన్లకు, ప్రత్యేకించి వీడియో గేమ్‌ల వంటి వాటికి ఎందుకు బానిసలవుతారు?

1. పిల్లల మెదడు ఇంకా పూర్తిగా అభివృద్ధి చెందని దశలో, ప్రీఫ్రంటల్ కార్టెక్స్ పరిస్థితి ఏమిటి? ఈ వ్యసనం ఎందుకు ఏర్పడుతుంది, మరియు దాని నుండి విముక్తి పొందడం ఎందుకు అంత కష్టం? ఏమి చేయవచ్చు?

2. "డోపమైన్ వ్యసనం" అంటే ఏమిటి, మరియు దానికి సెల్ ఫోన్ వ్యసనానికి సంబంధం ఏమిటి? వీడియో గేమ్ పరిశ్రమ వందల బిలియన్ డాలర్ల వ్యాపారం, దీని ప్రాథమిక లక్ష్యం పిల్లలే. ఆటగాడిని పదే పదే తిరిగి వచ్చేలా చేయడమే దీని లక్ష్యం. సాహసం, అన్వేషణ, లక్ష్యాలను సాధించడం, మరియు తమ ఆధిక్యతను చాటుకోవడం వంటి వాటి కోసం మానవులకు సహజమైన, దాదాపు ఆదిమమైన ప్రేరణ ఉంటుంది—ఈ లక్షణం అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్, కొలంబస్, వాస్కో డా గామా, మరియు ఎడ్మండ్ హిల్లరీ వంటి చారిత్రక వ్యక్తులలో కనిపిస్తుంది. గేమింగ్ పరిశ్రమ ఇదే మనస్తత్వాన్ని ఉపయోగించుకుని పిల్లలను, యువతను ఒక అగాధంలోకి ఎలా లాగుతుంది?

3. మెదడులోని కీలక భాగాలైన అమిగ్డాలా మరియు హిప్పోకాంపస్, వీడియో గేమ్స్ ఆడటం వల్ల ఎలా ప్రభావితమవుతాయి మరియు దాని పర్యవసానాలు ఏమిటి? తల్లిదండ్రులు ఫిర్యాదు చేసినప్పుడు లేదా ఏడ్చినప్పుడు, ఉపాధ్యాయులు తిట్టినప్పుడు, లేదా గ్రేడ్‌లు పడిపోయినప్పుడు—పిల్లలు తమ గురించి తాము పట్టించుకోని, స్వీయ-విధ్వంసక ప్రవర్తనలోకి జారిపోవడానికి ఈ అంతర్లీన మెదడు మార్పులే కారణం కాగలవా? ఏమి చేయవచ్చు?

4. వీడియో గేమ్స్ మితిమీరి ఆడే పిల్లలలో తరచుగా "గేమర్స్ థంబ్," ట్రిగ్గర్ ఫింగర్, టెన్నిస్ ఎల్బో, లేదా కార్పల్ టన్నెల్ సిండ్రోమ్ వంటి శారీరక రుగ్మతలు వస్తాయి. ఈ పరిస్థితులు ఏమిటి, మరియు వాటిని ఎలా పరిష్కరించాలి?

5. జంక్ ఫుడ్‌కు బానిస కావడం, ఊబకాయం, జీర్ణ సమస్యలు, క్రమరహిత ఆహారపు అలవాట్లు, నిద్రలేమి (ఇన్సోమ్నియా), అసహనం, నిరాశ మరియు కోపం వంటి సమస్యలు సర్వసాధారణం. అంతేకాకుండా, సెల్ ఫోన్లు మరియు వీడియో గేమ్‌లకు బానిసలైన పిల్లలు ఆందోళన, కుంగుబాటు, ఒత్తిడి, ఎదురుతిరిగే వైఖరి, ఆత్మన్యూనతా భావాలు, గుర్తింపు సంక్షోభాలు, ఆత్మహత్యా ధోరణులు, ఒంటరిగా ఉండాలనే కోరిక, కుటుంబానికి దూరంగా ఉండటం, గంటల తరబడి తమ గదులకే పరిమితమవడం, మరియు పాఠశాలకు వెళ్లడానికి లేదా స్నేహితులతో కలవడానికి కూడా నిరాకరించడం వంటి లక్షణాలను ప్రదర్శించవచ్చు. ఇది ఎందుకు జరుగుతుంది? మరియు వారి శరీరంలో కార్టిసాల్ ఇంత అధికంగా ఎందుకు ఉత్పత్తి అవుతుంది? ఏమి చేయాలి?

6. దృష్టి లోపం, నడుము నొప్పి, భుజాల సరైన భంగిమ లేకపోవడం, తల ముందుకు వంగి ఉండటం, మరియు మెడ నొప్పి వంటి సమస్యలు ఎందుకు తలెత్తుతాయి? దీనికి పరిష్కారం ఏమిటి?

సంవత్సరాల క్రితం, ధను అనే ఒక ఉగ్రవాది ఆత్మాహుతి బెల్టు ధరించి రాజీవ్ గాంధీని హత్య చేసింది. తన ప్రాణాలకే ప్రమాదం అని తెలిసి కూడా, అలాంటి పని చేయడానికి ఆమెకు ఆ ధైర్యం ఎలా వచ్చింది? అది 'బ్రెయిన్‌వాషింగ్' (మెదడును కడగడం) యొక్క ఫలితం. ఉగ్రవాద శిబిరాలలో లేదా మాదకద్రవ్యాల ముఠాలచే తరచుగా ఉపయోగించబడే బ్రెయిన్‌వాషింగ్ పద్ధతులను వీడియో గేమ్ డెవలపర్లు ఎలా ఉపయోగిస్తున్నారు? మన పిల్లల మెదళ్లను ఎలా కడుగుతున్నారు? గంజాయి, చరస్, లేదా ఎల్‌ఎస్‌డి వంటి మాదకద్రవ్యాలకు బానిసైన వారిని పునరావాసం కల్పించడం ఎంత కష్టమో, తమ మొబైల్ ఫోన్‌లకు పూర్తిగా బానిసలైన పిల్లలకు సహాయం చేయడం కూడా అంతే సవాలుగా ఎందుకు మారుతోంది?

నేటి తల్లిదండ్రులు మరియు ఉపాధ్యాయులు ఏమి చేస్తున్నారు? వారి విధానంలో తప్పు ఏమిటి? అందులో వాస్తవంగా ఎంత సరైనది? ఫలితాలు ఏమిటి? ఏమి చేయాలి?

అనేక వారాలు, నెలల పాటు నేను చేసిన పరిశీలనలు మరియు అధ్యయనాల ఆధారంగా, మీరు మునుపెన్నడూ చదవని, వినని, చూడని ఒక లోతైన విశ్లేషణ. ఈ ఆదివారం ఉదయం 10:30 గంటలకు నా సెషన్‌లో చేరండి. ఒక్క క్షణం కూడా మిస్ అవ్వకండి!

ఈ సెషన్‌కు వ్యక్తిగతంగా హాజరు కావడం వల్ల, ఈ సందేశం మీ హృదయంలో లోతుగా నాటుకుపోతుంది, మరియు మీకు ప్రశ్నలు అడిగే అవకాశం కూడా లభిస్తుంది. వేదిక: హోటల్ భీమాస్ ప్యారడైజ్, రేణిగుంట రోడ్, తిరుపతి.

పిల్లల గురించి శ్రద్ధ వహించే ప్రతి ఒక్కరి కోసం ఇది—తల్లిదండ్రులు, ప్రభుత్వ మరియు ప్రైవేట్ సంస్థల ఉపాధ్యాయులు, అలాగే ప్రైవేట్ పాఠశాలలు మరియు కళాశాలల కరస్పాండెంట్లు—మీ అందరికీ సాదర ఆహ్వానం. ఆసక్తిగల విద్యాసంస్థలు తమ తల్లిదండ్రులు మరియు బోధనా సిబ్బంది కోసం ఈ సెషన్‌ను ప్రత్యక్ష ప్రసారం (జూమ్ లేదా మైక్రోసాఫ్ట్ టీమ్స్ వంటి ప్లాట్‌ఫారమ్‌లను ఉపయోగించి) చేయవచ్చు. టీవీ ఛానెళ్లు మరియు యూట్యూబ్ ఛానెళ్లు ఈ సెషన్‌ను రికార్డ్ చేసుకోవచ్చు. ఈ తరగతి ఎటువంటి విరామాలు లేకుండా మూడు గంటల పాటు కొనసాగుతుంది; అందువల్ల, సెషన్ సమయంలో నేను టీవీ ఛానెళ్లకు "బైట్స్" (ఇంటర్వ్యూలు లేదా సౌండ్‌బైట్స్) అందించలేను. నేను ఈ తరగతిని ఒక పవిత్రమైన యజ్ఞంగా భావిస్తాను, మరియు ఎటువంటి అంతరాయాలను అనుమతించను.

ఈ కార్యక్రమం నా ఫేస్‌బుక్ పేజీలో కూడా ప్రత్యక్ష ప్రసారం చేయబడుతుంది.

దయచేసి ఈ సందేశాన్ని మీ వాట్సాప్ గ్రూపులలో మరియు మీ స్నేహితులు, బంధువులతో పంచుకోండి.

"సెల్ ఫోన్లు" అనే మహమ్మారి నుండి పిల్లలను రక్షించడానికి నేను చేస్తున్న ఈ చిన్న ప్రయత్నానికి దయచేసి మద్దతు ఇవ్వండి. ఈ తరగతి ప్రభావవంతంగా లేదని మీకు అనిపిస్తే, లేదా నేను అందించే పరిష్కారాలు ఆచరణయోగ్యం కాకపోతే, నిర్మాణాత్మక విమర్శను స్వేచ్ఛగా తెలియజేయండి—కానీ దయచేసి కేవలం ఫిర్యాదులు చేయకుండా అలా చేయండి.

పిల్లలు సెల్ ఫోన్లకు, ప్రత్యేకించి వీడియో గేమ్‌ల వంటి వాటికి ఎందుకు బానిసలవుతారు?

1. పిల్లల మెదడు ఇంకా పూర్తిగా అభివృద్ధి చెందని దశలో, ప్రీఫ్రంటల్ కార్టెక్స్ పరిస్థితి ఏమిటి? ఈ వ్యసనం ఎందుకు ఏర్పడుతుంది, మరియు దాని నుండి విముక్తి పొందడం ఎందుకు అంత కష్టం? ఏమి చేయవచ్చు?

2. "డోపమైన్ వ్యసనం" అంటే ఏమిటి, మరియు దానికి సెల్ ఫోన్ వ్యసనానికి సంబంధం ఏమిటి? వీడియో గేమ్ పరిశ్రమ వందల బిలియన్ డాలర్ల వ్యాపారం, దీని ప్రాథమిక లక్ష్యం పిల్లలే. ఆటగాడిని పదే పదే తిరిగి వచ్చేలా చేయడమే దీని లక్ష్యం. సాహసం, అన్వేషణ, లక్ష్యాలను సాధించడం, మరియు తమ ఆధిక్యతను చాటుకోవడం వంటి వాటి కోసం మానవులకు సహజమైన, దాదాపు ఆదిమమైన ప్రేరణ ఉంటుంది—ఈ లక్షణం అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్, కొలంబస్, వాస్కో డా గామా, మరియు ఎడ్మండ్ హిల్లరీ వంటి చారిత్రక వ్యక్తులలో కనిపిస్తుంది. గేమింగ్ పరిశ్రమ ఇదే మనస్తత్వాన్ని ఉపయోగించుకుని పిల్లలను, యువతను ఒక అగాధంలోకి ఎలా లాగుతుంది?

3. మెదడులోని కీలక భాగాలైన అమిగ్డాలా మరియు హిప్పోకాంపస్, వీడియో గేమ్స్ ఆడటం వల్ల ఎలా ప్రభావితమవుతాయి మరియు దాని పర్యవసానాలు ఏమిటి? తల్లిదండ్రులు ఫిర్యాదు చేసినప్పుడు లేదా ఏడ్చినప్పుడు, ఉపాధ్యాయులు తిట్టినప్పుడు, లేదా గ్రేడ్‌లు పడిపోయినప్పుడు—పిల్లలు తమ గురించి తాము పట్టించుకోని, స్వీయ-విధ్వంసక ప్రవర్తనలోకి జారిపోవడానికి ఈ అంతర్లీన మెదడు మార్పులే కారణం కాగలవా? ఏమి చేయవచ్చు?

4. వీడియో గేమ్స్ మితిమీరి ఆడే పిల్లలలో తరచుగా "గేమర్స్ థంబ్," ట్రిగ్గర్ ఫింగర్, టెన్నిస్ ఎల్బో, లేదా కార్పల్ టన్నెల్ సిండ్రోమ్ వంటి శారీరక రుగ్మతలు వస్తాయి. ఈ పరిస్థితులు ఏమిటి, మరియు వాటిని ఎలా పరిష్కరించాలి?

5. జంక్ ఫుడ్‌కు బానిస కావడం, ఊబకాయం, జీర్ణ సమస్యలు, క్రమరహిత ఆహారపు అలవాట్లు, నిద్రలేమి (ఇన్సోమ్నియా), అసహనం, నిరాశ మరియు కోపం వంటి సమస్యలు సర్వసాధారణం. అంతేకాకుండా, సెల్ ఫోన్లు మరియు వీడియో గేమ్‌లకు బానిసలైన పిల్లలు ఆందోళన, కుంగుబాటు, ఒత్తిడి, ఎదురుతిరిగే వైఖరి, ఆత్మన్యూనతా భావాలు, గుర్తింపు సంక్షోభాలు, ఆత్మహత్యా ధోరణులు, ఒంటరిగా ఉండాలనే కోరిక, కుటుంబానికి దూరంగా ఉండటం, గంటల తరబడి తమ గదులకే పరిమితమవడం, మరియు పాఠశాలకు వెళ్లడానికి లేదా స్నేహితులతో కలవడానికి కూడా నిరాకరించడం వంటి లక్షణాలను ప్రదర్శించవచ్చు. ఇది ఎందుకు జరుగుతుంది? మరియు వారి శరీరంలో కార్టిసాల్ ఇంత అధికంగా ఎందుకు ఉత్పత్తి అవుతుంది? ఏమి చేయాలి?

6. దృష్టి లోపం, నడుము నొప్పి, భుజాల సరైన భంగిమ లేకపోవడం, తల ముందుకు వంగి ఉండటం, మరియు మెడ నొప్పి వంటి సమస్యలు ఎందుకు తలెత్తుతాయి? దీనికి పరిష్కారం ఏమిటి?

సంవత్సరాల క్రితం, ధను అనే ఒక ఉగ్రవాది ఆత్మాహుతి బెల్టు ధరించి రాజీవ్ గాంధీని హత్య చేసింది. తన ప్రాణాలకే ప్రమాదం అని తెలిసి కూడా, అలాంటి పని చేయడానికి ఆమెకు ఆ ధైర్యం ఎలా వచ్చింది? అది 'బ్రెయిన్‌వాషింగ్' (మెదడును కడగడం) యొక్క ఫలితం. ఉగ్రవాద శిబిరాలలో లేదా మాదకద్రవ్యాల ముఠాలచే తరచుగా ఉపయోగించబడే బ్రెయిన్‌వాషింగ్ పద్ధతులను వీడియో గేమ్ డెవలపర్లు ఎలా ఉపయోగిస్తున్నారు? మన పిల్లల మెదళ్లను ఎలా కడుగుతున్నారు? గంజాయి, చరస్, లేదా ఎల్‌ఎస్‌డి వంటి మాదకద్రవ్యాలకు బానిసైన వారిని పునరావాసం కల్పించడం ఎంత కష్టమో, తమ మొబైల్ ఫోన్‌లకు పూర్తిగా బానిసలైన పిల్లలకు సహాయం చేయడం కూడా అంతే సవాలుగా ఎందుకు మారుతోంది?

నేటి తల్లిదండ్రులు మరియు ఉపాధ్యాయులు ఏమి చేస్తున్నారు? వారి విధానంలో తప్పు ఏమిటి? అందులో వాస్తవంగా ఎంత సరైనది? ఫలితాలు ఏమిటి? ఏమి చేయాలి?

అనేక వారాలు, నెలల పాటు నేను చేసిన పరిశీలనలు మరియు అధ్యయనాల ఆధారంగా, మీరు మునుపెన్నడూ చదవని, వినని, చూడని ఒక లోతైన విశ్లేషణ. ఈ ఆదివారం ఉదయం 10:30 గంటలకు నా సెషన్‌లో చేరండి. ఒక్క క్షణం కూడా మిస్ అవ్వకండి!

ఈ సెషన్‌కు వ్యక్తిగతంగా హాజరు కావడం వల్ల, ఈ సందేశం మీ హృదయంలో లోతుగా నాటుకుపోతుంది, మరియు మీకు ప్రశ్నలు అడిగే అవకాశం కూడా లభిస్తుంది. వేదిక: హోటల్ భీమాస్ ప్యారడైజ్, రేణిగుంట రోడ్, తిరుపతి.

పిల్లల గురించి శ్రద్ధ వహించే ప్రతి ఒక్కరి కోసం ఇది—తల్లిదండ్రులు, ప్రభుత్వ మరియు ప్రైవేట్ సంస్థల ఉపాధ్యాయులు, అలాగే ప్రైవేట్ పాఠశాలలు మరియు కళాశాలల కరస్పాండెంట్లు—మీ అందరికీ సాదర ఆహ్వానం. ఆసక్తిగల విద్యాసంస్థలు తమ తల్లిదండ్రులు మరియు బోధనా సిబ్బంది కోసం ఈ సెషన్‌ను ప్రత్యక్ష ప్రసారం (జూమ్ లేదా మైక్రోసాఫ్ట్ టీమ్స్ వంటి ప్లాట్‌ఫారమ్‌లను ఉపయోగించి) చేయవచ్చు. టీవీ ఛానెళ్లు మరియు యూట్యూబ్ ఛానెళ్లు ఈ సెషన్‌ను రికార్డ్ చేసుకోవచ్చు. ఈ తరగతి ఎటువంటి విరామాలు లేకుండా మూడు గంటల పాటు కొనసాగుతుంది; అందువల్ల, సెషన్ సమయంలో నేను టీవీ ఛానెళ్లకు "బైట్స్" (ఇంటర్వ్యూలు లేదా సౌండ్‌బైట్స్) అందించలేను. నేను ఈ తరగతిని ఒక పవిత్రమైన యజ్ఞంగా భావిస్తాను, మరియు ఎటువంటి అంతరాయాలను అనుమతించను.

ఈ కార్యక్రమం నా ఫేస్‌బుక్ పేజీలో కూడా ప్రత్యక్ష ప్రసారం చేయబడుతుంది.

దయచేసి ఈ సందేశాన్ని మీ వాట్సాప్ గ్రూపులలో మరియు మీ స్నేహితులు, బంధువులతో పంచుకోండి.

"సెల్ ఫోన్లు" అనే మహమ్మారి నుండి పిల్లలను రక్షించడానికి నేను చేస్తున్న ఈ చిన్న ప్రయత్నానికి దయచేసి మద్దతు ఇవ్వండి. ఈ తరగతి ప్రభావవంతంగా లేదని మీకు అనిపిస్తే, లేదా నేను అందించే పరిష్కారాలు ఆచరణయోగ్యం కాకపోతే, నిర్మాణాత్మక విమర్శను స్వేచ్ఛగా తెలియజేయండి—కానీ దయచేసి కేవలం ఫిర్యాదులు చేయకుండా అలా చేయండి.

పిల్లల పాలిట మహమ్మారి:

సెల్ ఫోన్. ఇదే అసలైన మహమ్మారి.

మహమ్మారి అనంతర ప్రపంచంలో, అంటే కరోనా అనంతర యుగంలో, దాదాపు పిల్లలందరూ సెల్ ఫోన్లకు అలవాటు పడ్డారు. కొందరు దానికి బానిసలయ్యారు. మరికొందరు కాస్త తక్కువ స్థాయిలో ఉన్నారు. అదే తేడా!

చాలా మంది తల్లిదండ్రులకు తమ పిల్లలు సెల్ ఫోన్‌లో ఏదో చేస్తున్నారని తెలుసు. కానీ వారు ఏమి చేస్తున్నారో వారికి ఏమాత్రం తెలియదు.

తెలిసినా కూడా చేయి జారిపోతుంది. సెల్ ఫోన్‌ను ముట్టుకోకపోతే కోపం, అసహనం, తిరుగుబాటు ధోరణి, "నేను నేల మీద నుంచి చచ్చిపోతాను, ఇంట్లోంచి పారిపోతాను, మీరేనా తల్లిదండ్రులు? తల్లిదండ్రులందరూ మీలాగే ఉంటారా?" వంటి భావోద్వేగ బెదిరింపులు ఉంటాయి. సెల్ ఫోన్లకు బానిసలైన పిల్లల ప్రవర్తనా ధోరణి ఇది.

1. సింగిల్ ప్లేయర్ లేదా మల్టీప్లేయర్ ఇంటరాక్టివ్ వీడియో గేమ్‌లు ఆడటం. 2. ఇన్‌స్టాగ్రామ్ లేదా ఇతర సోషల్ మీడియాలో ఖాతాలు సృష్టించి, ఫోటోలు మరియు వీడియోలను పోస్ట్ చేయడం. వాటిపై కామెంట్లు పెట్టడం. అభినందనల కోసం ఎదురుచూడటం. 3. సోషల్ మీడియా గ్రూపులు చాలా రహస్యంగా ఉంటాయి.. చాటింగ్, పోస్టింగ్‌లు చేయడం.. ఇలాంటి గ్రూపులలో స్కూల్, కాలేజీలో టీచర్ అందంగా ఉన్నారని, ఆ అమ్మాయితో అతనికి సంబంధం ఉందని పోస్ట్ చేయడం, ఇతరులు దాన్ని అనుసరించడం, సహాయక వ్యాఖ్యలు చేయడం, ఇలాంటి గ్రూపులలో జూనియర్‌లను వేధించడం, ఒక విషయం చెప్పి పారిపోవడానికి ప్లాన్ చేయడం వంటివి చేస్తుంటారు. 4. అపరిచితులతో చాటింగ్ చేయడం, వారికి తమ ఫోటోలు, వీడియోలు పంపడం. అప్పుడప్పుడు ఈ వీడియో చాట్ అర్ధనగ్నంగా, పూర్తి నగ్నంగా జరుగుతూ ఉంటుంది. వాట్సాప్ గ్రూపులు కూడా దీనికి వేదికలుగా మారుతున్నాయి. ఇది చాలాసార్లు వృత్తిపరమైన బ్లాక్ మైలర్లకు ఒక స్మారక చిహ్నంగా మారుతోంది. 5. యూట్యూబ్‌లో అడల్ట్ రేటెడ్ వీడియోలు, వెబ్ సిరీస్‌లు, పోర్న్ సినిమాలు చూడటం. వీటిలో టీచర్-స్టూడెంట్ సెక్స్ ట్రెండింగ్‌లో ఉంది. బాలల అశ్లీల చిత్రాలు డార్క్ నెట్ ప్లాట్‌ఫామ్‌గా విస్తరిస్తున్నాయి. పిల్లలతో సెక్స్ చేయడం అనేది డ్రగ్స్, ఆయుధాలు కొనడానికి ఒక వేదికగా మారుతోంది. 6. మద్యపానం, ధూమపానం, హుక్కా, గంజాయి మరియు మాదకద్రవ్యాల వాడకం, కౌమార ప్రేమ, వైవాహిక లైంగిక సంబంధాలు, వివాహేతర సంబంధాలు, విడిపోవడం వంటి వాటి ప్రభావంతో, పగలు, బెదిరింపులు, దాడులు చేస్తూ నేటి పిల్లల ప్రపంచం నేరపూరితంగా మారుతోంది.

పదేళ్ల క్రితం, పెద్ద నగరాల్లోని కొంతమంది పిల్లలకు ఇలాంటి పరిస్థితి ఎదురై ఉండవచ్చు. ఆన్‌లైన్ తరగతుల సాకుతో పిల్లల చేతుల్లోకి సెల్‌ఫోన్లు వచ్చాయి. వారు రెండేళ్లపాటు పాఠశాలలకు, కళాశాలలకు దూరంగా, ఇంట్లోనే బందీలుగా ఉండిపోయారు. ఇదే వారు ఇంటర్నెట్ అనే చీకటి ప్రపంచంలోకి, అగాధంలోకి కూరుకుపోవడానికి ప్రధాన కారణమైంది.

తమ తరగతిలో కొందరు అబ్బాయిలు, అమ్మాయిలు ప్రేమాయణాల్లో ఉన్నారని అందరికీ తెలుసు. ఫలానా వ్యక్తి వోడ్కా తాగుతాడని, హుక్కా పీలుస్తాడని కూడా తెలుసు. కానీ, ఎవరికీ ఎలాంటి భయం లేదు. "ఇదంతా సహజమే కదా, తల్లిదండ్రులు, ఉపాధ్యాయులు అనవసరంగా రాద్ధాంతం చేస్తున్నారు" అని వారు భావిస్తారు. తాము చేస్తున్న పనులను దాచడానికి వంద రకాలుగా ప్రయత్నిస్తారు. అవసరమైతే, ఉపాధ్యాయులను లేదా తల్లిదండ్రులను నమ్మించడానికి అబద్ధపు సాక్ష్యాలను కూడా సృష్టిస్తారు. "మీరు అనుకుంటున్నట్లు ఏమీ జరగడం లేదు, మమ్మల్ని నమ్మండి" అని నమ్మబలుకుతారు.

ఇలా ఎందుకు జరుగుతోంది? అసలు ఏం జరుగుతోంది? దీనికి పరిష్కారాలేంటి? తదుపరి భాగంలో చూద్దాం...

"మీరు తీసుకునే ఆహారానికి రోజుకు ఎంత ఖర్చవుతుంది?" — ఫేస్‌బుక్ మిత్రుడొకరు అడిగిన ప్రశ్న.

దీనికి ఖచ్చితంగా ఎంత ఖర్చవుతుందో నాకు తెలియదు. కానీ, ఒక్క విషయం మాత్రం ఖచ్చితంగా చెప్పగలను: నేను ప్రతిరోజూ చేసే పనిలో (ఒకవేళ ఆ పనికి ప్రతిఫలం లెక్కగడితే), నా వాటా లక్ష వంతు ఉంటుంది.

మరోలా చెప్పాలంటే, నా ఉద్యోగులకు నేను ఇచ్చే జీతాల్లో, వారు తమ పది రోజుల వేతనాన్ని నాకు ఇచ్చినా సరే... ఆ మొత్తంతో నేను నా జీవితాంతం ఇలాగే తినగలను! (అంటే, ఒక నెల జీతంలో మూడవ వంతుతో).

కానీ, నా సమస్యే వేరు—ఇదొక పెద్ద బలహీనత అనుకోవచ్చు—పని చేయకుండా నేను ఉండలేను.

కాబట్టి, నా ఆహారపు ఖర్చుతో పాటు, నా పనిని కూడా గమనించండి; ఆ పనిని కూడా అనుకరించడానికి ప్రయత్నించండి!

నేను చెప్పినట్లుగా, నాకు ఎటువంటి ఆస్తులు గానీ, భవనాలు గానీ వారసత్వంగా రాలేదు. నాకు ఎవరూ అండగా (గాడ్‌ఫాదర్లుగా) లేరు. ఎన్నో ఏళ్ల కఠోర శ్రమ, పట్టుదల, మరియు ఆత్మవిశ్వాసంతోనే నేను ఈ స్థాయికి చేరుకున్నాను!

నేను ఈ సమాజానికి ప్రతిరోజూ ఇచ్చే విలువ యాభై వేల రూపాయలు.

కానీ, నా కోసం నేను ఖర్చు చేసుకునేది కేవలం ఐదు రూపాయలు మాత్రమే.

నిన్న రాత్రి నేను తిన్న భోజనానికి సంబంధించిన చిత్రాలు ఇక్కడ ఉన్నాయి. ఈరోజు ఉదయం మరియు మధ్యాహ్నం తీసుకున్న ఆహారానికి సంబంధించిన ఫోటోలను కూడా పోస్ట్ చేశాను.

దీనిలో కార్బోహైడ్రేట్లు ఎక్కడ ఉన్నాయని కొందరు ప్రశ్నించవచ్చు. ఫ్రూట్ రోల్స్‌లో కూడా కార్బోహైడ్రేట్లు ఉంటాయి—అవి నా అవసరాలకు సరిపడా, మంచి నాణ్యత కలిగిన కార్బోహైడ్రేట్లు. ఈరోజు జిమ్‌లో నేను 50–70 కిలోల బరువులతో వ్యాయామం కూడా చేయగలిగాను—మరి ఆ శక్తి ఎక్కడి నుండి వచ్చింది?

కడుపు చుట్టూ ఉన్న కొవ్వు (belly fat) గణనీయంగా తగ్గే వరకు, కనీసం ఒక నెల పాటు ఈ ఆహార నియమాలను పాటించమని నేను సూచిస్తున్నాను. ఆ తర్వాత, మీరు క్రమంగా బ్రౌన్ రైస్, చిరుధాన్యాలు (millets), జొన్నలు లేదా సజ్జలు వంటి వాటిని మీ ఆహారంలో చేర్చుకోవచ్చు.

ఈ డైట్‌కు సంబంధించి గత మూడు రోజులుగా నేను చేసిన పోస్ట్‌లన్నింటినీ మీరు చూడవచ్చు.

ప్రస్తుతానికి, నా రాత్రి భోజనానికి సంబంధించిన ఫోటోలు ఇక్కడ ఉన్నాయి.

నేను వ్యాయామం చేస్తున్నాను కాబట్టి, నాకు ప్రోటీన్ అవసరం ఎక్కువగా ఉంటుంది; అయితే, ప్రతి ఒక్కరూ ఇంత మొత్తంలో చికెన్ తినాల్సిన అవసరం లేదు.

ఫేస్‌బుక్‌లో సందేశాలు పంపడం ఒక విషయం, కానీ బహుశా అదే విషయాన్ని ఒక వీడియో ద్వారా మరింత బాగా వివరించవచ్చు.

ప్రతిఒక్కరికీ ఉపయోగపడతాయని నేను నమ్మే విద్య, ఆరోగ్యం, మరియు ఆర్థికం వంటి అంశాలపై నా ఆలోచనలను పంచుకోవడానికి నేను "వాసిరెడ్డి అపెక్స్ క్లాసెస్" అనే పేరుతో ఒక యూట్యూబ్ ఛానెల్‌ను ప్రారంభించాను. అక్కడ నేను ఎంతో ప్రయోజనకరమైన అనేక వీడియోలను అప్‌లోడ్ చేశాను.

బహుశా యూట్యూబ్‌లోని ప్రజలు సంచలనాత్మక కంటెంట్‌ను ఇష్టపడతారేమో; నేను నాణ్యమైన కంటెంట్‌ను అందిస్తున్నప్పటికీ, వీక్షణల సంఖ్య చాలా తక్కువగా ఉంది. కేవలం వీక్షణలు పెంచుకోవడం లేదా డబ్బు సంపాదించడం నా లక్ష్యం కాదు—నేను పంచుకునే విషయాలతో ఇంత తక్కువ మంది మాత్రమే నిమగ్నమవ్వడం చూడటం నిరుత్సాహాన్ని కలిగిస్తుంది.

దాదాపు ఏడాదిగా నేను ఆ ఛానెల్‌లో కొత్త వీడియో ఏదీ పోస్ట్ చేయలేదు. ఇప్పటికే ఉన్న వీడియోలను దయచేసి చూడండి; అవి ఇతరులకు నిజంగా ఉపయోగకరంగా ఉన్నాయని నేను భావిస్తే, మరిన్ని వీడియోలను రూపొందించడం కొనసాగిస్తాను. కంటెంట్ మీకు విలువైనదిగా అనిపిస్తే దయచేసి సబ్‌స్క్రైబ్ చేసుకోండి.

నాకు తెలిసిన కొందరు కూడా నేటి యువత అభిరుచులకు అనుగుణంగా "వండర్స్ ఆఫ్ ది వరల్డ్" అనే పేరుతో ఒక యూట్యూబ్ ఛానెల్‌ను ప్రారంభించారు. నేను ఈ ఛానెల్‌కు సలహాదారుడిగా వ్యవహరిస్తాను, అయితే వారు టైటిల్స్ మరియు మొత్తం ప్రెజెంటేషన్‌ను చూసుకుంటారు. దయచేసి దాన్ని కూడా పరిశీలించి, మీ అభిప్రాయం ఏమిటో నాకు తెలియజేయండి.

రెండు లింకులను మీరు కింద ఉన్న కామెంట్స్ విభాగంలో కనుగొనవచ్చు.

ఓట్స్ మంచివేనా?

అవును, ఇవి మంచి ఆహారమే. అయితే, వీటిని విదేశాల నుండి దిగుమతి చేసుకోవడం వల్ల దేశానికి విదేశీ మారకద్రవ్యం ఖర్చవుతుంది.

స్థానికంగా పండించే చిరుధాన్యాలు (మిల్లెట్స్) కూడా అవే పోషక విలువలను కలిగి ఉండటమే కాకుండా, మన రైతులను ప్రోత్సహించేలా ఉంటాయి. రాగులు, జొన్నలు వంటి ధాన్యాలు చాలా మంచి ఎంపికలు (అయితే, మధుమేహం ఉన్నవారు రాగులను మితంగా తీసుకోవాలి).

సోయాలో ప్రోటీన్ ఎక్కువగా ఉన్నప్పటికీ, ఇది ఆరోగ్యానికి అంత మంచిది కాకపోవచ్చు; దీనివల్ల క్యాన్సర్ మరియు థైరాయిడ్ సమస్యలు వచ్చే ప్రమాదం ఉంది.

మొలకెత్తిన గింజలు: వీటిని మొలకలు రెండు నుండి మూడు అంగుళాల పొడవు పెరిగిన తర్వాత తీసుకుంటే, గ్యాస్ సమస్యలు రాకుండా ఉంటాయి.

రోజూ తాగే పానీయాలు, టీ / కాఫీ ఉచితం!

వాటి వల్ల కలిగే వ్యాధులకు చికిత్స, మందులు ఉచితం.

అందరూ కాకపోయినా, కొంతమంది సిగరెట్లు, మద్యం తాగరు. వాటితో వచ్చే వ్యాధులకు మందులు ఉచితం.

గంజాయి ఉచితం. మత్తుపదార్థాలు ఉచితం.

కోక్, పెప్సీ లాగా, ఒక్క లీటరు పది రూపాయలకే. పిజ్జా, బర్గర్లు ఒక డాలర్‌కే.

ఇడ్లీ, దోస, పొంగల్, తెలన్నం, పూరీ కారు అంత చౌక.

మొలకెత్తిన పెసలు, మొలకెత్తిన కందులు, మొలకెత్తిన సెనెగల్, వేరు బక్వీట్ విత్తనాలు, జామకాయ, కూరగాయలు, పాలకూర, దోసకాయలు (ఖీరా) చాలా ఖరీదైన ఆహారం. అంతేనా?

మనందరికీ ఒక బలహీనత ఉంటుంది. మనం దేనికి బానిసయ్యామో దాన్ని సమర్థించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాం. గంజాయి తాగే వారిని అడగండి. గంజాయిని నిషేధించడం అంటే అది ప్రాచీన కాలం నుండి ఉందని, దానికి వేలాది ఆరోగ్య ప్రయోజనాలు ఉన్నాయని చెప్పడమే.

తెల్ల బియ్యం, మైదా, చక్కెర కూడా ఒక రకమైన వ్యసనాలే. వారికి అరవై ఏళ్ల లోపు వయసు లేదు. రెండు మూడు తరాల పాటు సమాజాన్ని నాశనం చేసే విషాలు.

సంకల్పం ఉంటే మార్పు సాధ్యమే. ఆరోగ్యకరమైన ఆహారం ఖరీదైనది కాదు. అది రుచికరంగా ఉండగలదు.

పాఠశాలలో .. నా ఆంటీరూమ్‌లో (అంటెరూమ్: అంటే ఆఫీస్‌కి అనుబంధంగా ఉన్న గది).

స్కూల్ క్యాంటీన్ నుంచి భోజనం చేస్తున్నాను. ఆమ్లెట్స్, కీరా, కుడుములు, బెండకాయ, బెండకాయ, టమాటా కూర, ఉడికించిన గోబీ

గురువు బ్రహ్మ, గురువు విష్ణువు, గురువు సాక్షాత్తు పరమేశ్వరుడు! అది కోవిడ్ పూర్వపు కాలం. ప్రస్తుత పరిస్థితి ఇది.

ఈ రోజు నా అల్పాహారం.

1. డ్రై ఫ్రూట్స్ (వాల్‌నట్, బాదం, పిస్తా)

2. లిచీ పళ్ళు (నిన్న బొప్పాయి; ఎల్లుండి అరటిపండు)

3. ఖీరా

4. కోడిగుడ్డు, తెల్లని బంగారం

5. గోంధ్ ద్రవం (గోంధ్ అంటే గల్ఫ్ ఎడారులలో పెరిగే ఒక చిన్న మొక్క యొక్క కాండం. దీనిని చిన్న చిన్న ముక్కలుగా అమ్ముతారు. ఉత్తర భారతీయులు దీనిని మిఠాయిలు చేయడానికి ఉపయోగిస్తారు. మిఠాయిలు దుకాణాలలో దొరుకుతాయి. రాత్రి ఒక గ్లాసు నీటిలో ఒక చిన్న ముక్క వేసుకుంటే, ఉదయానికి కన్ను కరిగిపోతుంది. ఇది తాగితే కీళ్ళు ఆరోగ్యంగా ఉంటాయి. సైనోవియల్ ద్రవం అనేది ఒక అత్యంత రహస్యం.)

గుడ్డులో తమ వాటా కోసం మా ఇంటి సిబ్బంది నా చుట్టూ చేరారు (జస్సీ. అతని కూతుళ్ళు బ్రౌనీ, బ్లాకీ, బ్లాకీ కూతురు శ్వేతా శ్యామ; చిన్నప్పుడు మమ్మల్ని బంధువుల దగ్గర ఇచ్చేసినప్పుడు, బ్లాకీ కొడుకు థిల్లూ మా ఇంట్లో ఉండకుండానే తిరిగి వచ్చేశాడు).

నా అల్పాహారంలో మంచి కొవ్వులు, ప్రోటీన్, ప్రమాద నివారిణులు, విటమిన్లు, ఖనిజాలు పుష్కలంగా ఉంటాయి, కార్బోహైడ్రేట్లు తక్కువగా ఉంటాయి.

జస్సీ గ్యాంగ్‌కు పిల్లల్లా తినిపించాక కలిగే సానుకూల భావన.. సంతోషకరమైన హార్మోన్లు.

ఒమేగా-3 ఫ్యాటీ యాసిడ్లు

కీరా, బెండకాయ కూర, ఆమ్లెట్, చికెన్ మెజెస్టిక్, చికెన్ 65.. రాత్రి భోజనం సిద్ధం చేస్తున్నాను!

ఇది ఈరోజు మెనూ. ఈరోజు మెనూ ఇదేనన్నమాట. ఉదయం పూట కూరగాయల రసం, వాల్‌నట్లు, బాదం పప్పులు, పిస్తా పప్పులు, ఉడకబెట్టిన గుడ్లు తీసుకున్నాను.

ఈ భూమిపై మానవులు నాలుగు మిలియన్ ఏళ్లుగా జీవిస్తున్నారు.

మిమ్మల్ని, మీ తండ్రిని, మీ తాతను ఇలా మీ వంశక్రమాన్ని వెనక్కి పరిశీలిస్తే, మీకు సుమారు 12 మిలియన్ల మంది పూర్వీకులు ఉంటారు. వరి, గోధుమలు గత 15,000 ఏళ్ల కాలంలోనే అందుబాటులోకి వచ్చాయి; అంతకు ముందు ఉన్న వారంతా వీటిపై ఆధారపడకుండానే జీవించారు. అంతేకాకుండా, అప్పట్లో వినియోగించిన వరి, గోధుమలు నేడు మనం తింటున్న వాటికి పూర్తిగా భిన్నమైనవి. తెల్ల బియ్యం, మైదా, చక్కెర వంటి "విషపూరిత" పదార్థాలు మన ఆహారంలో భాగమై కేవలం అరవై ఏళ్లు మాత్రమే అవుతోంది. ఇటువంటి హానికరమైన పదార్థాలను కనీసం ఒక నెల—లేదా కనీసం మూడు నెలల పాటు—మానుకోవడం మీకు కష్టమనిపిస్తుందా? ఉబ్బిన, పెద్దదైన పొట్టతో దైనందిన జీవితాన్ని గడపడం కంటే, వీటిని వదిలేయడం అంత కష్టమైన పనేనా?

నేను షేర్ చేసిన డైట్ పోస్ట్‌కు సంబంధించి ఫేస్‌బుక్ స్నేహితులు మెసెంజర్‌లో అడిగిన ప్రశ్నలు మరియు వాటికి నా సమాధానాలు ఇక్కడ ఉన్నాయి:

1. చికెన్, మటన్, చేపలు, గుడ్లు, పనీర్, జామపండ్లు, బ్రోకలీ, పుట్టగొడుగులు, మొలకెత్తిన గింజలు, అలాగే రకరకాల కూరగాయలు మరియు ఆకుకూరలను మీ ఆహారంలో చేర్చుకోండి. వీటితో పాటు రోజుకు ఒకసారి వాల్‌నట్స్ (అక్రోట్లు), బాదం మరియు పిస్తా పప్పులను కూడా తీసుకోండి.

రోజుకు మూడు పూటలా వీటినే తినండి (మూడు నెలల పాటు ఇలా చేయండి; ఆ తర్వాత, బ్రౌన్ రైస్ లేదా చిరుధాన్యాలను—జొన్నలు, సజ్జలు, రాగులు వంటివి—తక్కువ పరిమాణంలో చేర్చుకోవచ్చు).

మీకు నచ్చిన పద్ధతిలో వండుకోవచ్చు. నూనెను ఉపయోగించవచ్చు, కానీ ఉప్పు తక్కువగా వేయండి. మసాలా దినుసులను కూడా వాడవచ్చు, అయితే పరిమితంగా ఉండాలి. దోసకాయ, కీరదోస వంటి కూరగాయలను పచ్చిగా తినవచ్చు; మిగిలిన వాటిని వేయించుకోవచ్చు (stir-fry) లేదా సాంబార్‌లా చేసుకోవచ్చు—ఇది పూర్తిగా మీ వ్యక్తిగత రుచిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. ఉదాహరణకు, ఉదయం కూరగాయల జ్యూస్, మధ్యాహ్నం వేయించిన కూరలు (stir-fry), రాత్రికి సాంబార్ తీసుకోవచ్చు—ఇలా ఎలాగైనా ప్లాన్ చేసుకోవచ్చు. కేవలం అన్నం, చపాతీ వంటి పదార్థాలకు దూరంగా ఉంటే చాలు. అంతే!

ఒకేసారి వండుకుని మూడు పూటలా తినవచ్చా అని అడుగుతున్నారు—మరి మీరు ప్రతిరోజూ ఒకే రకమైన ఆహారం (ఉదాహరణకు అన్నం) తింటారు కదా? అప్పుడు మీకు విసుగు కలగదా? మీరు సాధారణంగా ఎలా వండుకుంటారో అలాగే వండుకోండి—తేడా ఏంటంటే, ఇందులో బియ్యం, గోధుమలు ఉండవు అంతే. ఎలా వండుకోవాలనేది మీ ఇష్టం, అది మీ రుచికి సంబంధించిన విషయం.

"ఇలాంటి ఆహారం తీసుకోవడం కష్టంగా అనిపిస్తుంది" అని కొందరు చెప్పారు. కానీ, అధిక రక్తపోటు (BP), గ్యాంగ్రీన్, గుండెపోటు, కీళ్ల నొప్పులు వంటి ఆరోగ్య సమస్యలను ఒక్కసారి ఆలోచించండి.

బియ్యం, గోధుమలు, చక్కెర లేదా మైదా పిండిని ఉపయోగించకుండా రుచికరమైన భోజనాన్ని సిద్ధం చేసుకోలేమా? ఒక్కసారి ఆలోచించండి.

రెండవ తరగతి చదువుతున్న ఒక బాలుడు...

మొన్న, తన ఉపాధ్యాయుడు తనను కొట్టాడని పోలీసులకు ఫిర్యాదు చేశాడు.

ఆ బాలుడి ధైర్యాన్ని చూసి పోలీసులు, మీడియా అతడిని ఎంతగానో మెచ్చుకున్నారు.

నిన్న... అతను ఒక కల్లు దుకాణంలో, చేతిలో కల్లు సీసాతో పట్టుబడ్డాడు.

ఉపాధ్యాయులు ఇక బోధనా వృత్తిని మీడియాకు, పోలీసులకు వదిలేసి, వేరే ఏదైనా పని చూసుకోవాల్సిన రోజులు ఎంతో దూరంలో లేవు.

నిన్న ఉదయం కార్బ్ డైట్ అనే పోస్ట్ గురించి..

1. ఈ డైట్ కేవలం డయాబెటిస్ ఉన్నవారి కోసమే కాదు. ఆరోగ్యంగా ఉండాలనుకునే ఎవరైనా దీనిని తీసుకోవచ్చు. వయసుతో సంబంధం లేదు.

2. ఇది కీటో డైట్ కాదు. నేను మీకు ప్రతిసారీ కాయగూరలు (కేవలం డంపా కూర కాదు) తీసుకోమని చెప్పాను. బెండకాయ, తమలపాకు, పులుసు, వంకాయ వంటి కూరగాయలు శరీరంలో కార్బోహైడ్రేట్ల పరిమాణాన్ని తగ్గించగలవు. ఇవి సంక్లిష్ట కార్బోహైడ్రేట్లు. ఇవి సరిపోతాయి. నేను ప్రతిరోజూ కిలోల కొద్దీ బరువులతో వ్యాయామం చేస్తున్నాను. అర్థం చేసుకోగలవారు. పండ్లలో పీచ్‌లు శరీరానికి మంచివి. దీనితో ఎసిడిటీ, మలబద్ధకం సమస్యలు పోతాయి. నేను మీకు తగినంత నీరు తాగమని చెప్పాను.

2. ఈ డైట్ శరీరంలోని అదనపు కొవ్వును తగ్గిస్తుంది. బరువు తగ్గుతుంది. ఉప్పు తగ్గించుకోవాలి. దీనివల్ల బీపీ తగ్గుతుంది. సన్నగా, చురుకుగా మారతారు. మెదడు చురుకుగా మారుతుంది.

3. ప్రతిరోజూ వాల్‌నట్‌లు తీసుకోవడం వల్ల మంచి కొలెస్ట్రాల్ పెరిగి, చెడు కొలెస్ట్రాల్ తగ్గుతుంది. రక్తంలోని గడ్డలు పక్షవాతం మరియు స్ట్రోక్ వచ్చే అవకాశాలను తగ్గిస్తాయి. రోజుకు కనీసం ముప్పై నిమిషాలు ఎండలో నడవమని నేను మీకు చెప్పాను. దానివల్ల విటమిన్ డి లభిస్తుంది. కార్డియో వ్యాయామం గుండె మరియు శ్వాసకోశ వ్యాధులను ఆరోగ్యంగా ఉంచుతుంది.

ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, మానవుడు భూమిపై పుట్టినప్పటి నుండి ఇప్పటి వరకు, 99% సమయం అతను ఇలాంటి ఆహారాన్నే తీసుకున్నాడు.

కింది ఫోటో చూడండి. క్రీడా ఉపాధ్యాయులకు ఫిట్‌నెస్ పరీక్ష నిర్వహిస్తున్న ఈ 23 ఏళ్ల యువకుడు, తాను స్వయంగా దానిని పాటిస్తూ, ఫలితాన్ని అనుభవిస్తూ, మీకు ఉచితంగా విలువైన సమాచారాన్ని అందిస్తున్నాడు.

కళ్ల కింద నల్లటి వలయాలు, ఫ్యామిలీ ప్యాక్‌తో గుడ్ల నిపుణులైన మామయ్యలు. ఇది కీటో డైట్ అయినా ఈ వ్యక్తి పట్టించుకోడు. అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోండి.. తాను కిందకు దిగుతానని అనుకుంటూ ముందుకు సాగుతూనే ఉంటాడు.

యుద్ధాలను ఆపడానికి అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్‌లో ఆకస్మిక మార్పు వెనుక కారణం & చివరి మాటలు|ప్రపంచ వింతలు

తక్కువ కార్బోహైడ్రేట్ల ఆహారం:

అంటే పిండి పదార్థాలు తక్కువగా ఉండే ఆహారం. ఇది చక్కెరను నియంత్రించడానికి, శరీరంలోని కొవ్వును కరిగించి ఆరోగ్యకరంగా సన్నబడటానికి, బీపీని అదుపులో ఉంచుకోవడానికి ఉపయోగపడుతుంది.

శాకాహారం: పనీర్, పుట్టగొడుగులు, జామకాయ, మొలకెత్తిన బఠానీలు, బ్రోకలీ.. మరియు కూరగాయలు (బంగాళాదుంప కూరల వంటివి అవసరం లేదు), ఆకుకూరలు, వాల్‌నట్‌లు, బాదం, పిస్తా.

మాంసాహారం: చికెన్, మటన్, చేపలు, కోడి గుడ్డులోని తెల్లసొన మరియు పచ్చసొన.

వీటిని రోజుకు మూడుసార్లు తినాలి. వారానికి ఒకసారి బ్రౌన్ రైస్ తినాలి. మాంసాహారంతో పాటు ప్రతిసారీ కూరగాయలు తప్పనిసరిగా తినాలి.

ప్రతిరోజూ నాలుగు లీటర్ల నీరు త్రాగాలి. అరగంట పాటు ఎండలో నడవాలి.

ఈ రకమైన ఆహారాన్ని మూడు నెలల పాటు పాటిస్తే మంచి ఫలితాలు వస్తాయి. దానితో పాటు కొద్దిగా బ్రౌన్ రైస్ కూడా తినవచ్చు.

మొదటి మూడు నెలల పాటు బియ్యం మరియు గోధుమలతో చేసిన పదార్థాలను ముట్టుకోకూడదు. చక్కెర, మైదా వంటివి విషంతో సమానం. జీవితంలో వాటిని ముట్టుకోవద్దు. మూడు నెలల డైటింగ్ తర్వాత షుగర్ లెవెల్‌ను బట్టి సాయంత్రం పండ్లు తీసుకోవచ్చు. నాకు పదేళ్ల క్రితం డయాబెటిస్ ఉన్నట్లు నిర్ధారణ అయింది, నేను నాలుగు అరటిపండ్లు తిన్నా కూడా నా రీడింగ్ 130 దాటదు.

జెనరిక్ మందుల గురించి నేను నిన్న పంచుకున్న పోస్ట్‌కు సంబంధించి:

1. జెనరిక్ మందులు సాధారణ ఫార్మసీలలో కూడా లభిస్తాయి—ఒకసారి చూసుకోవడం మంచిది. {మీరు ఫార్మసీకి ఎప్పుడు వెళ్ళాలి? మీరు మందును ఎప్పుడు తీసుకోవాలి?}

2. కొన్ని దుకాణాలు జెనరిక్ మందులను అధిక ధరలకు అమ్ముతాయి; ఇది ప్రాథమికంగా మోసమే. సాధారణంగా, జెనరిక్ మందులు బ్రాండెడ్ వాటి కంటే 75–80% చౌకగా ఉండాలి. మీకు ధర గురించి సందేహం ఉంటే, మీరు 'జన్ ఔషధి' (లేదా అలాంటి జెనరిక్ మందుల) దుకాణాలలో సరిచూసుకోవచ్చు, ఇవి ప్రత్యేకంగా జెనరిక్ మందులను అమ్మడం కోసమే ఉంటాయి.

3. నా పోస్ట్‌లో నేను ప్రస్తావించిన 'మెట్‌ఫార్మిన్' అనేది ఒక బ్రాండ్ పేరు, జెనరిక్ పేరు కాదని కొంతమంది స్నేహితులు వ్యాఖ్యానించారు. నిజానికి, 'మెట్‌ఫార్మిన్' అనేది ఒక జెనరిక్ పేరు. మరో ఉదాహరణ చెప్పాలంటే: 'డోలో 650' అనేది బ్రాండ్ పేరు, అయితే 'పారాసెటమాల్' అనేది జెనరిక్ పేరు.

మెట్‌ఫార్మిన్‌తో నా వ్యక్తిగత అనుభవం విషయానికొస్తే: నాకు 2011లో మధుమేహం ఉన్నట్లు నిర్ధారణ అయింది. ఒక మల్టీప్లెక్స్‌లో (ప్రసాద్స్ మల్టీప్లెక్స్) రక్తంలో చక్కెర పరీక్ష చేయించుకున్న తర్వాత, దాదాపు యాదృచ్ఛికంగా ఈ విషయం నాకు తెలిసింది. నేను ఆసుపత్రికి వెళ్ళగా, వారు ఆకలిని తగ్గించే మెట్‌ఫార్మిన్ అనే మందును సూచించారు. ఆరు నెలలు అది తీసుకున్న తర్వాత, నేను చాలా సన్నబడిపోయాను—దాదాపు అస్థిపంజరంలా అయిపోయాను.

ఆ తర్వాత, మధుమేహాన్ని ఎలా నియంత్రించుకోవాలో పరిశోధించి, సరైన ఆహారం గురించి తెలుసుకున్నాను. నేను ఆ మందు తీసుకోవడం ఆపేశాను, అప్పటి నుండి చాలా కాలంగా నా రక్తంలో చక్కెర అదుపులో ఉంది. నేను సన్నబడ్డాను కూడా, కానీ ఇంకా కొద్దిగా పొట్ట ఉండేది. గత జూలైలో, నా జిమ్ ట్రైనర్ సలహా మేరకు, నేను తక్కువ కార్బోహైడ్రేట్లు ఉన్న ఆహారాన్ని అనుసరించడం మొదలుపెట్టాను—ఇందులో భాగంగా రోజూ మూడు పూటలా ప్రధానంగా కూరగాయలు, గుడ్లు, చికెన్, మరియు మటన్‌తో పాటు, రోజుకు ఒకసారి కొద్ది మొత్తంలో వాల్‌నట్స్, బాదం, మరియు పిస్తాలు తీసుకుంటున్నాను. మీరు ఆ ఫోటోలు చూశారా? నేను చాలా సన్నబడ్డాను—నాకు సిక్స్-ప్యాక్ కూడా వచ్చింది! మీరు మెట్‌ఫార్మిన్ తీసుకుంటే, చివరికి ఆకలితో అలమటించి, కదలలేనట్టుగా భావిస్తారు. మీరు సహనంగా ఉండాలి. నేను అదే దారిలో కొనసాగి ఉంటే, బహుశా ఈ రోజు నేను ఇక్కడ ఉండేవాడిని కాదేమో. ఇప్పుడు, నా దగ్గర ఒకప్పుడు ఉన్న "సిక్స్-ప్యాక్" (అంటే అనారోగ్యకరమైన కొవ్వు పొరలు) పోయి, నా శరీరం చాలా సన్నబడింది. ఇదంతా ఈ డైట్ వల్లే సాధ్యమైంది—ప్రస్తుతం నాలో అపారమైన శక్తి ఉంది! ప్రతిరోజూ ఉదయం 8:00 గంటల నుండి సాయంత్రం 6:00 గంటల వరకు నాకు వరుసగా ఇంటర్వ్యూలు ఉంటాయి; అయినా సరే, నా మనస్సు మరియు శరీరం గతంలో కంటే ఎంతో చురుకుగా, వేగంగా పనిచేస్తున్నాయి.

తక్కువ కార్బోహైడ్రేట్లు ఉండే ఈ డైట్‌లో, వారానికి ఒకసారి "కార్బ్ బ్రేక్" (carb break) తీసుకోవాలి—అంటే, ఆ ఒక్క పూట కార్బోహైడ్రేట్లు ఉన్న ఆహారాన్ని తీసుకోవచ్చు. ఈరోజు శనివారం కావడంతో, నేను కాస్త విందు ఆరగించాను—రెస్టారెంట్ నుండి గోంగూర రైస్, పుదీనా రైస్, కార్న్ ఫ్రిట్టర్స్ (మొక్కజొన్న వడలు) మరియు వడలు తెప్పించుకుని తిన్నాను. వారం అంతా నా నాలుక (రుచి మొగ్గలు) నాకు సహకరిస్తుంది కాబట్టి, అప్పుడప్పుడు దానికి నచ్చినవి తినిపించడంలో తప్పు లేదు కదా!

ఈ రాత్రి నేను ఎక్కువ కార్బోహైడ్రేట్లు ఉన్న ఆహారం తీసుకున్నాను. సాధారణంగా అయితే, ఇలా తిన్నప్పుడు రక్తంలో చక్కెర స్థాయిలు (blood sugar levels) ఒక్కసారిగా పెరగాలి కదా? నాకూ ఇదే సందేహం కలిగి, పరీక్షించి చూశాను. రాత్రి భోజనం చేసిన గంటన్నర తర్వాత చక్కెర స్థాయిని పరీక్షించగా—నమ్ముతారో లేదో, నేను అబద్ధం చెప్పడం లేదు—రీడింగ్ 111 అని వచ్చింది! మరో అరగంట తర్వాత చూసినా పెద్దగా తేడా ఏమీ ఉండేది కాదు. ఇక మధుమేహం (diabetes) విషయానికి వస్తే—నేను 2011లోనే దానిని జయించాను. ఒకవేళ అప్పుడు నేను అప్రమత్తం కాకపోతే, బహుశా దిక్కుతోచని స్థితిలో అటు ఇటు తిరిగే చాలామందిలాగే నేను కూడా తయారయ్యేవాడిని... కానీ, నేను నా ఆరోగ్యాన్ని నా ఆధీనంలోకి తీసుకున్నాను. నా ప్రస్తుత ఫిట్‌నెస్‌కు, నా సిక్స్-ప్యాక్‌కు అసలు పునాది—పదకొండేళ్ల క్రితం నాకు మధుమేహం ఉందని తెలియడమే. ఇది కేవలం ఒక వ్యాధి మాత్రమే కాదు, ఒక సవాలు. మీ ఆరోగ్యాన్ని సరిదిద్దుకోవడానికి దొరికిన ఒక అవకాశం—ప్రకృతి మనకు ఇచ్చే హెచ్చరిక: "నీ ఆహారపు అలవాట్లు, నీ జీవనశైలి సరిగ్గా లేవు" అని అది మనకు చెబుతుంది.

ఇటీవల 'అలీతో సరదాగా' (Ali tho Saradaga) అనే కార్యక్రమంలో, ఒక నటి తన భర్త మధుమేహం వల్ల మరణించారని చెబుతూ కన్నీటి పర్యంతం అవ్వడం చూశాను. అది నిజంగా చాలా బాధాకరమైన విషయం.

మధుమేహాన్ని సరైన పద్ధతిలో ఎదుర్కొంటే ఏమవుతుంది? వాసిరెడ్డి అమర్‌నాథ్‌ను చూడండి—ఆయన ఒక సజీవ ఉదాహరణ. ఈరోజు నేను ఇంటర్వ్యూలకు వెళ్తున్నప్పుడు, ఒక ఫోటో తీసి పోస్ట్ చేస్తాను. ప్రజలు ఆశ్చర్యంగా, "ఆయన వయస్సు ఎంత? ఎంత సన్నగా, ఆరోగ్యంగా ఉన్నారో! అస్సలు రోగిలాగే లేరు!" అని అడుగుతున్నారు. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, ఆయన చాలా హుందాగా, ఆకర్షణీయంగా కనిపిస్తున్నారు—ఇదంతా ఆయన అనుసరిస్తున్న ఆరోగ్యకరమైన జీవనశైలి వల్లే సాధ్యమైంది. నేను కూడా దీనికి ఒక ఉదాహరణే—దీనిని ఒక ప్రేరణగా తీసుకోండి.

ఒక వ్యక్తి జీవితంలో 'యవ్వనం' (పరిపక్వ దశ) రెండుసార్లు వస్తుంది. మొదటిసారి, అది అందరికీ సహజంగానే వస్తుంది. ఇక రెండోసారి—వాసిరెడ్డి అమర్‌నాథ్ విషయంలో చూసినట్లుగా—సరైన ఆహారపు అలవాట్లు, క్రమబద్ధమైన వ్యాయామం మరియు క్రమశిక్షణతో కూడిన జీవనశైలి ద్వారా లభిస్తుంది.

నాతో పాటు ఎవరు వస్తున్నారు?

'రెండవ యవ్వనం' (Second Youth) క్లబ్‌లోకి మీకు స్వాగతం! అయితే, దీనికి ఒకే ఒక్క షరతు ఉంది: ఈ 'రెండవ ఇన్నింగ్స్'లో, మీ సమయాన్ని మరియు జ్ఞానాన్ని కొంతవరకు సమాజం కోసం కేటాయించాలి. లేదంటే, కేవలం బరువు పెరగడం తప్ప మరేమీ జరగదు!

టోడా తెగ వివాహ పద్ధతులకు సంబంధించిన తెలియని మరియు ఆసక్తికరమైన విషయాలు | ప్రపంచ వింతలు

ధూమపానం, మద్యం, వ్యాయామశాల (జిమ్), ఆహారం, శరీర కొవ్వు, వయాగ్రా—వీటన్నింటినీ మీరు ప్రస్తావించారు.

మరి, ఓ 'ఫార్మా-సురా' (ఔషధ ప్రపంచపు రాక్షసుడా), ఈ మరణాలను మీరు ఏ వర్గంలో చేరుస్తారు? ఇలాంటి సందేశాలు రోజుకు కనీసం పది వస్తుంటాయి.

జెనరిక్ మందులలో నాణ్యత లోపిస్తుందా?

ఈ రోజుల్లో "జెనరిక్ మందు" అనే పదం తరచుగా వినబడుతోంది. కానీ అసలు జెనరిక్ మందు అంటే ఏమిటి? అవి "అసలైన" (బ్రాండ్ పేరు గల) మందుల కంటే అంత చౌకగా ఎలా ఉండగలవు? వాటికి నిజంగా నాణ్యత ఉంటుందా?

చాలా మందికి ఒక సాధారణ అపోహ ఉంది: ఏదైనా ఖరీదైనది అయితే, అది అధిక నాణ్యత కలిగి ఉంటుందని భావిస్తారు, అదే చౌకగా ఉంటే, దానిని పనికిరానిదిగా కొట్టిపారేస్తారు. ఈ తర్కం జెనరిక్ మందులకు కూడా వర్తిస్తుందా?

ఒక మందును—అది టాబ్లెట్ అయినా, సిరప్ అయినా, లేదా ఇంజెక్టబుల్ అయినా—అసలు ఎలా ఉత్పత్తి చేస్తారు? అసలు మందు అంటే ఏమిటి?

ఒక నిర్దిష్ట వ్యాధికి ఒక నిర్దిష్ట మందు సరైన చికిత్స అని ఎలా నిర్ధారిస్తారు? ఫార్మాస్యూటికల్ కంపెనీలు మందులను తయారు చేస్తాయి, ఇవి ప్రాథమికంగా వివిధ రసాయన పదార్థాల కలయికలు.

ఒక మందును అభివృద్ధి చేయడానికి అనేక మంది శాస్త్రవేత్తలతో కూడిన విస్తృతమైన పరిశోధన అవసరం—ఈ ప్రక్రియ కొన్నిసార్లు సంవత్సరాల తరబడి సాగవచ్చు. ఇక్కడే ఖర్చులు తలెత్తుతాయి.

ఖర్చులలో శాస్త్రవేత్తల జీతాలు, ప్రయోగశాల కార్యకలాపాలు, ఇంకా మరెన్నో ఉంటాయి; ఒకే ఔషధాన్ని అభివృద్ధి చేయడానికి కొన్నిసార్లు వందల కోట్ల రూపాయలు ఖర్చవుతుంది. ఒక మందును అభివృద్ధి చేసిన తర్వాత, దానిని వెంటనే మార్కెట్లోకి విడుదల చేయరు. దాని సామర్థ్యాన్ని మరియు సంభావ్య దుష్ప్రభావాలను అంచనా వేయడానికి, అది కఠినమైన, బహుళ-దశల పరీక్షలకు గురవుతుంది. మొదట కోతుల వంటి జంతువులపై, ఆ తర్వాత మానవ వాలంటీర్లపై ప్రయోగాలు నిర్వహిస్తారు. ఒక కొత్త, ప్రయోగాత్మక ఔషధాన్ని తమ సొంత శరీరంపై పరీక్షించుకోవడంలో గణనీయమైన ప్రమాదం ఉంటుంది—మరణించే అవకాశం కూడా ఉంది. అందువల్ల, అటువంటి ప్రయోగాలకు స్వచ్ఛందంగా ముందుకువచ్చేవారికి భారీ మొత్తంలో చెల్లింపులు చేస్తారు. పరిశోధన మరియు అభివృద్ధి నుండి పరీక్షలు మరియు తుది ఆమోదం వరకు, ప్రతి దశలోనూ అయ్యే ఖర్చులు అపారమైనవి. అన్ని దశలలోనూ ఒక ఔషధం ప్రభావవంతంగా ఉందని నిరూపించబడితే, ఔషధ నియంత్రణ సంస్థ దానికి ఆమోదం మరియు పేటెంట్‌ను మంజూరు చేస్తుంది.

పేటెంట్ అంటే ఏమిటి?

ఫేస్‌బుక్‌లో నా స్నేహితుల నుండి నాకు తరచుగా ఫిర్యాదులు వస్తుంటాయి: "సార్, ప్రజలు మీ పేరుకు బదులుగా మీ సందేశాలను వారి సొంత పేర్లతో పోస్ట్ చేస్తున్నారు. మీరు మీ జ్ఞానాన్ని, అనుభవాన్ని ఉపయోగించి, అధ్యయనం చేసి, ఈ పోస్టులను రూపొందించడానికి ఇంత సమయం వెచ్చించిన తర్వాత—ఇతరులు మీ పేరు కూడా ప్రస్తావించకుండా వాటిని తమవిగా పంచుకోవడం అన్యాయమని ఈ స్నేహితులు భావిస్తున్నారు." అయ్యా, ప్రజలకు వివిధ అంశాలపై అవగాహన కల్పించేందుకు నేను ఇటువంటి విషయాలను పోస్ట్ చేస్తుంటాను; ఇది నాకు ఒక సానుకూల అనుభూతిని ఇస్తుంది. ప్రజలు అప్రమత్తంగా ఉండటమే అసలైన అవసరం. నా పేరు ఉన్నా లేకపోయినా, ఈ పోస్ట్‌లను పంచుకునే వారికి ఏదైనా సందేహం ఉంటే, సమాధానాలు చెప్పడానికి నేను ఎప్పుడూ సిద్ధమే.

కోవిడ్-19 గురించి, అలాగే విద్యాపరమైన మరియు సామాజిక అంశాల గురించి పోస్ట్ చేయడం నాకో అలవాటు మాత్రమే, వృత్తి కాదు. వీటి ద్వారా నాకు ఎటువంటి ఆదాయం రాదు; సామాజిక బాధ్యతతో, నా ఖాళీ సమయంలో నేను ఇలా చేస్తుంటాను. ఈ పని వల్ల నాలో ఒక సానుకూల భావన కలిగి, 'హ్యాపీ హార్మోన్లు' (happy hormones) విడుదలవుతాయి; దీనివల్ల నాకు ఆనందంతో పాటు మంచి ఆరోగ్యం కూడా లభిస్తుంది. ఇంతకంటే ఇంకేం కావాలి? పెద్దలు చెప్పినట్లు, "మంచి చేస్తే మంచి జరుగుతుంది." అలాగే, "ఎవరికీ హాని చేయకు, లేదంటే నీకే హాని కలుగుతుంది" అనే హెచ్చరిక కూడా ఇదే కోవకు చెందుతుంది.

నా వ్యక్తిగత దృక్పథం వేరు కావచ్చు, కానీ ఫార్మాస్యూటికల్ కంపెనీలకు సంబంధించిన పరిస్థితి ఒక వ్యవస్థాగతమైన అంశం. కోట్ల రూపాయలు పెట్టుబడి పెట్టి, ఏళ్ల తరబడి క్లినికల్ ట్రయల్స్ నిర్వహించిన తర్వాత, వేరే కంపెనీలు వచ్చి అదే మందును కాపీ చేసి అమ్మేస్తే ఏమవుతుంది?

ఒకవేళ ఇలా కాపీ చేయడానికి అనుమతి ఉంటే, కొత్త మందులను అభివృద్ధి చేయడానికి ఏ కంపెనీ కూడా ముందుకు రాదు. పరిశోధన మరియు అభివృద్ధి (R&D) ఆగిపోతాయి, శాస్త్రీయ పురోగతి స్తంభించిపోతుంది. అందుకే 'పేటెంట్లు' (patents) ఉంటాయి.

పేటెంట్ అనేది ఒక మేధో సంపత్తి హక్కు (intellectual property right). అంటే, ఒక నిర్దిష్ట కంపెనీ ఒక మందును అభివృద్ధి చేసిందని మరియు నిర్ణీత కాలం వరకు—ఉదాహరణకు, రాబోయే పదేళ్ల పాటు—దానిపై ప్రత్యేక హక్కులను కలిగి ఉందని అర్థం. దీనివల్ల ఆ మందును తయారు చేసే ఏకైక హక్కు ఆ కంపెనీకే ఉంటుంది, వేరెవరూ దానిని కాపీ చేయడానికి వీలుండదు.

దీనికి సంబంధించి అంతర్జాతీయ ఒప్పందాలు ఉన్నాయి; ఒక దేశంలో పొందిన పేటెంట్‌ను సాధారణంగా ఇతర దేశాలు కూడా గుర్తించాల్సి ఉంటుంది. 'జనరల్ అగ్రిమెంట్ ఆన్ టారిఫ్స్ అండ్ ట్రేడ్' (GATT) వంటి ఒప్పందాల ద్వారా ఇది సాధ్యమవుతుంది; దీనిపై సంతకం చేసిన దేశాలు పేటెంట్ హక్కులను గౌరవించడానికి అంగీకరిస్తాయి. ఉదాహరణకు, గడియారాలనే తీసుకుందాం: స్విట్జర్లాండ్‌లో తయారైన ఒక గడియారం ధర 30 లక్షల రూపాయలు ఉండవచ్చు, అదే సమయంలో చైనాలో దొరికే, అసలు దానితో పోలిస్తే ఏమాత్రం తేడా లేని ఒక నకిలీ గడియారం కేవలం మూడు వందల రూపాయలకే లభించవచ్చు. ఇలాంటి నకిలీ వస్తువులను భారీ స్థాయిలో ఉత్పత్తి చేసే కేంద్రంగా చైనా మారింది. పేటెంట్ హక్కులు ఒక విస్తారమైన అంశం, దీని గురించి నేను భవిష్యత్తులో రాబోయే ఒక పోస్ట్‌లో వివరిస్తాను. సరళంగా చెప్పాలంటే, ఒక పేటెంట్ ఒక వ్యక్తికి లేదా కంపెనీకి ఒక నిర్దిష్ట కాల వ్యవధి పాటు ఒక ఉత్పత్తి యొక్క తయారీపై ప్రత్యేక నియంత్రణను మంజూరు చేస్తుంది.

ఒక కంపెనీ పేటెంట్‌ను పొందిన తర్వాత, అది ఆ ఔషధాన్ని మార్కెట్‌లోకి తీసుకువస్తుంది. ధర నిర్ణయంలో ప్రత్యక్ష ఉత్పత్తి ఖర్చులే కాకుండా, పరిశోధన మరియు నియంత్రణ ఆమోద ప్రక్రియ సమయంలో అయిన ఖర్చులు కూడా ఉంటాయి—ఇది సహజమైన మరియు న్యాయమైన పద్ధతి.

అయితే, పేటెంట్ హక్కులు కాలపరిమితితో కూడుకున్నవి—ఉదాహరణకు, ఐదు, ఏడు, లేదా పది సంవత్సరాల పాటు ఉంటాయి. ఈ కాలంలో, పేటెంట్ హక్కుదారుకు (లేదా వారి అధీకృత భాగస్వాములకు) మాత్రమే ఆ ఉత్పత్తిని తయారు చేసే హక్కు ఉంటుంది.

అయితే, పేటెంట్ గడువు ముగిసిన తర్వాత, ఏ కంపెనీ అయినా ఆ మందును ఉత్పత్తి చేయడానికి స్వేచ్ఛగా ఉంటుంది.

పేటెంట్ గడువు ముగిసిన తర్వాత ఇతర కంపెనీలు తయారు చేసి, అసలు బ్రాండ్ పేరు లేకుండా అమ్మే మందులను "జెనరిక్" మందులు అంటారు. బ్రాండెడ్ మందులు ఖరీదైనవి. ఎందుకు? ఎందుకంటే, ఇంతకు ముందే చెప్పినట్లుగా, వాటి పరిశోధన మరియు అభివృద్ధికి అయిన ఖర్చులను వాటి ధరలో కలుపుతారు. అయితే, జెనరిక్ మందులు భిన్నంగా ఉంటాయి. ఒక ఉదాహరణ చూద్దాం.

మెట్‌ఫార్మిన్ ఒక బ్రాండెడ్ మందు.

ఉదాహరణకు, గ్లూకోఫేజ్ అనే మందును తీసుకోండి. బ్రాండెడ్ వెర్షన్ మరియు దాని జెనరిక్ వెర్షన్ రెండింటిలోనూ ఖచ్చితంగా అవే రసాయన పదార్థాలు ఉంటాయి—ఇది ఒకే మందు, కేవలం వేర్వేరు పేర్లతో పిలవబడుతుంది. బ్రాండెడ్ ఉత్పత్తులు అధిక ధరకు అమ్ముడవుతాయి, అయితే జెనరిక్ వెర్షన్లు చాలా సరసమైనవి.

ఇది చదివిన తర్వాత, సహజంగానే ఒక ప్రశ్న తలెత్తవచ్చు: పేటెంట్ అమలులో ఉన్నంత కాలం అధిక ధర వసూలు చేయడం న్యాయమైనది మరియు నైతికమైనది అయినప్పటికీ, పేటెంట్ గడువు ముగిసిపోయి, ఇతర కంపెనీలు అదే మందును అసలు ధరలో 20% వంటి తక్కువ ధరకు ప్రవేశపెట్టినప్పుడు, ఎవరైనా ఆ ఖరీదైన బ్రాండెడ్ వెర్షన్‌ను ఎందుకు కొనసాగిస్తారు? అసలు కంపెనీ దాని ధరను తగ్గించలేదా? మీరు ఈ విధంగా ఆలోచిస్తుంటే, మీకు సాధారణ ప్రజల అమాయకత్వం గురించి గానీ, ఫార్మాస్యూటికల్ మార్కెటింగ్ యొక్క శక్తివంతమైన ప్రభావం గురించి గానీ అవగాహన లేదని అర్థం.

కొంతమంది ఇలా అనుకోవచ్చు, "జెనరిక్ మందులా? అవి చాలా చవకైనవి—అవి కేవలం 'కార్మిక వర్గం' వారికోసమో లేదా తక్కువ ఆదాయం ఉన్నవారికోసమో కాదా? మేము 'ఉన్నత వర్గానికి' చెందినవాళ్ళం—మాకు బ్రాండెడ్ ఉత్పత్తులే కావాలి." ఇది ఫార్మాస్యూటికల్ కంపెనీల మార్కెటింగ్ వ్యూహాల ద్వారా తరచుగా పెంపొందించబడే ఒక ఆలోచనా విధానం. మీకు విషయం అర్థమైంది కదూ?

మన ప్రభుత్వాలు జెనరిక్ మందుల వాడకాన్ని చురుకుగా ప్రోత్సహిస్తున్నాయి. అయితే, అసలు మందుల అవసరాన్ని నివారించడమే ఉత్తమమైన మార్గం—సమతుల్య ఆహారంతో ఆరోగ్యకరమైన జీవనశైలిని పాటించండి, తగినంత నీరు తాగండి, ఒత్తిడిని అదుపులో ఉంచుకోండి, పుష్కలంగా వ్యాయామం చేయండి, సానుకూల కార్యకలాపాలలో పాల్గొనండి, మరియు "సంతోషకరమైన హార్మోన్ల" విడుదలను ప్రోత్సహించండి. ఆహారమే ఉత్తమమైన ఔషధం. అయినప్పటికీ, మీరు అనారోగ్యానికి గురై మందులు అవసరమైతే, జెనరిక్ రకాలను ఎంచుకోండి. మీ డబ్బును ఆదా చేసుకోండి—మీకు అదనపు నిధులు ఉంటే, వాటిని ఒక మంచి కార్యానికి ఉపయోగించండి.

మీ డాక్టర్ నుండి ప్రిస్క్రిప్షన్ ఉన్నప్పుడు, దానిని జెనరిక్ మందులలో ప్రత్యేకత కలిగిన ఫార్మసీకి తీసుకువెళ్ళండి. అక్కడి ఫార్మసిస్ట్ మీకు సరైన మందును అందిస్తారు. ప్రిస్క్రిప్షన్‌పై ఉన్న పేరు, అందించిన మందుపై ఉన్న పేరుకు భిన్నంగా ఉన్నప్పటికీ, ఇది కేవలం బ్రాండ్ పేరులో తేడా మాత్రమేనని అర్థం చేసుకోండి—వాటిలోని రసాయన కూర్పు ఖచ్చితంగా అలాగే ఉంటుంది.

జెనరిక్ మందులు చవకైనవి, అయినప్పటికీ అవి అదే నాణ్యతను అందిస్తాయి. అవసరమైనప్పుడు జెనరిక్ మందులను కొనండి. మీ ప్రాంతంలో జెనరిక్ మందులు ఎక్కడ దొరుకుతాయి? గూగుల్‌ను అడగండి! "తిరుపతి," "వరంగల్," లేదా "ఏలూరులోని జెనరిక్ మెడికల్ షాపులు" అని వెతకండి—వీటి స్థానంలో మీ సొంత ఊరి పేరును చేర్చండి. గూగుల్ మీకు తక్షణమే ఒక జాబితాను అందిస్తుంది. ఒక నిర్దిష్ట దుకాణానికి ఎలా వెళ్లాలో తెలుసుకోవాలా? గూగుల్ మ్యాప్స్‌లో దుకాణం పేరును టైప్ చేయండి, అది మిమ్మల్ని అక్కడికి మార్గనిర్దేశం చేస్తుంది. మీరు ఈ ప్రదేశాలకు వెళ్ళవచ్చు—దాని గురించి పాట పాడాల్సిన అవసరం లేదు (మీకు ఇష్టమైతే ప్రయత్నించవచ్చు!). అన్నట్టు, గూగుల్ ఇన్ని సేవలను ఉచితంగా ఎలా అందిస్తుందో అని మీరు ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా? నిజానికి ఏదీ ఉచితం కాదు—అదొక వ్యాపారం! బహుశా నేను దాని గురించి తర్వాత మరింతగా రాస్తాను.

ఈ పోస్ట్ యొక్క సారాంశం ఏమిటంటే: జెనరిక్ మందులు సురక్షితమైనవి, అదే నాణ్యతను అందిస్తాయి మరియు గణనీయంగా తక్కువ ధరకు లభిస్తాయి. మీకు అవసరమైనప్పుడల్లా తప్పకుండా జెనరిక్ మందులనే ఎంచుకోండి. దయచేసి ఈ పోస్ట్‌ను ఇతరులతో పంచుకోండి—ఫేస్‌బుక్‌లో అయినా, వాట్సాప్ గ్రూపులలో అయినా, లేదా వెబ్‌సైట్‌లో అయినా సరే. అందులో నా పేరు ఉన్నా లేకపోయినా ఫర్వాలేదు; ఎలాగైనా నాకు సంతోషమే. ప్రతి ఒక్కరూ, ప్రతిచోటా, సుఖసంతోషాలతో ఉండాలని ఆశిస్తున్నాను.

విదేశాల్లో వైద్య విద్యను అభ్యసించడం సులభంగా ఎందుకు ఉంటుంది? అదే మన దేశంలో మాత్రం, అందనంత దూరంలో ఉన్న 'పుల్లని ద్రాక్ష'లా ఎందుకు తయారైంది? ఇందులో ఎలాంటి మార్పులు రావాలి? - వాసిరెడ్డి అమర్‌నాథ్

నేను ఇప్పుడే పుతిన్‌తో మాట్లాడాను.

"ఈ యుద్ధం ఎందుకు?" అని అడిగాను. దానికి పుతిన్ ఇలా చెప్పారు: "ఉక్రెయిన్ నాటోలో చేరకూడదని నేను వారించాను. కానీ జెలెన్‌స్కీ అమెరికా ముందు మోకరిల్లాలని పట్టుబట్టాడు, అందుకే అతనికి తగిన గుణపాఠం చెప్పాల్సి వచ్చింది." అప్పుడు నేను ఇలా అన్నాను: "అయితే, అదే జరిగింది మరి!!"

అతను నాకు అమెరికా లేదా రష్యా పదవిని, కనీసం ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ (WHO)లో ఏదైనా కీలక బాధ్యతను ఇస్తాడని అంటున్నావా?

ఇందులో ఏముందిలే, అంతా సవ్యంగానే జరుగుతుంది కదా! బాబూ... కనీసం నీకు నువ్వే ఏదైనా మంచి పదవిని సిఫార్సు చేసుకుని, మంచి పనులు చేయి. అది ప్రజా శాంతి పార్టీ అయినా, విజయ శాంతి పార్టీ అయినా సరే—నేను అందులో చేరిపోతాను!

1. ఒక ప్రభుత్వ రెసిడెన్షియల్ పాఠశాలలో, 8 నుండి 10వ తరగతి వరకు చదువుతున్న విద్యార్థుల ప్రవర్తనను ఎలా అదుపు చేయాలో తెలియక ఉపాధ్యాయులు తీవ్ర ఆందోళనకు గురవుతున్నారు. విద్యార్థులు ప్రతి వారం లేదా పక్షం రోజులకు ఒకసారి ఇంటికి వెళ్లాలని పట్టుబట్టి, రెండు మూడు రోజులు గడిపి తిరిగి వస్తుంటారు. అలా తిరిగి వచ్చేటప్పుడు, వారు రహస్యంగా మొబైల్ ఫోన్లను వెంట తెచ్చుకుంటారు. రాత్రిపూట ఉపాధ్యాయులకు తెలియకుండా, ఆ ఫోన్లలో అశ్లీల కంటెంట్‌ను చూస్తుంటారు. ఈ విషయాన్ని పాఠశాల ప్రధానోపాధ్యాయురాలు నాతో పంచుకుంటూ, "ఏం చేయాలో చెప్పండి; పదవ తరగతి పరీక్షలు దగ్గరపడుతున్నాయి" అని ఆవేదన వ్యక్తం చేశారు. విద్యార్థులు రహస్యంగా చూస్తున్న ఆ కంటెంట్ అశ్లీలమైనదని సులభంగానే అర్థం చేసుకోవచ్చు.

2. అనంతపురం జిల్లాలోని ఒక ప్రభుత్వ పాఠశాలలో, పదవ తరగతి విద్యార్థులు మద్యం సేవించి పాఠశాలకు రావడం సర్వసాధారణమైపోయింది. ఉపాధ్యాయులపై దాడులు తరచుగా జరుగుతున్నాయి. పాఠశాల ఫర్నిచర్‌ను ధ్వంసం చేయడం, విద్యార్థుల మధ్య గొడవలు జరిగి కొట్టుకోవడం వంటివి నిత్యకృత్యమయ్యాయి. ఇటువంటి ప్రవర్తనను చూసి ఉపాధ్యాయులు కన్నీరుమున్నీరుగా విలపిస్తున్నారు; కొన్ని సందర్భాల్లో వారు పోలీసులను ఆశ్రయించాల్సిన పరిస్థితి కూడా ఏర్పడింది.

హైదరాబాద్‌లోని ప్రైవేట్ పాఠశాలల్లో కూడా విద్యార్థులు ఒకరిపై ఒకరు భౌతిక దాడులకు పాల్పడటం తరచుగా జరుగుతోంది. ఇలాంటి ఒక ఘటనలో, ఒక విద్యార్థి ప్రాణాలనే కోల్పోయాడు.

4. బెంగళూరు నగరంలో, ఆన్‌లైన్ తరగతుల సమయంలో విద్యార్థులు తమ మహిళా ఉపాధ్యాయుల ఫోటోలను స్క్రీన్‌షాట్లు తీసి, వాటిని ఆన్‌లైన్‌లో పోస్ట్ చేస్తున్నారు. అంతేకాకుండా, ఆ ఉపాధ్యాయుల శరీర భాగాల గురించి అసభ్యకరమైన వ్యాఖ్యలను కూడా జత చేస్తున్నారు. ఇటువంటి వేధింపులను భరించలేక, చాలామంది మహిళా ఉపాధ్యాయులు వృత్తిని వదిలిపెట్టే పరిస్థితికి చేరుకున్నారు.

5. హైదరాబాద్‌లో, పదవ తరగతి చదువుతున్న ఒక బాలుడు—వీరి కుటుంబానికి మెడికల్ షాపు ఉంది—రాత్రి 2:00 గంటల వరకు గదిలో తలుపు వేసుకుని మొబైల్ ఫోన్‌లో ఏదో ఒకటి చేస్తూ గడుపుతాడు. తల్లిదండ్రులు ప్రశ్నిస్తే, వారిపైనే తిరగబడి దాడి చేస్తాడు. ఒకసారి తన తండ్రిని గదిలోంచి బయటకు నెట్టేసి, రాత్రి 1:00 గంట వరకు లోపలి నుండి గడియ పెట్టుకున్నాడు. తరచుగా ఏడుస్తూ, కొండ పైనుంచి దూకేస్తానని బెదిరిస్తుంటాడు. అదే పాఠశాలలో తొమ్మిదవ తరగతి చదువుతున్న ఒక బాలిక, రాత్రి 1:00 గంట వరకు ఇతనితో వీడియో చాట్ చేస్తుంటుంది. ఈ చాట్‌లలో ఎలాంటి సంభాషణలు జరుగుతాయో అతని తల్లిదండ్రులకు ఏమాత్రం తెలియదు.

6. హైదరాబాద్‌లోని గాంధీ నగర్‌లో, పదవ తరగతి చదువుతున్న ఒక బాలుడు రాత్రంతా పబ్జీ ఆడుతూ గడుపుతాడు. అతను ఆన్‌లైన్ తరగతులకు హాజరుకాడు, పాఠశాలకు వెళ్ళడానికి నిరాకరిస్తాడు, తన గది తలుపుకు తాళం వేసుకుని ఉంటాడు, మరియు తన చుట్టూ ఉన్న ప్రతి ఒక్కరినీ బెదిరిస్తాడు.

7. హైదరాబాద్‌లోని ఎల్.బి. నగర్‌లో, ఒక బాలుడు పాఠశాలలో అశ్లీల చిత్రాలు చూస్తుండగా అతని ఉపాధ్యాయుడికి పట్టుబడ్డాడు. ప్రశ్నించిన ఉపాధ్యాయుడిపై దాడి చేసి, అతను పాఠశాల ప్రాంగణం నుండి పారిపోయాడు. మరో ఘటనలో, ఇద్దరు విద్యార్థులు నీళ్ల సీసాలో వోడ్కా కలిపి పాఠశాలకు తీసుకువస్తుండగా పట్టుబడ్డారు.

8. నల్గొండ జిల్లాలోని ఒక మారుమూల గ్రామానికి చెందిన బాలుడు. ఆ గ్రామంలో మొబైల్ నెట్‌వర్క్ సిగ్నల్స్ సరిగా ఉండవు. ఆన్‌లైన్ తరగతులకు హాజరవ్వడానికి, ఆ బాలుడు మరో ఇద్దరితో కలిసి నగరంలో ఒక గదిని అద్దెకు తీసుకున్నాడు. ఈ సమయంలో, అతనికి విస్కీ తాగే అలవాటు ఏర్పడింది. ఇప్పుడు పాఠశాలలు తిరిగి తెరుచుకోవడంతో, విస్కీ ఇస్తే తప్ప తరగతికి వెళ్ళడానికి నిరాకరిస్తున్నాడు, తన కోరిక తీర్చకపోతే ఆత్మహత్య చేసుకుంటానని బెదిరిస్తున్నాడు.

9. విజయవాడలో ఒక తొమ్మిదో తరగతి విద్యార్థి పాఠశాలకు సిగరెట్లు తీసుకువస్తూ పట్టుబడ్డాడు.

10. అరవై శాతం మంది విద్యార్థులు చదువులో పట్టు కోల్పోయారు. వారు గుణకార పట్టికలు, కింది తరగతుల ప్రాథమిక అంశాల వంటి ప్రాథమిక భావనలను మర్చిపోయారు. వారికి చదువుపై ఆసక్తి పోయింది, చదువుపై ఏకాగ్రత చూపడం లేదు, తరగతిలో పాఠాలు వినడం లేదు.

11. అశ్లీల చిత్రాలు చూడటం, సెక్స్ చాట్‌లు లేదా నగ్న వీడియో చాట్‌లలో పాల్గొనడం, మద్యం సేవించడం, ధూమపానం చేయడం, మత్తుపదార్థాలు (గంజాయి వంటివి) వాడటం వంటి కార్యకలాపాలు కొందరికి అలవాటుగా మారాయి. ఉపాధ్యాయులపై దాడులు కూడా సర్వసాధారణమైపోయాయి.

ప్రైవేట్ పాఠశాలలు, తమ ప్రతిష్టకు భంగం కలుగుతుందనే భయంతో లేదా ప్రవేశాలు తగ్గిపోతాయనే భయంతో, ఈ సమస్యల పట్ల తాము ఉదాసీనంగా ఉన్నట్లు నటిస్తున్నాయి. మరోవైపు, ప్రభుత్వ పాఠశాలల ఉపాధ్యాయులు ఇలాంటి సంఘటనలను ఎలా ఎదుర్కోవాలో తెలియక దిక్కుతోచని స్థితిలో ఉన్నారు. కొందరు ఉపాధ్యాయులు జోక్యం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తుండగా—విద్యార్థులను బ్రతిమలాడేంత వరకు కూడా వెళుతున్నారు—మరికొందరు ఈ విషయాలను పూర్తిగా విస్మరించి, తమ సొంత వ్యాపార ప్రయోజనాలపై దృష్టి సారిస్తున్నారు. ఒక సంఘటన జరిగినప్పుడు, మీడియా దానిని క్రైమ్ న్యూస్ పేజీలో ఒక క్రైమ్ రిపోర్టర్ ద్వారా ప్రసారం చేసి, ఆ తర్వాత పట్టించుకోకుండా ముందుకు సాగిపోతుంది. ప్రభుత్వం మరియు రాజకీయ పార్టీలు ఉదాసీనంగా ఉంటాయి; రాజకీయ నాయకులు ఒకరిపై ఒకరు విమర్శలు చేసుకోవడంలోనే బిజీగా ఉన్నారు. మరోవైపు తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలను ఎంతో అపురూపంగా చూసుకుంటూ, ఇలాంటి ఘటనలు ఎక్కడో చాలా దూరంగా, అపరిచిత ప్రాంతాల్లో మాత్రమే జరుగుతాయని, తమ జీవితాలకు వీటితో ఎలాంటి సంబంధం లేదని భావిస్తుంటారు. తమ సొంత ఇళ్లలోనే పరిస్థితి పూర్తిగా అదుపు తప్పినప్పుడు మాత్రమే, వారు నా లాంటి వారి దగ్గరకో లేదా మానసిక వైద్యుల దగ్గరకో పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి సహాయం కోరుతారు.

పాఠశాలలు, ఉపాధ్యాయులు, తల్లిదండ్రులు, మీడియా, ప్రభుత్వం—ఇలా అందరూ ఇందులో "చురుకుగా" భాగస్వాములే, కానీ "నిజంగా ఎలాంటి సమస్య లేదు, అన్నీ వాటంతట అవే సర్దుకుంటాయి" అనే భ్రమలో బతుకుతున్నారు. వీరి నటన ఎంత సహజంగా ఉంటుందంటే, ఖచ్చితంగా వీరికి ఒక ఆస్కార్ అవార్డు ఇవ్వాల్సిందే!

పరిస్థితులు ఇలాగే కొనసాగితే, త్వరలోనే తరగతి గదులను పోలీసుల రక్షణ మధ్య నిర్వహించాల్సిన దుస్థితి రావచ్చు—సరిగ్గా...

'జంబలకిడి పంబ' చిత్రంలో బాబు మోహన్ ఒక పోలీసు అధికారిగా తరగతి గదిని పర్యవేక్షించే సన్నివేశం గుర్తుందా? నేడు అటువంటి పరిస్థితులే ఏర్పడి, బాల నేరస్థులు తయారవుతున్నారు. అంతేకాకుండా, గౌరవప్రదమైన కుటుంబాలకు చెందిన మహిళలు ఇకపై ఉపాధ్యాయ వృత్తిని ఎంచుకోవడానికి వెనుకాడే పరిస్థితి వస్తుంది.

మేల్కొనండి! ఈ నాటకానికి స్వస్తి పలకండి. సమస్య ఉందని గుర్తించడమే పరిష్కారం వైపు మొదటి అడుగు.

1. మహమ్మారి సమయంలో ఆన్‌లైన్ తరగతులకు మారడం వల్ల, విద్యార్థులకు మొబైల్ ఫోన్లు వాడటం అలవాటైపోయింది. దీనివల్ల వారు ఇంటర్నెట్‌లోని చీకటి కోణాల్లో దాగి ఉన్న అశ్లీలతకు, విషపూరితమైన అంశాలకు గురవుతున్నారు. ఇటువంటి పరిస్థితులను ఎలా ఎదుర్కోవాలో ఉపాధ్యాయులకు ప్రత్యేక శిక్షణ ఇవ్వాలి.

2. సెల్ ఫోన్లు, జంక్ ఫుడ్, మరియు అశ్లీల చిత్రాలకు బానిసలవ్వడం అనేది నేటి తరం పిల్లల్లో—ముఖ్యంగా కంప్యూటర్ అనంతర సమాజంలో పెరుగుతున్న పిల్లల్లో—ఒక ప్రధాన సమస్యగా మారింది.

దీనిపై ఒక సైద్ధాంతిక పోరాటం జరగాలి. ఇటువంటి అంశాలను పాఠ్యపుస్తకాల్లో చేర్చాలి.

3. ప్రతి విద్యా సంస్థలోనూ పిల్లలకు కౌన్సెలింగ్ ఇచ్చే ఏర్పాటు ఉండాలి. నేర మార్గంలోకి వెళ్ళిన వారి పట్ల కఠినంగా వ్యవహరించాలి. ప్రస్తుతం ఉన్న చట్టాలను సమీక్షించాలి.

ప్రజల్లో అవగాహన పెరిగినప్పుడే మీడియా స్పందిస్తుంది, తద్వారా ప్రభుత్వం కూడా కదిలే అవకాశం ఉంటుంది. ఈ సందేశాన్ని బాధ్యతాయుతమైన అధికారులకు చేరే వరకు అందరికీ పంపండి. ఇది ప్రతి వాట్సాప్ గ్రూపులోనూ కనిపించాలి. ప్రజల మద్దతు, నైతిక బలం ప్రభుత్వంతో చర్యలు తీసుకునేలా ఒత్తిడి చేయాలి.

*తాజా వార్త*

కరోనా నాలుగవ వేవ్ వాయిదా పడింది! ప్రస్తుతం మీడియా సంస్థలన్నీ ఉక్రెయిన్ సంక్షోభంపైనే దృష్టి సారించడంతో, కోవిడ్ అనే ఒకటి ఉందన్న విషయాన్నే పూర్తిగా మర్చిపోయాయి...

వివిధ కోవిడ్ వేరియంట్ల రాకకు సంబంధించిన కొత్త తేదీలను త్వరలోనే ప్రకటిస్తాం.

దీనివల్ల ఆసుపత్రులకు, ఫార్మసీలకు కలిగే అసౌకర్యానికి మేము క్షమాపణలు కోరుతున్నాము.

ఒక డిగ్రీ కోసం... ఒక జీవితం కోసం...

విదేశాల్లో చదువుకోవడానికి... తల్లిదండ్రుల కోరికను నెరవేర్చడానికి... బయలుదేరి వెళ్ళిన విద్యార్థికి... ఎంతటి కష్టం! ఎంతటి గొప్ప కష్టం!

*కృష్ణానగర్‌లోని సాయి కృప పాఠశాలలో దారుణం*

హైదరాబాద్

తరగతి గదిలో కాగితంతో 'క్రికెట్' ఆడుకుంటున్న పదవ తరగతి విద్యార్థుల మధ్య గొడవ జరిగి, అది ఘర్షణకు దారితీసింది.

ఈ క్రమంలో నలుగురు విద్యార్థుల మధ్య భౌతిక దాడి జరిగింది.

మంజూరు అనే విద్యార్థికి తీవ్ర గాయాలు కావడంతో, అతడిని హుటాహుటిన ఆసుపత్రికి తరలించారు. అయితే, అప్పటికే అతను మరణించినట్లు వైద్యులు ధృవీకరించారు.

జూబ్లీహిల్స్ పోలీసులు ఈ ఘటనపై దర్యాప్తు చేపట్టారు.

తెల్లని దుస్తుల్లో ఉన్న వ్యక్తి - బాలకృష్ణ!

మలేషియాలో పుట్టి పెరిగిన ఆయన (ఆయన తండ్రి, మా తాతగారి సోదరుడు, మలేషియాకు వలస వెళ్లారు) ఈరోజు కన్నుమూశారు. శ్రద్ధాంజలి, చిన్నన్నా!

ఉపాధ్యాయులు, డ్రైవర్లు, కార్యాలయ సహాయకులు, పిల్లలను చూసుకునే సిబ్బంది (నానీలు) ఇలా మొత్తం తొమ్మిది వందల మంది సిబ్బంది ఉన్నారు—దీంతో మొత్తం ఉద్యోగుల సంఖ్య రెండు వేలకు చేరుకుంది!

ఇది కేవలం 'స్లేట్' (Slate) సంస్థకు సంబంధించిన విషయం మాత్రమే. దీనికి అదనంగా 'సమిష్టి విద్య' (Samishti Vidya) పరిధిలో మరికొన్ని పాఠశాలలు ఉన్నాయి; అక్కడ ఇరవై వేల మంది విద్యార్థులు, వారి తల్లిదండ్రులు ఉన్నారు. వీరంతా నా కుటుంబ సభ్యులే.

నేను ఏసీ గదిలో కూర్చునే రకం కాదు; ప్రతి తరగతి గదికి స్వయంగా వెళ్లి, అన్ని పనులను దగ్గరుండి పర్యవేక్షిస్తుంటాను.

మా దగ్గర ఆరుగురు సెక్రటరీలు ఉన్నారు. మేము ఏదైనా ఉద్యోగ ప్రకటన ఇచ్చినప్పుడు, కనీసం రెండు వేల దరఖాస్తులు వస్తుంటాయి—వాటిని పరిశీలించడానికే ఒక ప్రత్యేక బృందం అవసరమవుతుంది.

వినయంగా చెప్పాలంటే, ఇవే నా బాధ్యతలు; ఇదే నా పని భారం.

కోవిడ్-19 మహమ్మారి సమయంలో, లాక్‌డౌన్ వల్ల నాకు కొంత అదనపు సమయం దొరికింది; ఆ సమయంలో నేను అందరికీ అందుబాటులో ఉన్నాను.

ఇప్పటికీ, మీ కెరీర్ లేదా ఆరోగ్యం వంటి విషయాల గురించి మీరు నన్ను సంప్రదించవచ్చు—అలాంటి విషయాల కోసం సమయం కేటాయించడం నాకు ఎప్పుడూ సంతోషమే!

నేను నా సమయాన్ని ఎలా సర్దుబాటు చేసుకుంటానంటే—ఒక బ్రాంచ్ నుండి మరో బ్రాంచ్‌కు కారులో ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు, ఇతర విరామ సమయాల్లో, లేదా ఉదయాన్నే—ఇలాంటి ఖాళీ సమయాల్లో ఫేస్‌బుక్‌లో యాక్టివ్‌గా ఉంటాను.

"ఈ ఉద్యోగానికి జీతం ఎంత?", "ఇంటర్వ్యూలు ఎప్పుడు?", "పని వేళలు ఏమిటి?", లేదా "స్కూలు ఫీజు ఎంత?" వంటి ప్రశ్నలు ఉంటే, దయచేసి అక్కడ ఇచ్చిన నంబర్లకు కాల్ చేయండి; మా సిబ్బంది మీకు తప్పకుండా సహాయం చేస్తారు.

ఇక మరికొన్ని సందేశాలు ఇలా ఉంటాయి: "నేను పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేషన్ చేశాను, మీ స్కూల్‌లో ఏదైనా ఉద్యోగం ఉంటే నాకు తెలియజేయండి", "మేము ఈ సేవలను/ఉత్పత్తులను అందిస్తున్నాము, మాట్లాడుకుందామా?", "మీ నంబర్ ఇవ్వండి, మీతో మాట్లాడాలనుకుంటున్నాను", లేదా ఒక్కోసారి "మీరు చాలా బాగున్నారు—ఐ లవ్ యూ!" అని కూడా సందేశాలు వస్తుంటాయి.

అబ్బో! ఉద్యోగాల కోసం దరఖాస్తు చేసుకున్న వారికి ఇంటర్వ్యూల సమయంలో నన్ను కలిసే అవకాశం ఉంటుంది. మార్కెటింగ్ విషయానికి వస్తే, మీరు నేరుగా మా స్కూలుకు వెళ్తే అక్కడ ఎగ్జిక్యూటివ్‌లు ఉంటారు. వారు అభ్యర్థులను షార్ట్‌లిస్ట్ చేసి నాకు అందజేస్తారు. కాబట్టి, మార్కెటింగ్ విషయాల కోసం మీరు నేరుగా నన్ను కలవడం సాధ్యం కాదు. సీనియర్ ఐఏఎస్ అధికారిగా, టీటీడీ ఈఓగా పనిచేసిన ఒక వ్యక్తి, తన అన్నయ్య మనవడి కోసం నర్సరీలో సీటు అడుగుతున్నారు (కేవలం సీటు కోసం మాత్రమే... ఫీజు తగ్గింపు కోసం కాదు). మొన్న ఆయన నాకు ఫోన్ చేశారు.

నేను మరీ ఎక్కువగా మాట్లాడితే, ఏదో గొప్పలు చెప్పుకుంటున్నట్లుగా అనిపిస్తుంది. దయచేసి నన్ను ఫేస్‌బుక్ మెసెంజర్‌ను అన్‌ఇన్‌స్టాల్ చేసేలా చేయకండి!

ఉపాధ్యాయులు, డ్రైవర్లు, కార్యాలయ సహాయకులు, పిల్లలను చూసుకునే సిబ్బంది (నానీలు) ఇలా మొత్తం తొమ్మిది వందల మంది సిబ్బంది ఉన్నారు—దీంతో మొత్తం ఉద్యోగుల సంఖ్య రెండు వేలకు చేరుకుంది!

ఇది కేవలం 'స్లేట్' (Slate) సంస్థకు సంబంధించిన విషయం మాత్రమే. దీనికి అదనంగా 'సమిష్టి విద్య' (Samishti Vidya) పరిధిలో మరికొన్ని పాఠశాలలు ఉన్నాయి; అక్కడ ఇరవై వేల మంది విద్యార్థులు, వారి తల్లిదండ్రులు ఉన్నారు. వీరంతా నా కుటుంబ సభ్యులే.

నేను ఏసీ గదిలో కూర్చునే రకం కాదు; ప్రతి తరగతి గదికి స్వయంగా వెళ్లి, అన్ని పనులను దగ్గరుండి పర్యవేక్షిస్తుంటాను.

మా దగ్గర ఆరుగురు సెక్రటరీలు ఉన్నారు. మేము ఏదైనా ఉద్యోగ ప్రకటన ఇచ్చినప్పుడు, కనీసం రెండు వేల దరఖాస్తులు వస్తుంటాయి—వాటిని పరిశీలించడానికే ఒక ప్రత్యేక బృందం అవసరమవుతుంది.

వినయంగా చెప్పాలంటే, ఇవే నా బాధ్యతలు; ఇదే నా పని భారం.

కోవిడ్-19 మహమ్మారి సమయంలో, లాక్‌డౌన్ వల్ల నాకు కొంత అదనపు సమయం దొరికింది; ఆ సమయంలో నేను అందరికీ అందుబాటులో ఉన్నాను.

ఇప్పటికీ, మీ కెరీర్ లేదా ఆరోగ్యం వంటి విషయాల గురించి మీరు నన్ను సంప్రదించవచ్చు—అలాంటి విషయాల కోసం సమయం కేటాయించడం నాకు ఎప్పుడూ సంతోషమే!

నేను నా సమయాన్ని ఎలా సర్దుబాటు చేసుకుంటానంటే—ఒక బ్రాంచ్ నుండి మరో బ్రాంచ్‌కు కారులో ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు, ఇతర విరామ సమయాల్లో, లేదా ఉదయాన్నే—ఇలాంటి ఖాళీ సమయాల్లో ఫేస్‌బుక్‌లో యాక్టివ్‌గా ఉంటాను.

"ఈ ఉద్యోగానికి జీతం ఎంత?", "ఇంటర్వ్యూలు ఎప్పుడు?", "పని వేళలు ఏమిటి?", లేదా "స్కూలు ఫీజు ఎంత?" వంటి ప్రశ్నలు ఉంటే, దయచేసి అక్కడ ఇచ్చిన నంబర్లకు కాల్ చేయండి; మా సిబ్బంది మీకు తప్పకుండా సహాయం చేస్తారు.

ఇక మరికొన్ని సందేశాలు ఇలా ఉంటాయి: "నేను పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేషన్ చేశాను, మీ స్కూల్‌లో ఏదైనా ఉద్యోగం ఉంటే నాకు తెలియజేయండి", "మేము ఈ సేవలను/ఉత్పత్తులను అందిస్తున్నాము, మాట్లాడుకుందామా?", "మీ నంబర్ ఇవ్వండి, మీతో మాట్లాడాలనుకుంటున్నాను", లేదా ఒక్కోసారి "మీరు చాలా బాగున్నారు—ఐ లవ్ యూ!" అని కూడా సందేశాలు వస్తుంటాయి.

అబ్బో! ఉద్యోగాల కోసం దరఖాస్తు చేసుకున్న వారికి ఇంటర్వ్యూల సమయంలో నన్ను కలిసే అవకాశం ఉంటుంది. మార్కెటింగ్ విషయానికి వస్తే, మీరు నేరుగా మా స్కూలుకు వెళ్తే అక్కడ ఎగ్జిక్యూటివ్‌లు ఉంటారు. వారు అభ్యర్థులను షార్ట్‌లిస్ట్ చేసి నాకు అందజేస్తారు. కాబట్టి, మార్కెటింగ్ విషయాల కోసం మీరు నేరుగా నన్ను కలవడం సాధ్యం కాదు. సీనియర్ ఐఏఎస్ అధికారిగా, టీటీడీ ఈఓగా పనిచేసిన ఒక వ్యక్తి, తన అన్నయ్య మనవడి కోసం నర్సరీలో సీటు అడుగుతున్నారు (కేవలం సీటు కోసం మాత్రమే... ఫీజు తగ్గింపు కోసం కాదు). మొన్న ఆయన నాకు ఫోన్ చేశారు.

నేను మరీ ఎక్కువగా మాట్లాడితే, ఏదో గొప్పలు చెప్పుకుంటున్నట్లుగా అనిపిస్తుంది. దయచేసి నన్ను ఫేస్‌బుక్ మెసెంజర్‌ను అన్‌ఇన్‌స్టాల్ చేసేలా చేయకండి!

సౌందర్యరాణులు మరియు సామాన్య ప్రజలు, అధునాతన సైనిక ఆస్తులున్న విదేశీ సైన్యంతో ఎందుకు పోరాడుతున్నారు?

ప్రజల దేశభక్తికి వందనం. చాలా గొప్పది.

కానీ సైనిక వ్యూహాలు తెలిసిన ఎవరైనా అది ఆ ప్రజలను తీవ్రంగా దెబ్బతీస్తుందని చెబుతారు. ఒకవేళ రష్యా ట్యాంకులు, బాంబులతో విరుచుకుపడితే?

సాధారణంగా పౌరులను లక్ష్యంగా చేసుకోరు. కానీ ఇక్కడ పౌరులు కూడా యుద్ధం చేస్తున్నారు. తుపాకీ ఎన్నడూ పట్టుకోని సామాన్య ప్రజలు ఆకాశం నుండి పడే బాంబులను తట్టుకోగలరా?

ఒకరు గొప్ప నియంత. మరొకరి దేశభక్తి గొప్పది. కానీ వ్యూహం అవసరం. చాకచక్యం కావాలి.

దీనిని ప్రపంచ యుద్ధంగా మార్చవద్దు.

ఉక్రెయిన్ నుండి ఫిలిప్పీన్స్ వరకు—భారతీయ విద్యార్థులు వైద్య విద్య కోసం ప్రపంచంలోని మారుమూల ప్రాంతాలకు ఎందుకు వెళ్లాల్సి వస్తోంది?

దేశంలో పెరుగుతున్న జనాభాకు అనుగుణంగా ప్రభుత్వ ఆసుపత్రుల, వైద్య కళాశాలల సంఖ్య ఎందుకు పెరగడం లేదు? భారతదేశంలో వైద్య విద్య ఎందుకు ఇంత ఖరీదైనదిగా మారుతోంది? దీని వెనుక ఏ శక్తులు పనిచేస్తున్నాయి? విద్యార్థులు విదేశాల్లో ఖర్చు చేసే మొత్తానికే ఇక్కడే వైద్య విద్యను అభ్యసించగలిగితే, విదేశీ మారకద్రవ్యంలో ఎన్ని కోట్ల రూపాయలను ఆదా చేయవచ్చు? ఒక ప్రైవేట్ వైద్య కళాశాలను స్థాపించడానికి కనీసం 500 కోట్ల రూపాయల పెట్టుబడి అవసరమవుతోంది. ఈ నిబంధనలు నిజంగా ప్రజారోగ్యాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని రూపొందించబడ్డాయా, లేక ఇదంతా ఒక 'మాఫియా' పనినా? దీనిపైనే చర్చ జరగాల్సిన అవసరం ఉంది.

చావు గురించిన ముచ్చట్లు!

నిన్న కేబీఆర్ పార్కులో నడుస్తుండగా ఒక పాత స్నేహితుడు కలిశాడు. అతను ఒక పత్రికకు సంపాదకుడిగా పనిచేసేవాడు. ఇప్పుడు వారు రాజ్యాంగబద్ధమైన పదవిలో ఉన్నారు.

కరోనా పేరుతో భయోత్పాతం సృష్టించడం వైపు మా సంభాషణ మళ్లింది. అప్పుడు అతను చెప్పిన కొన్ని విషయాలు ఇవి.

ఇది ఇప్పుడు మొదలైన పోకడ కాదు. 1979లో స్కైల్యాబ్ కూలిపోబోయింది. ఒక పత్రిక ప్రతిరోజూ ఒక కథను అల్లుతుంది.

సోమవారం నాటి వ్యాసం - ఇది ఖచ్చితంగా నెల్లూరుపైనే పడుతుందని శాస్త్రవేత్తలు లెక్కించారు. అంతే... ఆ గ్రామంలోని పేద ప్రజలు భయపడతారు. { అప్పుడు తానెందుకు అలా చేశానో అని పాపం నెల్లూరు నాయకుడు పద్మాకర్ దగ్గుమట్టి తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నారు. } ఇంకేం జీవితం అంతమవుతుంది.. ఆ రాత్రి వేట భగ్నమవుతుంది. చనిపోయే ముందు ఆస్వాదించాల్సిన విందులు... గందరగోళం.

బుధవారం: శాస్త్రవేత్తల తాజా అంచనా ప్రకారం ఆ మఠం నెల్లూరు కాదు.. నల్గొండ అని వ్యాసం చెబుతోంది. నల్గొండలో త్వరపడండి.

రెండు రోజులు రాజమండ్రి.. మరోవైపు గుడి.. ఒంగోలు.. వరంగల్

ఈ విధంగా ఒక గ్రామాన్ని సృష్టించారు. ఇలాంటి విషయాలను ఒక పుస్తక రూపంలో రాయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు. ఇవి ఒక స్నేహితుడు చెప్పిన కొన్ని మాటలు. { ఇంకా మరెన్నో రాజకీయ వదంతులు }

మరణం పేరుతో ప్రజలను భయపెట్టే మీడియా ఆట, ఇది తెలుగులో 43 ఏళ్లకే జరిగిందని అంటారు!

రష్యా, ఉక్రెయిన్‌లలో మరణాల గురించి వదంతులు రావడం చాలు, ఇక నాలుగో వేవ్‌లో ఎంతమంది చనిపోతారు, లాక్‌డౌన్ ఇంకెన్ని రోజులు ఉంటుంది.. వీధుల్లోకి, ఇళ్లలోకి ఎన్ని శవాలు కొట్టుకొస్తాయో గ్రాఫిక్స్‌తో చూపిస్తూ ఉంటారు.

బహుశా మీడియాను నిందించడంలో అర్థం లేదేమో! ప్రజలు అలాంటి వార్తలను నమ్ముతారు. వాళ్ళు దాన్ని వైరల్ చేస్తారు. వాళ్ళు కోరుకునేది అదే.

సత్య నాదెళ్ల - ప్రపంచ ప్రసిద్ధ సంస్థకు సీఈఓ అయ్యారు. అంటే...

అపారమైన కఠోర శ్రమ, పట్టుదల, క్రమశిక్షణ, మరియు జీవితానికి అవసరమైన అన్ని నైపుణ్యాలు ఆయనలో పుష్కలంగా ఉన్నాయి. 'విజయం' అనే పదానికి మరో పేరు సత్య నాదెళ్ల.

ఆయన సంపాదన బిలియన్లలో ఉంటుంది. కానీ, ఇంతకాలం ఆయన వ్యక్తిగత జీవితం గురించి ఎవరికీ పెద్దగా తెలియదు.

'సెరెబ్రల్ పాల్సీ' (Cerebral Palsy) - ఇది పుట్టుకతోనే వచ్చే ఒక జన్యుపరమైన వ్యాధి, ఇది పిల్లల జీవితాన్ని నరకప్రాయం చేస్తుంది. దీనికి శాశ్వత నివారణ లేదు, కేవలం కొన్ని పద్ధతుల ద్వారా పరిస్థితిని అదుపులో ఉంచవచ్చు అంతే.

పుట్టిన బిడ్డ సరిగ్గా నడవలేడు, తినలేడు, మరుగుదొడ్డికి వెళ్లాలన్నా ఇతరుల సహాయం కావాలి... తల్లిదండ్రులకు ఇది ప్రతిరోజూ, ప్రతి గంటా ఒక నరకయాతన వంటిదే.

తమ బిడ్డ బతికి ఉంటే చాలు అని తల్లిదండ్రులు ఆశిస్తారు. మరి, సెరెబ్రల్ పాల్సీతో బాధపడుతూ, చూపు కూడా కోల్పోయి, 26 ఏళ్ల వయసులో ఆ కుమారుడు కన్నుమూస్తే ఎలా ఉంటుంది?

గుండె తరుక్కుపోయే వేదన!

నిజంగా దేవుడు అనేవాడు ఉన్నాడా? అనిపిస్తుంది. ప్రపంచాన్ని దోచుకుతినే వారికి ఏమీ కాకుండా, మంచి వ్యక్తులకు ఇలాంటి నరకం ఎందుకు? దేనికోసం ఈ శిక్ష??

సత్య నాదెళ్ల భార్య ఇప్పుడు ఎలా కోలుకుంటారో తెలియదు. కొడుకును కోల్పోయిన ఆమె వేదన మాటల్లో చెప్పలేనిది. ఒకవేళ ఆమె తన వృత్తిపరమైన జీవితంలోకి తిరిగి అడుగుపెట్టినా, ప్రజలు బహుశా ఈ విషయాన్ని మర్చిపోవచ్చు.

దేవుడు ఆ దంపతులకు కనీసం గుండె ఆగిపోయేంతటి వేదనను మిగిల్చాడు!

"డబ్బు ఉండటం మంచిదే. కానీ దాన్ని ఎలా ఖర్చు చేయాలో తెలియదా? ఏది ముఖ్యమో, ఏది అంత ముఖ్యమో కాదో మీకు తెలియదా?

విచక్షణ జ్ఞానం... దీన్నే ఆంగ్లంలో 'క్రిటికల్ థింకింగ్' (విమర్శనాత్మక ఆలోచన) అంటారు. వయసు పైబడినప్పుడు చేతిలో డబ్బు ఉన్నప్పుడు, ఈ విచక్షణ చాలా అవసరం. ఎందుకంటే, చివరికి ఆ నిర్ణయాల ఫలితాలను అనుభవించేది మీరే కదా! ... ఆ పోస్ట్ చూసినప్పుడు నా మనసులో మెదిలిన ఆలోచన ఇది!

ఒక జంట ఇంద్రభవనం లాంటి ఇల్లు కట్టుకుని, దాన్ని కాపలాదారులకు వదిలేసి, తాము ఆసుపత్రిలో చేరిన కథను నేను గతంలో పోస్ట్ చేశాను. అందులోని నీతి ఏమిటో చెప్పమని అడిగాను, గుర్తుందా?

మనస్తత్వశాస్త్రంలో 'ఇంక్‌బ్లాట్ టెస్ట్' (inkblot test) అని ఒకటి ఉంటుంది. అందులో అస్పష్టమైన ఒక చిత్రాన్ని చూపించి, "మీకు ఇందులో ఏం కనిపిస్తోంది?" అని అడుగుతారు. ఒక వ్యక్తి మనసులో ఏముందో, అదే వారికి ఆ చిత్రంలో కనిపిస్తుంది; అది వారి వ్యక్తిత్వాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. నా ఆ పోస్ట్ కూడా ఒక రకమైన వ్యక్తిత్వ పరీక్షే! మీరు ఇచ్చిన సమాధానాలు మీ ఆలోచనా దృక్పథాన్ని తెలియజేశాయి.

అన్ని సమాధానాలు సానుకూల దృక్పథంతోనే ఉన్నాయి—అవే మీ వ్యక్తిత్వానికి నిదర్శనం. చాలామంది 'ఆరోగ్యమే మహాభాగ్యం' అని చెప్పారు. ఒకరు చాలా తెలివైన సమాధానం ఇచ్చారు: "వయసు పైబడినప్పుడు ఆలోచనా విధానాన్ని మార్చుకోవాలి" అని! మరొకరి సమాధానం నన్ను నవ్వించింది; నేను చెప్పని విషయాలను కూడా ఆయన ఊహించుకున్నారు—అది ఆయన వ్యక్తిత్వం!

ఇలాంటి పరీక్షల్లో, "ఇదే సరైన నీతి" అని మనం ఖచ్చితంగా చెప్పలేం. ఎవరి ఆలోచనా విధానం వారిది. ప్రతి ఒక్కరూ తమ ఆలోచనలకు, కర్మలకు, చేసే పనులకు తామే యజమానులు.

ఆ కథలో ఆ జంట వయసు గురించి ప్రత్యేకంగా చెప్పలేదు, కానీ వారికి సుమారు అరవై ఏళ్లు ఉంటాయని అర్థం చేసుకోవచ్చు. వారి పిల్లలిద్దరూ అమెరికాలో స్థిరపడ్డారు. వారు ఇంటికి వచ్చినా, ఒక్క రోజులోనే తిరిగి వెళ్లిపోయారు.

దీనిని మీరు ఎలా అర్థం చేసుకుంటారు?" "ఏం తప్పు జరగవచ్చు? వారు తమ స్వస్థలంలో ఉన్నారా? కాదు కదా. వృత్తిరీత్యా హైదరాబాద్ వంటి నగరానికి వచ్చి స్థిరపడ్డారు. కథలో ప్రత్యేకంగా పేర్కొనకపోయినా, ఆ ఇల్లు హైదరాబాద్ వంటి నగరంలోనే ఉందని అర్థమవుతోంది. మరి, పిల్లలు (కుమారులు లేదా కుమార్తెలు) తమ వృత్తిరీత్యా అమెరికాలో స్థిరపడటంలో తప్పేముంది? అయితే, అరవై ఏళ్ల వయసులో ఇల్లు కట్టుకోవడానికి అంత డబ్బు ఖర్చు చేయడం అవసరమా? అమెరికాలో ఉన్న పిల్లలు మీతోనే ఉండవచ్చు కదా? పిల్లలు స్వతంత్రంగా ఉండాలి కదా! ఒకవేళ రోజుకు ఇరవై వేల రూపాయలు ఖర్చు చేస్తే, స్టార్ హోటల్‌లో భోజనంతో కూడిన సూట్ రూమ్ దొరుకుతుంది కదా. ఆ ఐదున్నర కోట్ల రూపాయలతో వారు మరో ఇరవై ఏళ్లు హాయిగా జీవించవచ్చు కదా? గృహప్రవేశానికి ఒక్క రోజు మాత్రమే సమయం ఉందని కథలో ఉంది. ప్రయాణ అలసట (జెట్ లాగ్) వంటివి పరిగణనలోకి తీసుకుంటే, ఆ ఒక్క రోజు రావడం సాధ్యం కాదు, కనీసం ఒక వారం సమయం పడుతుంది. బహుశా ఆ సమయంలో పిల్లలకు పరీక్షలు ఉండవచ్చు, లేదా ఆఫీసులో సెలవు దొరకకపోవచ్చు. అందుకే వారు 'ఇల్లు కట్టుకోవద్దు' అని తల్లిదండ్రులకు చెప్పి ఉండవచ్చు. అయినా సరే, వారు ఇల్లు కట్టుకున్నారు. పాపం, పిల్లలు ఎలాగోలా వచ్చారు కూడా. పిల్లలు తమ తల్లిదండ్రులను సరిగ్గా చూసుకోవడం లేదని కథలో ఎక్కడా లేదు... ఇది ఒక రకమైన ఆలోచనా దృక్పథం.

మరోవైపు ఇలా కూడా ఆలోచించవచ్చు: తొమ్మిది నెలలు మోసి, కంటికి రెప్పలా పెంచిన తల్లిదండ్రులు... వారు స్వతంత్రంగా ఉండాలని కోరుకున్నారు. తమ సొంత డబ్బుతో ఇల్లు కట్టుకున్నారు. ఇందులో తప్పేముంది? హోటళ్లలో డబ్బు వృథా చేయడం కంటే, ఇల్లు కట్టుకోవడం ఒక ఆస్తిగా మిగులుతుంది కదా. దీని విలువ కాలంతో పాటు పెరుగుతుంది కానీ తగ్గదు కదా! పిల్లలు కనీసం ఒక వారం రోజులు కూడా ఉండలేరా? దీనివల్ల అంతగా నష్టపోయేదేముంది? మరో ఇరవై ఏళ్ల తర్వాత తల్లిదండ్రులు ఉండరు కదా, అప్పుడు ఎవరితో సమయం గడుపుతారు? రేపు వారి పిల్లలు పెద్దయ్యాక, వారితో ఉంటారా? వారు తమ పిల్లలకు ఎలాంటి పాఠం నేర్పుతున్నారు?..." ఇది మరొక రకమైన ఆలోచనా దృక్పథం.

ఎవరి ఆలోచన వారిది. ఏది సరైనదో, ఏది తప్పో ఖచ్చితంగా చెప్పలేం. ఇది నా ప్రస్తుత ఆలోచన.

అరవై ఏళ్ల వయసులో ఇల్లు కట్టుకోవడం... సరే, అది వారి ఇష్టం అనుకుందాం. కానీ, వారి దగ్గర ఉన్న డబ్బు సరిపోతుందా? కొంచెం విచక్షణతో ఆలోచించకూడదా? ఒక ఇంటీరియర్ డిజైనర్ ఇంట్లో జిమ్ ఉండాలని సూచించినప్పుడు, అసలు దాని ఉద్దేశ్యం ఏమిటి? కేవలం సరదా కోసం—ఒక పనికిరాని, అనవసరమైన అలంకారప్రాయమైన నిర్మాణంలా—బహుశా ఒక్క రోజు కూడా ఉపయోగపడని దాని కోసం ఖర్చు చేయడం ఎందుకు? పబ్లిక్ జిమ్‌కు వెళ్తే, ఇతరులు వ్యాయామం చేయడం చూసి మనకు స్ఫూర్తి కలుగుతుంది; అదే ఇంట్లో ఒంటరిగా వ్యాయామం చేయడం దాదాపు అసాధ్యం. ఇక హోమ్ థియేటర్ల సంగతి చూస్తే, వాటిని నిజంగా ఎంతమంది వాడుకుంటారు? ఇలాంటి విలాసవంతమైన, విచిత్రమైన ఏర్పాట్లు—మెకానికల్ గుర్రం, బంజీ సెటప్ లేదా అలంకారప్రాయమైన పల్లకీ వంటివి—చివరికి ముప్పై లక్షల రూపాయల వృథాగా మిగిలిపోతాయి. చివరికి మిగిలేది నడుము నొప్పి, అతిగా తినడం వల్ల వచ్చే జీర్ణకోశ సమస్యలు మాత్రమే. మనం అసలు ఏం చేస్తున్నామో ఒక్కసారి ఆలోచించుకోవాలి. కొందరు ఇంటీరియర్ డిజైనర్లు, ఈవెంట్ మేనేజర్లు ధనవంతులైన క్లయింట్లను అమాయకులుగా నమ్మించి, వారి సొమ్ముతో తమ జేబులు నింపుకుంటున్నారు.

నా అభిప్రాయమే సరైనదని నేను అనడం లేదు; దీనికి మరో కోణం కూడా ఉండవచ్చు. ఎవరైనా ఇలా అనవచ్చు: "ఆయన ఈ వయసులో ఇల్లు కట్టుకుంటున్నారు—అమెరికా నుండి మనవళ్లు, మనవరాళ్లు వచ్చినప్పుడు సరదాగా గడపడానికి ఇవన్నీ ఉంటే తప్పేముంది? ఇది ఆయన కష్టపడి సంపాదించిన డబ్బు. మెకానికల్ గుర్రం, బంజీ సెటప్, పల్లకీ—వీటి వల్ల వచ్చే నష్టమేముంది? జీవితంలో కొంచెం ఆనందం ఉండకూడదా?" అని కూడా అనుకోవచ్చు. ఇది మరొక దృక్కోణం.

ప్రతి ఒక్కరికీ వారిదైన ఆలోచనా విధానం ఉంటుంది; ఆ ఆలోచనలే వారి జీవితాలను, భవిష్యత్తును—మంచి వైపునైనా, చెడు వైపునైనా—రూపొద్దుిస్తాయి.

ఈ కథలోని నీతి ఏమిటి? వ్యక్తుల ఆలోచనా దృక్పథాలు వేర్వేరుగా ఉంటాయి, ప్రతి ఒక్కరూ తమ సొంత కోణం నుండే విషయాలను చూమిమ్మల్ని మీరు ఇతరుల స్థానంలో ఉంచి, వారి ఆలోచనా విధానాన్ని అర్థం చేసుకోండి.

సానుభూతి కలిగిన వారు జీవితంలో సంతోషంగా ఉంటారు. అది భార్యాభర్తల మధ్య అయినా, తల్లిదండ్రులు మరియు పిల్లల మధ్య అయినా, ఉపాధ్యాయుడు మరియు విద్యార్థి మధ్య అయినా, యజమాని మరియు ఉద్యోగి మధ్య అయినా, ఒక బృంద నాయకుడు మరియు వారి బృందం మధ్య అయినా, లేదా ఇరుగుపొరుగు వారు మరియు బంధువుల మధ్య అయినా—సానుభూతి చాలా అవసరం. రష్యా-ఉక్రెయిన్ సంఘర్షణ వంటి ప్రపంచ స్థాయిలో కూడా ఇది అవసరం. సానుభూతిని ఆచరించే వారు ఆనందాన్ని పొందుతారు.

డటం సహజం. ఇక్కడే "సహానుభూతి" (empathy) అనే అంశం ప్రాముఖ్యత సంతరించుకుంటుంది—అంటే ఎదుటివారి కోణంలో విషయాలను అర్థం చేసుకునే సామర్థ్యం.

శివుని పట్ల స్లేటర్‌ల గౌరవం | సనకరనాధశరీరప | మహా శివరాత్రి

ప్రశాంత్ కిషోర్!

ఈ పేరు ఇప్పుడు అందరికీ సుపరిచితమే! అనేక రాజకీయ పార్టీలు ప్రశాంత్ కిషోర్‌ను తమ ఎన్నికల వ్యూహకర్తగా నియమించుకున్నాయి—కొందరు ఇప్పటికే ఆయన సేవలను పొందగా, మరికొందరు అందుకు సిద్ధమవుతున్నారు. ఇప్పుడు, ఇదే తరహా పాత్రలో సునీల్ అనే మరో వ్యూహకర్త కూడా తెరపైకి వచ్చారు.

వీరి వ్యూహాల వల్ల సమాజానికి కలిగే ప్రయోజనం ఏమిటి? దీనికి చెల్లించే మూల్యం ఎంత? ఇది ప్రజాస్వామ్యానికి మంచిదా లేక హానికరమా? అన్నది వేరే చర్చ—అది ఈ వ్యాసం యొక్క ఉద్దేశ్యం కాదు.

ప్రశాంత్ కిషోర్ ఎంత సంపాదిస్తారు? బహుశా వందల కోట్లు ఉండవచ్చు. ఇంతటి సంపాదనతో పాటు అపారమైన కీర్తి, గౌరవం, మరియు ప్రభావాన్ని ఇచ్చే వృత్తి మరొకటి ఏముంటుంది? ముఖ్యమంత్రులను నేరుగా కలిసే అవకాశం కల్పించే హోదా ఇది! పరిస్థితి ఎలా ఉందంటే, ముఖ్యమంత్రులే ప్రశాంత్ కిషోర్ వంటి వారి కోసం వేచి చూసే స్థాయికి చేరుకున్నారు.

పదేళ్ల క్రితం, ఇలాంటి ఒక వృత్తి ఉంటుందని ఎవరైనా ఊహించగలరా? ప్రపంచంలో ఏ విశ్వవిద్యాలయమైనా దీని కోసం ప్రత్యేక కోర్సును రూపొందించాయా? లేదు కదా! మరి, ప్రశాంత్ కిషోర్‌కు ఇలాంటి ఆలోచన ఎలా వచ్చింది?

దీనినే "పార్శ్వ ఆలోచన" (Lateral Thinking) అంటారు—అంటే విషయాలను భిన్నమైన కోణంలో చూడటం.

ఒక ఉదాహరణ చూడండి: మీరు ఒక టాక్సీ వ్యాపారాన్ని ప్రారంభించాలనుకుంటే, రుణం తీసుకోవాలి, కార్లు కొనాలి, డ్రైవర్లను నియమించుకోవాలి, ఒక కార్యాలయాన్ని ఏర్పాటు చేయాలి. అలా మీరు గరిష్టంగా ఎన్ని కార్లను సొంతం చేసుకోగలరు? కానీ, ఉబెర్ (Uber) మరియు ఓలా (Ola) వంటి భారీ రవాణా సంస్థలు ఒక్క కారును కూడా సొంతంగా కలిగి ఉండకుండా, ఒక్క డ్రైవర్‌ను కూడా నేరుగా నియమించుకోకుండానే ప్రపంచవ్యాప్తంగా విస్తరించాయి—కేవలం భిన్నంగా ఆలోచించడం ద్వారా పుట్టిన ఒకే ఒక్క ఆలోచనతో ఇదంతా సాధ్యమైంది.

అదేవిధంగా, రెస్టారెంట్ రంగాన్ని తీసుకుంటే—జొమాటో (Zomato), స్విగ్గీ (Swiggy) వంటి సంస్థలు ఒక్క భవనాన్ని కూడా సొంతం చేసుకోకుండా, ఒక్క వంటవాడిని కూడా నియమించుకోకుండానే ప్రపంచ స్థాయి సామ్రాజ్యాలను నిర్మించాయి—ఇదంతా కేవలం ఒక ఆలోచనతోనే జరిగింది.

ఫ్రైడ్ చికెన్ వంటి సాధారణ విషయాన్నే తీసుకోండి. మీరు రోడ్డు పక్కన ఒక చిన్న స్టాల్ పెట్టి రోజంతా కష్టపడితే, బహుశా ఐదు వందల రూపాయల లాభం రావచ్చు. కానీ, మరొకరు భిన్నంగా ఆలోచించి—ప్రపంచవ్యాప్త "చికెన్ సామ్రాజ్యాన్ని" సృష్టించారు, అదే KFC. ఇది కేవలం ఆరంభం మాత్రమే. రోబోల యుగం రాబోతోంది.

ప్రస్తుతం ఉన్న ఉద్యోగాలలో సగానికి పైగా రోబోల వల్ల కనుమరుగయ్యే అవకాశం ఉంది. మనం ఇప్పటివరకు ఊహించని ఉద్యోగాలు.. అంటే ఇంకా పేరు పెట్టని ఉద్యోగాలు.. అవకాశాలు వస్తాయి. వాటికి వేరే కోర్సు ఏమీ లేదు.

హోటల్ యజమాని అయిన అంకుల్ ఏ విశ్వవిద్యాలయంలో హోటల్ మేనేజ్‌మెంట్ కోర్సు చేశారు? పుల్లారెడ్డి గారూ? కేఎఫ్‌సీ యజమానా? ప్రశాంత్ కిషోర్‌కు ఎన్నికల గురించి ఏ కళాశాల బోధించింది? ఉబెర్ యజమాని ఏ విశ్వవిద్యాలయంలో చదువుకున్నారు?

వాసిరెడ్డి అమర్‌నాథ్ ఏ వైద్య విశ్వవిద్యాలయంలో చదివి, కరోనా సమయంలో లక్షలాది మందికి సేవలు అందించారు? ఆయన సందేశానికి ఎందరో వైద్యులు, ఆసుపత్రులు తమ పేరు, ఫోటోతో పాటు ప్రచురించే పరిస్థితి ఎలా వచ్చింది? మున్సిపల్ కమిషనర్లు, బ్యాంకు ఉద్యోగుల సంఘాలు ఆయన సందేశాలను ఎలా ప్రచారం చేశాయి?

కొత్త ప్రపంచం వస్తోంది. అది మీరు చదివిన చోట లేదు. మీకు ఎన్ని మార్కులు వచ్చాయి? ర్యాంకు ఎంత అనేది ముఖ్యం కాదు. మీరు సరికొత్తగా ఊహించగలరా? మీలో భవిష్యత్తు నైపుణ్యాలు ఉన్నాయి.. అంటే... మీలో కాగ్నిటివ్ ఫ్లెక్సిబిలిటీ, లాటరల్ థింకింగ్, క్రిటికల్ థింకింగ్, సోషల్ ఇంటెలిజెన్స్, ఎమోషనల్ ఇంటెలిజెన్స్, క్రియేటివిటీ వంటి నైపుణ్యాలు ఉన్నాయా? అవునా కాదా? అదే ప్రశ్న.

ఇది చదివి మార్కులు తెచ్చుకోవడం గురించి కాదు. అది ఒక వ్యక్తి జ్ఞాపకశక్తికి పరీక్ష. మీ కంటే పది లక్షల రెట్లు ఎక్కువ సమాచారాన్ని నిల్వ చేసి, ప్రాసెస్ చేయగల రోబోలు, కృత్రిమ మేధస్సును పక్కన పెడితే, కేవలం జ్ఞాపకశక్తితో ప్రపంచాన్ని పాలించడం అనేది విల్లంబస్‌లతో మూడవ ప్రపంచ యుద్ధాన్ని గెలవడానికి ప్రయత్నించడం లాంటిది.

భవిష్యత్ నైపుణ్యాలు ఏమిటి? వాటిని చిన్నతనం నుండి నేటి తరానికి ఎలా నేర్పించాలి? భవిష్యత్తులో సృజనాత్మకత కీలక నైపుణ్యం అవుతుంది. సృజనాత్మకత పుట్టుకతోనే వస్తుంది కదా? దాన్ని నేర్పించడం సాధ్యమేనా?

గత వారం హైదరాబాద్‌లోని విజయవాడలో, 10వ తరగతి విద్యార్థుల తల్లిదండ్రులకు, దానికి తోడు కాటేదాన్ తల్లిదండ్రులందరికీ, మొన్న ఖమ్మం న్యూ ఎరా తల్లిదండ్రులకు.. రాబోయే రెండు వారాల్లో హైదరాబాద్‌లోని కరీంనగర్, తిరుపతి, పుత్తూరులలోని కేబీ స్కూల్‌లో నేను నిర్వహించబోయే 'ఆర్ట్ ఆఫ్ పేరెంటింగ్' తరగతి సారాంశం ఇది.